پخش سوال برانگیز یک فیلم ضعیف
سعید نیک پندار
در طول تعطیلات نوروز، پخش یک تله فیلم، شگفتی بینندگان سیما را برانگیخت. فیلمی با نام «چمدان» که از شدت ضعف هنری و تکنیکی، در همان ابتدا مخاطب را از تماشای خود بیزار میکند.
فیلمی که تقریبا از همه عناصر ابتدایی و ضروری برای یک أثر سینمایی و یا تلویزیونی بیبهره است. نه روایت درست و قابل اعتنایی دارد و نه داستان. نه شخصیت پردازی در آن دیده میشود و نه ضرباهنگ و ریتم. نه فرم در آن معنا یافته نه محتوا. نه جذابیت دارد و نه ارزش.
اما نکته جالب نام کارگردان این فیلم است. «مانی حقیقی» از فیلمسازهایی است که مدعی روشنفکری است و ادعای پیشرو بودن دارد. کارگردانی که در فیلم «پذیرایی ساده» خود تصویری تحقیرآمیز از مردم جامعه ما نمایش داده و به ویژه به اقشار کم درآمد اهانت کرده است.
جای سوال است که مدیران سیما چرا به نمایش چنین فیلمی که از حداقل استانداردهای یک تله فیلم هم بیبهره است تن دادند؟
در طول تعطیلات نوروز، پخش یک تله فیلم، شگفتی بینندگان سیما را برانگیخت. فیلمی با نام «چمدان» که از شدت ضعف هنری و تکنیکی، در همان ابتدا مخاطب را از تماشای خود بیزار میکند.
فیلمی که تقریبا از همه عناصر ابتدایی و ضروری برای یک أثر سینمایی و یا تلویزیونی بیبهره است. نه روایت درست و قابل اعتنایی دارد و نه داستان. نه شخصیت پردازی در آن دیده میشود و نه ضرباهنگ و ریتم. نه فرم در آن معنا یافته نه محتوا. نه جذابیت دارد و نه ارزش.
اما نکته جالب نام کارگردان این فیلم است. «مانی حقیقی» از فیلمسازهایی است که مدعی روشنفکری است و ادعای پیشرو بودن دارد. کارگردانی که در فیلم «پذیرایی ساده» خود تصویری تحقیرآمیز از مردم جامعه ما نمایش داده و به ویژه به اقشار کم درآمد اهانت کرده است.
جای سوال است که مدیران سیما چرا به نمایش چنین فیلمی که از حداقل استانداردهای یک تله فیلم هم بیبهره است تن دادند؟