وصال معشوق 20 روز بعد از ازدواج!(حدیث دشت عشق)

شهید محمدمهدی صفره، متولد هفتم تیرماه ۱۳۸۳ در تهران و فرزند خانواده‌ای فرهنگی، الگویی تام از نخبگی علمی، اخلاق والای اسلامی و روحیه خدمتگزاری بود. او با هوش سرشار خویش، مقاطع تحصیلی را جهشی پیمود و در ۱۶سالگی وارد دانشگاه تهران شد. محمدمهدی پس از درخشش در دوره کارشناسی و کسب رتبه اول، بدون کنکور و از طریق آیین‌نامه استعدادهای درخشان وارد مقطع کارشناسی ارشد رشته مترجمی زبان عربی شد؛ دانشجویی جدی، ممتاز و عمیق که به تعبیر اساتیدش هرگز به کارهای سطحی و قانع شدن به کم رضایت نمی‌داد. در کنار این مدارج علمی، او جوانی پرنشاط، ماهر و دارنده مدرک بین‌المللی آشپزی بود؛ مهارت و ارادتی که زیباترین تجلی آن در حماسه پیاده‌روی اربعین حسینی رخ می‌نمود. محمدمهدی هر ساله در ایام اربعین، با سربند و لباس خادمی، تمام روزهای حضورش در کربلا را شانه به شانه دیگر خادمان، در گرمای طاقت‌فرسای آشپزخانه‌های موکب‌ها به زائران اباعبدالله الحسین(ع) خدمت می‌کرد و عاشقانه می‌گفت: «می‌دانم عاقبت جواز شهادت را پای همین موکب‌ها از امام حسین‌(ع) می‌گیرم.» تقدیر الهی چنین بود که زندگی مشترک این تازه ‌داماد نخبه که در آستان قدس رضوی آغاز شده بود، تنها ۲۰ روز پس از مراسم ازدواجش، در ۱۱ اسفندماه ۱۴۰۴ و در جریان بمباران موشکی متجاوزان آمریکایی- صهیونیستی به محل کارش در تهران، به آسمانی شدن پیوند خورد. پیکر مطهر او که با زبان روزه و بدنی ارباً اربا به دیدار معبود شتافته بود، پس از روزها جست‌وجو از زیر آوار پیدا و در قطعه ۴۲ بهشت زهرا(س) آرام گرفت.