پازل مشکلات خوزستان کامل میشود(یادداشت خبرنگار)
چند ماهی است که اگر نگوییم هر روز ولی هر هفته شاهد تجمعات و اعتصابات کارگری در سطح استان خوزستان بابت مطالبات عقب افتاده، تبعیض و مشکلات کاری و سوء مدیریت و رکود هستیم و این اعتراضات تنها مربوط به یک صنف و قشر خاص نیست و گستره وسیعی از نیروهای کار استان در صنایع و بخشهای مختلف را دربر میگیرد.
از نی بران کشت و صنعت هفت تپه تا نیروهای دکل حفاری، از نیروهای حقالتدریس آموزش و پرورش تا کارکنان پتروشیمی ماهشهر، از کشاورزان غرب کرخه تا اعضای تعاونیهای طرح کشاورزی جفیر و کارکنان گروه ملی صنعتی فولاد ایران و کارگزاران مخابرات روستایی خوزستان هر کدام به دلایلی از شرایط کاری حاکم ابراز نارضایتی میکنند.
این نارضایتیها و مطالبات معوق و شرایط رکود و افزایش قیمتها رمق خانوادههای خوزستانی را گرفته و به لحاظ معیشتی آنان را در تنگنا قرار داده است، هر روز یک صنعت و یک کارخانه و یک صنف دچار مشکل میشود. آیا وضعیت در تمام کشور به این گونه است یا خوزستان مورد آماج بیمهری قرار گرفته است؟ خوزستانی که بیش از 70 درصد درآمد کشور را تأمین میکند مستحق چنین پاداشی است؟
این روزگار در حالی بر خوزستان همیشه مظلوم میگذرد که سخاوتمندانه نفت و آبش را در اختیار کشور قرار داده است و خود بر مسند بیچارگی و عقبماندگی تکیه زده است.
مگر نه دولتمردان وعده گشایش و گذر از رکود در پسابرجام را فریاد زدند و گوش همگان را از این خبر میمون و خجسته کر کردند پس چه شد؟ خوزستانیها که از این وعدههای خوش چیزی جز خون دل نصیبشان نشد.
فاطمه زورمند