پایان رقابت بین دو نسل‌کُش هیچ‌کدام پیروز نشدند!
سرویس خارجی-
انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی در حالی به پایان رسید که هیچ یک از ائتلاف‌های تحت رهبری دو جنایتکار نسل‌کش، یعنی «بنیامین نتانیاهو» و «گادی آیزنکوت» نتوانستند حدنصاب لازم برای تشکیل دولت را به دست آورند.
انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶
(۵ آبان ۱۴۰۵) برگزار شد؛ انتخاباتی که به گفته ناظران، به «همه‌پرسی درباره بنیامین نتانیاهو» و کارنامه امنیتی او پس از عملیات طوفان الاقصی و جنگ علیه ایران تبدیل شد. به نوشته رویترز، انتخابات در شرایطی برگزار شد که «جامعه اسرائیل همچنان با پیامدهای حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و جنگ‌های پس از آن دست‌وپنجه نرم می‌کند. نتانیاهو به دلیل بزرگ‌ترین شکست امنیتی تاریخ اسرائیل با انتقادهای گسترده‌ای روبه‌رو بود. ناکامی‌های اطلاعاتی که امکان اجرای حمله حماس را فراهم کرد، در کنار اتهام‌های دیرینه فساد که نتانیاهو آن‌ها را رد می‌کند، از جمله مسائل مهمی بود که او در آستانه انتخابات با آن‌ها مواجه شد.»
رقابت دو جنایتکار
در این انتخابات رقابت بین دو جنایتکار برای ادامه نسل‌کُشی بود. نتانیاهو نخست‌وزیر کنونی که در کارنامه19 ساله‌اش نسل‌کشی در غزه و لبنان و کشتار صدها هزار زن و کودک و پیر و جوان فلسطینی، لبنانی، سوری، یمنی، عراقی و ایرانی دیده می‌شود و در مجامع بین‌المللی به عنوان یک «جنایتکار جنگی» محکوم شده و تحت تعقیب است با «گادی آیزنکوت»، رئیس پیشین ستاد کل ارتش رژیم اسرائیل به رقابت پرداخت. رسانه ترکیه‌ای به نام «دیلی ایسلامیست» که اخبار سیاسی، مذهبی و بین‌المللی را با رویکرد اسلام‌گرایانه پوشش می‌دهد در پستی در ایکس در معرفی آیزنکوت نوشته است: «او در سال ۲۰۱۸، زمانی که ۲۰۰ غیرنظامی در غزه قتل‌عام شدند، رئیس ستاد کل ارتش بود. او در ۸ ماه نخستِ نسل‌کشی در غزه، به عنوان وزیر در کابینه نتانیاهو حضور داشت. پسرش که سرباز بود، سال گذشته در غزه کشته شد. مخالف تشکیل کشور فلسطین است. از شهرک‌سازی‌های غیرقانونی در کرانه باختری حمایت می‌کند. طراح دکترین ضاحیه است؛ راهبردی که شامل هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی می‌شود.»
جنگ‌افروزی علیه ایران
نتانیاهو وعده داده بود پیش از انتخابات محور مقاومت را نابود و جمهوری اسلامی ایران را ساقط کند اما کارشناسان بین‌المللی و منتقدان او در سرزمین‌های اشغالی اعلام کردند ایران علی‌رغم میل ترامپ و نتانیاهو نه تنها در این جنگ شکست نخورد بلکه با شکست مجموع کشورهای ناتو، کشورهای منطقه و خود رژیم صهیونیستی به قدرت چهارم جهان تبدیل شد. همین نتانیاهو که پیش از این مدعی شکست دادن ایران و جبهه مقاومت شده بود در این انتخابات بارها از صهیونیست‌ها خواست وی رای دهند تا کاری را که علیه ایران شروع کرده است تمام کند! امری که باعث شد «آیزنکوت» رقیب اصلی او در این انتخابات با یادآوری آن به وی بگوید: «تو قبلا می‌گفتی در جنگ پیروز شدی حالا می‌گویی باید ایران را به عقب برانیم.» مجموعه این عوامل از جمله دلایل شکست نتانیاهو عنوان می‌شود.
