جرمی که کمش هم زیاد است
آیا آموزش و پرورش در ممنوعیت تنبیه بدنی جدی است؟
در چند ماه اخیر چندین پرونده رسانهای در مورد تنبیه و ضرب و شتم دانشآموزان در مدرسه رسانهای شده که در بخشی از موارد آموزشوپرورش از پذیرش مسئولیت موضوع سر باز زده است. فیلم کتک خوردن شدید دانشآموزی در شهرستان شوش دانیال از مواردی است که توسط آموزش و پرورش نیز تایید شده است. ماجرای تنبیه دانش آموز 10 ساله بجنوردی توسط معاون مدرسه همچنان در حال بررسی است.
از لرستان تا تهران
شاهدی پدر دانشآموز بجنوردی گفته است: فرزند 10 سالهاش در حین ورزش و با لگدی که از پشت به او وارد شده از ناحیه اندام تناسلی دچار آسیب شده است و از 19 اردیبهشت ماه در بخش جراحی 2 بیمارستان امام علی (ع) بجنورد بر اثر شدت جراحت وارده بستری است و طی این مدت به جز مدیر مدرسه از آموزش پرورش کسی برای خبرگیری به سراغشان نرفته است!
ماجرای بعدی مربوط به تنبیه بدنی دانشآموزی در استان لرستان است. علی محمدی دانشآموز کلاس اول ابتدایی عنوان میکند: به خاطر بد نوشتن مشقهایم معلم مرا با چوب، کابل و خطکش فلزی کتک زد. معلم با کابل به دستانم، و با سیم و خطکش فلزی بر پشتم ضربه زد که اکنون دو روز در بیمارستان هستم.
ایوب محمدی عموی این دانشآموز کوهدشتی نیز معتقد است: این معلم همیشه بچهها را کتک زده، به طوریکه بارها پدر علی به مدرسه رفته و به معلمش هشدار داده که فرزندش را اذیت نکند.
دانشآموز بدقلق!
مورد چهارم که 30 فروردین با ضرب و شتم یک دانشآموز توسط دفتردار مدرسه همراه بوده را آموزش و پرورش استان تهران قبول ندارد. مسعود ثقفی سخنگوی آموزش و پرورش شهر تهران با انکار اصل موضوع در این رابطه گفته است: به استناد گزارش بازرس آموزش و پرورش، نه تنها تنبیه بدنی دانشآموز توسط معاون مدرسه رخ نداده، بلکه ادعای کتک زدن این دانشآموز توسط معاون مدرسه نیز کذب است!
ثقفی با بدگویی پیرامون دانشآموز مذکور، بیان کرد: این دانشآموز 10 ساله در طول سال تحصیلی رفتارهای ناشایستی نسبت به معلم خود و سایر دانشآموزان مدرسه داشته و خارج از محدوده در مدرسه نادعلی ثبتنام شده است. معلم این دانشآموز در طول سال تحصیلی، برای مشاوره در خصوص چگونگی رفتار با این دانشآموز به اداره آموزش و پرورش مراجعه کرده است.
پرحاشیه اما موفق!
گفتنی است دبستان نادعلی پیش از این نیز در سال 92 به علت تنبیه بدنی دانشآموزان خبرساز شده بود. در پرونده قدیمی والدین دانشآموزان متذکر شده بودند: تنبیه دانشآموزان در دبستان شهید نادعلی بارها رخ داده و اولیا بارها با بخش بازرسی اداره آموزش و پرورش تماس داشتند و بازرسان تنها از اطلا عرسانی اولیا تشکر کردند و در مواقعی بازرسان متعددی به دبستان آمدهاند اما هیچ تاثیری نداشته است.
والدین پس از تجمع مقابل مدرسه در سال 92 تاکید کرده بودند: مدیر دبستان دو سال پیاپی به عنوان مدیر نمونه شناخته شده و به دلیل این مزیت هیچ گاه اعتراض اولیا را نمیپذیرد. با احتساب این موارد تاریخی اظهارنظر آموزشوپرورش شهر تهران پیرامون پرونده جدید قابل تأمل است.
در هر صورت فارغ از حواشی پروندههای مذکور، مهم است که علیرغم پیگیری موضوع «تنبیه بدنی» توسط مسئولان آموزشوپرورش پس از وقوع هر حادثه و قول برخورد با متخلفان در هیئت تخلفات اداری این روند تاکنون در حل این معضل تأثیری نداشته است.
خشم آنی معلم
یک کارشناس آموزشی با اشاره به اینکه تنبیه بدنی به شخصیت دانشآموز خدشه وارد کرده و آثار مخرب فراوانی دارد، معتقد است برای حل مشکل باید روشهای کنترل خشم را به خانوادهها و معلمان آموزش داد.حسین احمدی در خصوص علل بروز برخی موارد خشونت در سطح مدارس کشور (تنبیه بدنی دانشآموزان و هتک حرمت از مدرسه و معلم توسط برخی خانوادهها)، اظهار داشت: این موارد بخشی از آسیبهای اجتماعی موجود در جامعه است که به مدارس کشور نیز نفوذ کرده است.
وی افزود: باید مهارتهای زندگی را به دانشآموزان و جوانان کشور آموزش دهیم تا با راهکارهای روابط سالم اجتماعی، مدیریت مشکلات و کنترل خشم آشنا شوند.
عوامل فشار بر معلمان
این کارشناس آموزشی به تسنیم، گفت: در وقوع تنبیه بدنی عوامل مختلفی دخیلند از جمله کلاسهاس شلوغ، تأمین نبودن معیشت معلم و بیتوجهی به قداست و کرامت این شغل در جامعه که ابتدا باید برای حل این مسائل تلاش کرد، از سوی دیگر با برگزاری دورههای آموزشی ویژه، روشهای کنترل خشم و برخورد با دانشآموزان خاطی را به معلم آموخت.احمدی با بیان اینکه تنبیه فقط اختصاص به مدارس ندارد و در جامعه و خانواده هم دیده میشود، عنوان کرد: نمیتوان زحمات یکمیلیون معلم را نادیده گرفت، وقوع تنبیه بدنی در مدارس کشور بسیار اندک است اما با توجه به اینکه معلمان جزو اقشار فرهیخته کشور هستند، حتی یک مورد تنبیه بدنی نیز دور از انتظار است.
وی با اشاره به اینکه تنبیه بدنی در مدارس ممنوع است، گفت: سالهاست که آموزشوپرورش بخشنامه ممنوعیت تنبیه بدنی را به مدارس ارسال میکند. در آییننامه انضباطی مدارس، روشهای برخورد با دانشآموز خاطی عنوان شده که شامل تذکر شفاهی، تذکر کتبی، فراخواندن والدین و جابهجایی مدرسه است.
تاثیرات جبرانناپذیر
این کارشناس آموزشی ادامه داد: تنبیه بدنی به شخصیت دانشآموز خدشه وارد کرده و آثار مخرب فراوانی دارد. کودک و نوجوانان نباید تنبیه شوند چون بر روح و روان آنها آثار مخربی دارد و صرفاً برای مدت محدودی بازدارنده خواهد بود.
احمدی خاطرنشان کرد: معلم در هنگام عصبانیت باید بتواند خشم خود را کنترل کند و برگزاری دورههای آموزشی کنترل خشم در مدارس کشور ویژه والدین و معلمان نیاز است. در بسیاری از موارد شاهد هستیم، معلمی که اقدام به تنبیه بدنی کرده، ابراز پشیمانی میکند و میگوید در آن لحظه کنترل خود را از دست داده است.