از کشف حجاب تا شکستن مرزهای بیحیایی روندی که باید متوقف شود
سرویس اجتماعی- مهدی برازنده:
بیحجابی برای برخی از مرز پوشش مو عبور کرده و حالا نشانههای شکستهشدن مرزهای جدیدی از حیا و عفت در فضای عمومی دیده میشود؛ روندی که به اعتقاد کارشناسان نیازمند توقف فوری است.
به گزارش کیهان، مدتی است که در برخی معابر و فضاهای عمومی متأسفانه شاهد چهرهای زشت از مرزشکنی بیحجابی و رواج اباحهگری برخی زنان و دختران هستیم که به دلایل مختلف، عامدانه یا از روی غفلت این حرام شرعی و سیاسی را نادیده گرفتهاند.
به نظر میآید که روزبهروز با رها بودن و انفعال مسئولان مربوطه، فروریختن مرزها و شدت این قانونشکنی گسترش مییابد. امروز حتی افرادی که خودشان به نوعی در زمره ظاهر بیحجابی یا کمحجابی قرار دارند و پیش از این گمان میکردند وضعیت کشف حجاب در همین حد برداشتن روسری متوقف میشود، نیز نسبت به نیمهعریاننمایی و گسترش بیحیایی برخی افراد در انظار عمومی معترضاند.
اگر میدانستند، نمیکردند
یکی از جنبههای این رواج بیحجابی و فرو ریختن مرزهای بیحیایی، غفلت و بیاطلاعی بسیاری از دختران و زنان از فلسفه و ارزش و منافع حجاب برای فرد و جامعه و از سوی دیگر غفلت آنها از برنامه حسابشده دشمن برای ضربه به کشورمان از مسیر ترویج بیحجابی و برهنگی است.
روح بلند و ملکوتی رهبر شهید انقلاب شاد که 15 فروردین 1402 نسبت به نقشه دشمن برای گرایش بانوان ایرانی به برداشتن حجاب در این زمینه هشدار دادند و فرمودند: «... کشف حجاب، حرام شرعی و حرام سیاسی است؛ هم حرام شرعی است، هم حرام سیاسی است. خیلی از کسانی که کشف حجاب میکنند، نمیدانند این را؛ اگر بدانند که پشت این کاری که اینها دارند میکنند چه کسانی هستند، قطعاً نمیکنند؛ من میدانم. خیلی از اینها کسانی هستند که اهل دینند، اهل تضرعند، اهل ماه رمضانند، اهل گریه و دعایند، [منتها] توجه ندارند که چه کسی پشت این سیاستِ رفعِ حجاب و مبارزه با حجاب است. جاسوسهای دشمن، دستگاههای جاسوسی دشمن، دنبال این قضیه هستند. اگر بدانند، حتماً نمیکنند..»
کمکاری مسئولان در برابر یک پروژه سازمانیافته
یکی از دلایل اصلی این ندانستن و غفلت از فلسفه و اهمیت و ارزش حجاب و همچنین پشتپرده نقشه دشمن برای ترویج بیحجابی، کمکاری دستگاههای تبلیغاتی دولتی و غیردولتی و همه کسانی است که در حوزه نظام آموزشی و فعالیتهای فرهنگی و تبیین این دو موضوع مهم وظیفه دارند. حال آنکه دشمن با انگیزه و تمامقد در این عرصه سرمایهگذاری کرده و وارد میدان شده است.
در این زمینه، ابوالفضل اقبالی، عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا(س) میگوید: «وضعیتی که شما در خیابان میبینید حاصل یک روند تحولیِ کاملاً طبیعی در جامعه ایران نیست، بلکه نشانههای آشکاری از یک طرحِ کلان و منسجم برای تغییر نظم سیاسی از رهگذر نافرمانیِ مدنی و استحاله فرهنگی دارد. رشد قارچگونه کافهها و کلونیهای اباحهگری، ضریب دادن به سبک زندگی اقلیتی ولنگار در پلتفرمهای آنلاین، تغییرات روزبهروز پوشش ظاهری زنان به سمت جنسیپوشی و... همگی حاکی از آن هستند که ترویج بیبندوباری در ایران یک پروژه امضادار است.» وی با اشاره به کمکاری مسئولان ذیربط در مسئله بیحجابی افزود: «ظواهر امر نشان میدهند که این پروژه از سال 1401 بدون هیچ مانع جدی از سوی حاکمیت در حال پیشروی و تحقق گامبهگام اهداف خود است. غالب مسئولان مؤثر جمهوری اسلامی هم در شناخت ابعاد این پروژه (علیرغم تذکرات صریح رهبر شهید انقلاب) ناتوان بودند و هم در ممانعت از گسترش آن کوتاهی کردند و در نهایت ما را به این نقطه رساندند.»
شیوع یک ذهنیت خطرناک!
امروز کوتاهی حاکمیت و مسئولان مربوطه باعث شده که این ذهنیت غلط یعنی «تکثر پوشش بانوان برای جامعه حل شده است»! حتی در بین برخی محافل مهم سیاسی جا بیفتد و عادی انگاشته شود. حال آنکه در واقعیت، هرکس اندکی دغدغه کرامت انسانی، امنیت اخلاقی جامعه و حریم خانواده را دارد به این وضعیت معترض است. همانطور که گفته شد، حتی افرادی که در ابتدا طرفدار بیحجابی بودند، نشانههایی وجود دارد که امروز از قانونشکنی و شکستهشدن مرزهای حیا و عفت در زنان و البته مردان گلایه دارند و معتقدند در صورت هرگونه اِعمال قانون در این حوزه از آن حمایت میکنند.