کرسی‌هایی که نتانیاهو از دست داد
دیروز و با ثبت نتایج بیش از ۸۴ درصد صندوق‌های رای انتخابات، محاسبات اولیه سهم احزاب حامی بنیامین نتانیاهو را ۵۴ کرسی، بلوک مخالف به رهبری گادی آیزنکوت را ۴۹ کرسی و احزاب عمدتا عرب را ۱۷ کرسی نشان می‌دهد؛ نتایجی که نشان می‌دهد هیچ یک از دو بلوک رقیب نتوانسته به اکثریت 61 کرسی پارلمان رژیم برسد و پیروی را کسب کند. به همین دلیل بن‌بست سیاسی در رژیم صهیونیستی- به گفته کارشناسان- با این وضعیت ادامه خواهد یافت. آکسیوس درباره وضعیت نتانیاهو در انتخابات نوشت: «بن‌بست سیاسی محتمل‌ترین نتیجه انتخابات اسرائیل است، به‌طوری که نتانیاهو تضعیف شده، اما هیچ‌یک از طرفین مسیر روشنی برای تشکیل دولت ائتلافی ندارد.»
بلوک نتانیاهو که در انتخابات قبلی ۶۴ کرسی به دست آورده بود، این بار در بهترین حالت به ۵۴ تا ۵۶ کرسی رسیده است. این افت چشمگیر، نتیجه رشد احزاب عربی و تضعیف احزاب راست افراطی و مذهبی است. لیکود با حدود ۲۷ کرسی همچنان بزرگ‌ترین حزب کنست است، اما «اول بودن» در سیستم انتخاباتی رژیم اسرائیل هیچ تضمینی برای تشکیل دولت ایجاد نمی‌کند. شرکای سنتی نتانیاهو یعنی شاس، یهودیت توراتی متحد و صهیونیسم مذهبی نیز نتوانستند کسری کرسی‌ها را جبران کنند.
بررسی داده‌های خبرگزاری رویترز از روند شمارش آرای انتخابات کنست نیز نشان می‌دهد که آرایش سیاسی این رژیم فراتر از کرسی‌های شکننده، در سطح آرای عمومی نیز با شکافی عمیق و غیرقابل جوش خوردن روبه‌رو است. بر اساس این گزارش نتایج گویای آن است که سیستم تناسبی مطلق کنست بار دیگر رژیم را در چنبره یک بن‌بست ساختاری گرفتار کرده؛ جایی که هیچ‌یک از دو اردوگاه اصلی توانایی دستیابی به عدد جادویی ۶۱ کرسی را بدون تن دادن به ائتلاف‌های پرهزینه یا بحران‌آفرین ندارند و ادامه این روند، ماشین سیاست‌گذاری این رژیم را بیش از پیش فلج خواهد کرد. به روایت رویترز؛ انتشار نتایج نشان می‌داد هیچ‌یک از دو اردوگاه به اکثریت پارلمانی دست نیافته‌اند، نتانیاهو و آیزنکوت در سخنرانی‌هایی جداگانه تلاش کردند برداشت خود را از نتیجه انتخابات به هوادارانشان ارائه دهند؛ با این حال، هیچ‌کدام پیروزی خود را اعلام نکردند.
آیزنکوت که در مقر انتخاباتی خود در تل‌آویو از اعلام پیروزی خودداری کرد، نتیجه انتخابات را نشانه مخالفت مردم با ادامه نخست‌وزیری نتانیاهو دانست. او گفت: «ما تاریخ‌ساز شدیم! مردم به تغییر رأی داده‌اند. ائتلاف شکست اعتماد مردم را از دست داده است. مردم اسرائیل به ادامه نخست‌وزیری نتانیاهو رأی منفی داده‌اند. آیزنکوت سپس از نتانیاهو خواست کناره‌گیری کند. او همچنین نتانیاهو را نخست‌وزیری موقت، فاقد اختیار و محروم از اعتماد مردم توصیف کرد و از نهادهای امنیتی خواست در برابر هرگونه تلاش برای مقدم دانستن منافع سیاسی بر امنیت رژیم اسرائیل بایستند. روزنامه اقتصادی کالکالیست هم نوشت: «بورس تل‌آویو به دلیل نتایج حاصل از بن بست سیاسی سه درصد سقوط کرد.»
