ترامپ با ادعای آزادی دنبال کشورگشایی و جیب‌بُری است
«از شعار آزادی ونزوئلا تا سودای کشورگشایی»، فاصله‌ای 6 ساله است که نیت ترامپ از حمله به ونزوئلا را در مقابل وعده‌های پیشین او قرار می‌دهد.
25 سپتامبر 2019، ترامپ در نشست چندجانبه درباره وضعیت ونزوئلا که در هتل «اینترکانتیننتال» نیویورک برگزار شد، «ژستِ منجی» گرفت و اظهار داشت: «در کنار مردم ونزوئلا خواهیم ایستاد تا سرانجام از سرکوب وحشتناک و بی‌رحمانه آزاد شوند. آن‌ها آزاد خواهند شد. این اتفاق خواهد افتاد».
ارتش تروریست آمریکا در 3 ژانویه 2026، «نیکلاس مادورو» و همسرش، «سیلیا فلورس» را از «کاراکاس» ربود؛ دونالد ترامپ در نشست خبری پس از این ربایش، دروغ‌های گذشته را تکرار کرد و گفت: «برای مردم بزرگ ونزوئلا صلح، آزادی و عدالت می‌خواهیم. مردم ونزوئلا دوباره آزاد شدند... ما کشور را اداره خواهیم کرد تا زمانی که بتوانیم انتقال قدرتی امن، مناسب و سنجیده انجام دهیم».
مدتی بعد، غارت نفت ونزوئلا شروع و نیت شوم ترامپ مشخص شد؛ فردی که با «ژست منجی» و «ماسک خیرخواهی»، عملیات «عزم مطلق» را آغاز کرد، «راهزن» از آب درآمد و ثروت مردم ونزوئلا را بلعید؛ اما حرص و طمع ترامپ به غارت نفت ختم نشد و اخیراً تمامیت ارضی و حال و هوای استعمار کلاسیک بر افکار وی سنگینی می‌کند.
رئیس‌جمهور زیاده‌خواه ایالات متحده، سه‌شنبه 27 اکتبر برابر با 5 آبان در شهر «کورپس کریستی» ایالت «تگزاس» گفت: «چه کسی می‌داند، شاید ونزوئلا روزی به پنجاه‌ویکمین ایالتِ مرفه ما تبدیل شود. این امکان‌پذیر است. بیایید آن را به پنجاه‌ویکمین ایالت تبدیل کنیم؛ آن‌وقت به‌جای رئیس‌جمهور، انتخابات فرمانداری خواهیم داشت».
ترامپ به بهانه آزادی، جیب مردم ونزوئلا را زد و اکنون در اندیشه کشورگشایی است؛ اما این اولین باری نیست که ترامپ نقش منجی را ایفا
می‌کند.
او در ۳ دسامبر ۲۰۱۹ هنگام دیدار با «جاستین ترودو»، نخست‌وزیر کانادا درباره ایران گفت: «مردمی که در ایران اعتراض می‌کنند، به‌دنبال آزادی خود هستند و ما کاملاً از آن‌ها حمایت می‌کنیم»؛ اغتشاشات دی‌ماه 1404 فضا را برای مانور ترامپ مهیا کرد و 9 اسفند 1404 با بهانه‌ای مشابه به بهانه حمله به ونزوئلا ولی با اندیشه غارت، تجزیه و نابودی ایران عملیات «خشم حماسی» را آغاز کرد که نتیجه‌ای جز شکست نداشت.