صدای مردم را بشنوید
در واکنش به وضعیت زشت و آسیبزای ترویج بیحجابی و بیحیایی، مدتهاست که صدای اعتراض و گلایه اقشار مختلف مردم به گوش میرسد. امروز این صدای «مطالبه اجتماعی» برای مسئله حجاب و تغییر ذهنیت غلطی که عنوان شد، باید مورد توجه مسئولان قرار
بگیرد.
در کنار صدای مطالبهگری مردم مؤمن و خانوادههای نگران، در روزهای اخیر شاهد اعتراض و مطالبه کارشناسان و فعالان اجتماعی و سیاسی نسبت به این وضعیت رهاشده هستیم.
حسین شریعتمداری مدیرمسئول کیهان در یادداشتی نوشت: «اگر حفظ حجاب، یک واجب الهی و نص قانونی است- که هست- و اگر کشف حجاب، پدیدهای خانمانسوز و برهمزننده اساس خانه و خانواده است- که چنین است- و اگر این پدیده پلشت، زندگی عفیفانه جوانان این مرز و بوم را به تباهی میکشاند- که میکشاند- و اگر این طرح فریب، با صرف هزینههای کلان و بهکارگیری همه توان از سوی دشمنان اسلام و انقلاب و بدخواهان مردم شریف ایران به میدان آورده شده است- که اسناد فراوانی از حضور دشمن در پس آن حکایت میکند- نجات این طیف از زنان و دختران که باز هم به قول رهبر شهید انقلاب «دختران خود ما هستند» وظیفه قطعی نظام مقدس جمهوری اسلامی است. از اینروی باید پرسید مسئولان محترم و همه کسانی که دست و زبان و توانی برای مقابله با این پدیده ناهنجار دارند، نه فقط در پاسخ به جوانانی که در این تور فریب افتادهاند، بلکه برای روز واپسین چه پاسخ پذیرفتنی و قابلقبولی در چنته دارند؟!»
«عبدالله گنجی» فعال رسانهای و اجتماعی در صفحه شخصیاش در فضای مجازی خطاب به رئیسجمهور نوشت: «رئیسجمهور محترم! اصلاً ما مخلص خانمهایی که حجاب سر ندارند هستیم. با برخورد قهری هم مخالفیم. اما فکری به حال نمایشگاههای سیال/سیار بخشهای آناتومی دانشکدههای پزشکی در خیابان و کافه بکنید! به عنوان مسلمان معتقد از تریبون قدرتمند ریاستجمهوری نهی کنید. تکلیف فردی را با مسئولیت حقوقی ادغام کنید. نارضایتیتان را ابراز کنید. خواستگاه اسلام به کنار، از هویت زن ایرانی دفاع کنید. مگر «برای ایران» شعارتان نبود؟ از ایران فرهنگی سخن بگویید. اینجا کییف اوکراین نیست!»
«رضا پورحسین»، رئیس دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران نیز نوشت: «آنچه ما امروز به عنوان حجاب ایرانی میشناسیم، نتیجه تداوم فرهنگی است و ریشهای بسیار کهن دارد که حتی پیش از اسلام نیز در ایران وجود داشته است؛ البته نه به عنوان یک قانون فقهی، بلکه به عنوان یک هنجار و ارزش فرهنگی، و نشانهای از شأن و وقار اجتماعی.»
لزوم متوقفشدن یک روند خطرناک
با وجود تلاش تولیدات برخی برای عادیسازی بیحجابی و بیحیایی در جامعه آنهم در بسترهای فضای مجازی و فیلم و سریالهای گوناگون، نباید مطالبات جهادی و دلسوزان مردم و کارشناسان مورد بیتوجهی مسئولان قرار بگیرد.
جدا از حمایت از افراد محجبه، تولیدات فرهنگی و رسانهای نرم، فعالیتهای پرورشی در نظام آموزشی کشور و پیشنهاداتی از این دست، به نظر میرسد راهکاری فوری برای توقف این روند از تابوشکنیها و فتح مرزهای بیحیایی در جامعه باید تدوین و عملیاتی شود.
ابوالفضل اقبالی، کارشناس حوزه اجتماعی در اینباره میگوید: «چالش اصلی که نیازمند رسیدگی فوری و بدون تعلل است، «روند گسترش اباحهگری» است. لذا هدف اصلی و اولویتدار امروز جمهوری اسلامی در این عرصه، «توقف روند» است.»
دوگانهسازیهای نادرست
ممکن است این شبهه ایجاد شود که در بحبوحه جنگ با دشمن، باید مسایلی مثل حجاب را رها کرد!
از این منظر، جنگ نباید به معنای تعطیلی سیاستهای مرتبط با حفظ مؤلفههای هویتی جامعه تلقی شود؛ در این رابطه حجتالاسلام اسماعیل رمضانی میگوید: «اتفاقاً خداوند متعال در قرآن کریم، آیه حجاب را در جریان جنگ احزاب نازل کرده است؛ یعنی اساساً شأن نزول آیه حجاب در میانه یک جنگ بوده است. چراکه حتی اگر ما در یک جنگ نظامی نیز شکست بخوریم، لزوماً دچار ضربه هویتی نخواهیم شد. امام حسین(علیهالسلام) نیز در کربلا شکست نظامی خورد، اما شکست هویتی نخورد.»