سناریوهای پیش رو
اعلام رسمی نتایج نهائی برای چهارم نوامبر (۱۳ آبان)، هشت روز پس از برگزاری انتخابات، پیش‌بینی شده است و «اسحاق هرتزوگ»، رئیس رژیم صهیونیستی، تا ۱۱ نوامبر (۲۰ آبان) فرصت دارد یکی از اعضای کنست را که حزب متبوعش بیشترین رأی را از آن خود کرده، مأمور ایجاد ائتلاف شامل ۶۱ کرسی برای تشکیل کابینه جدید کند. نامزد مأمور تشکیل کابینه ۲۸ روز برای تکمیل این فرآیند فرصت خواهد داشت. رئیس رژیم صهیونیستی می‌تواند این مهلت را حداکثر ۱۴ روز دیگر تمدید کند؛ بنابراین، مجموع زمان در اختیار نامزد نخست برای تشکیل کابینه ممکن است به ۴۲ روز برسد. با توجه به عدم کسب اکثریت آراء توسط هیچ‌یک از دو بلوک، چهار سناریوی اصلی برای نخست‌وزیری قابل تصور است: به گزارش مشرق‌نیوز سناریوی اول دولت راست‌گرا- مذهبی به رهبری نتانیاهو است. این سناریو نیازمند رسیدن بلوک نتانیاهو به ۶۱ کرسی است در خوشبینانه‌ترین حالت هم رسیدن به ۶۱ کرسی تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. مگر آنکه یکی از احزاب کوچک عربی یا چپ‌گرا به‌طور غیرمنتظره‌ای با نتانیاهو همراه شود. سناریوی دوم دولت وحدت ملی (نتانیاهو - آیزنکوت) است. این جدی‌ترین سناریو است. نتانیاهو می‌تواند دولت وحدت ملی را با حضور آیزنکوت، نفتالی بنت، یائیر لاپید و آویگدور لیبرمن تشکیل دهد. چنین ترکیبی می‌تواند به نتیجه برسد اما نتانیاهو در این سناریو باید دو هزینه سنگین بپردازد: کنار گذاشتن ایتمار بن‌گویر و احتمالاً فاصله گرفتن از احزاب حریدی (شاس و یهودیت توراتی متحد). آیزنکوت نیز تاکنون تشکیل دولت با نتانیاهو را رد نکرده است، اما تأکید کرده که «دولت وحدت» باید بر پایه «منافع ملی» و نه «بقای نتانیاهو» باشد.
بر اساس سناریوی سوم دولت به رهبری آیزنکوت با حمایت احزاب عربی تشکیل می‌شود. در این سناریو، احزاب عربی از بیرون از دولت، از کابینه آیزنکوت حمایت می‌کنند. با این حال، آیزنکوت تاکنون این گزینه را به‌صراحت تأیید نکرده و ترجیح می‌دهد دولت «اکثریت صهیونیستی» تشکیل دهد. فشار افکار عمومی و رسانه‌های راست‌گرا نیز علیه «دولت متکی به احزاب عربی» شدید است. بنابراین، این سناریو ممکن اما پرهزینه است و می‌تواند به بی‌ثباتی سیاسی منجر شود.
در سناریوی چهارم دولت موقت به رهبری نتانیاهو تشکیل خواهد شد اگر هیچ‌یک از سناریوهای بالا در مدت زمان قانونی (معمولاً ۴۲ روز پس از اعلام نتایج رسمی، قابل تمدید) محقق نشود، نتانیاهو می‌تواند به‌عنوان نخست‌وزیر دولت موقت در قدرت بماند. در سیستم رژیم اسرائیل، دولت موقت محدودیت قانونی چندانی برای اتخاذ تصمیمات کلان، از جمله اقدام نظامی، ندارد. یوسی مکلبرگ، کارشناس ارشد چتم‌هاوس، در این باره هشدار می‌دهد: «دولت موقت اختیارات قابل‌توجهی، از جمله اختیار صدور دستور اقدام نظامی، را حفظ می‌کند. این وضعیت را بی‌ثبات‌تر و خطرناک‌تر می‌کند». این سناریو، به‌ویژه با توجه به پرونده‌های فساد و محاکمه نتانیاهو، می‌تواند خطرناک‌ترین گزینه باشد.