اخلاق درست نشود ورزش هم درست نمیشود! (نکته ورزشی)
چند روزی است که وارد ماه مبارک رمضان شدهایم. ماهی که در فضیلت و ارزشهای بینظیر آن در کتاب قرآن مجید فراوان میخوانیم و پاکان و برگزیدگان خداوند و رأس همه آنها حضرت ختمیمرتبت(ص) و ائمه اطهار (علیهمالسلام) و مصلحان و عالمان راستین؛ توصیهها و سفارش کرده و بسیار سخنها گفته و قلم زدهاند.
سرویس ورزشی-
ما به سهم خود امیدواریم که توفیق آن را داشته باشیم که از برکات این ماه در جهت رفع معایب و کمبودهای اخلاقی و شخصیتی- که بهطور طبیعی هر فرد بهگونهای با آن دست بهگریبان است- و افزون بر محاسن و نقاط مثبت اخلاقی- بهترین و بیشترین استفادهها را ببریم، بهطوری که تاثیرات مثبت و نامحدود این ماه عزیز و انسانساز را در ابعاد فردی و اجتماعی شاهد باشیم- با همه تلخی، این راست است که جامعه ما، امروز سخت از نظر اخلاقی و فرهنگی در رنج و عذاب است و اخلاق و فرهنگ موجود بدونتعارف با آنچه شایسته یک جامعه اسلامی و محمدی(ص) است، فاصلهای بس بعید و طولانی دارد.
ایناشکال آزاردهنده متأسفانه در بسیاری از حوزهها و عرصههای اجتماعی قابل لمس و مشاهده است که یکی از آنها عرصه و حوزه ورزش است که همه از شرایط فرهنگی و اخلاقی آن آگاه هستیم و خوب میدانیم که همین شرایط نابسامان و ناجور اخلاقی و فرهنگی است که مانع از پیشرفت و جلورفتن ورزش در رشتههای مختلف، بهویژه در رشتههای پرمخاطب و پرطرفدار و جذابی مثل فوتبال میشود، بهعلاوه همین شرایط ناخوشایند که بیش از هرجا در محیطها و اماکن ورزشی مثل ورزشگاهها و سالنها و زمینها و... عینیّت مییابد و ملموس است، مانع از این شده است که حتی ورزش بهعنوان یک ابزار مؤثر برای پرکردن اوقات فراغت و ایجاد ساعات خوش و با محتوای لذت مشروع و هیجانات سالم و... کارکردهای مثبت خود را بروز دهد.
بههرحال علاوهبر تلاش و برنامهریزی مسئولین درباره مسائل فرهنگی و سلامت اخلاقی و... ایام و اوقات بزرگ و مقدسی مثل ماه مبارک رمضان و... میتوانند در اصلاح وضع موجود جامعه از حیث اخلاقی و فرهنگی کمک نمایند و گامهای ما را بلندتر و سرعت ما را افزون نمایند.
متأسفانه تاکنون همانطور که از داشتههای ذیقیمت و ظرفیتهای بالای خود برای اصلاح فرهنگ جامعه استفاده لازم را نبرده و سهل است که از آنها «بد» هم استفاده کردهایم، از این ایام و ماهها و اوقات مقدس که قلب و فطرت آدمیان و افکار و روحیات اجتماعی از زمینه و شرایط بسیار مناسبی برای «پذیرش» برخوردار است، استفاده نکردهایم.
این است که ماهها و روزها میآیند و میروند، و متأسفانه و بدون تعارف وضعیت اخلاقی و فرهنگ عمومی جامعه اگر نگوئیم عقبتر رفته- که متأسفانه خیلی جاها رفته- حداکثر درجا زده و بسیاری از معضلات اخلاقی و نابهنجاریهای فرهنگی لاینحل باقی مانده و بعضاً شدت هم پیدا کرده است. این در حالی است که اصلاً فلسفه دین و شخصیتهای دینی و ایام و مناسبات دینی و... هدفی جز «آدمسازی» و «جامعهسازی» ندارند.
محرم و صفر، شعبان و رمضان، ایامی است که باید از آنها بهعنوان «فرصت» استفاده کرد، اگر نکنیم، فقط سینهای زده و نوحهای خوانده واشکی ریختهایم، و یا غذایی نخورده و آب ننوشیده و گرسنگی و تشنگی را تحمل کردهایم، بدون اینکه از این زحمات و تحمل سختیها- که حتماً هم خالصانه بوده- توانسته باشیم در حیث ساختن «خود» و «جامعه» و حرکت در مسیر تعالی و قرب الیالله، استفاده مناسب را کرده باشیم...
باری سخن دراینباره بسیار است که ما به همین اکتفا میکنیم و امیدواریم اثرات مثبت ماه مبارک رمضان را بر وضعیت فرهنگی و اخلاقی جامعه ورزش بهطور ملموس مشاهده کنیم و اهالی ورزش، بهویژه ورزشکاران عزیز کشورمان، همانطور که این روزها میشنویم و میخوانیم چگونه قهرمانان سوپر حرفهای جهان (محمدصلاح، مسعود اوزیل، پل بوگباو..) و باشگاههای بزرگ و سرشناس دنیا (مثل یوونتوس پاریسنژرمن، لیورپول و آرسنال و...) از ارزشهای این ماه میگویند و حرمت آن را پاسداری میکنند، از این ماه عزیز و برکات و فواید آن بهترین بهرهها را- که کمترین آن سلامت اخلاقی و روحی است- ببرند و نتایج مثبت آن را در زندگی خود، بهویژه زندگی ورزشی و حرفهای خود تجربه و لمس نمایند.