درآمد تنگه هرمز تابآوری اقتصادی ایران را بالا میبرد
یک رسانه روس به نقل از کارشناسان نوشت درآمد حاصل از عوارض بر تنگه هرمز میتواند تابآوری ایران در مقابل تحریمهای خارجی را افزایش
دهد.
رسانه روسی «اسپوتنیک» طی تحلیلی نوشت: ایران با اخذ عوارض برای تردد از تنگه هرمز، افزون بر کاستن از فشار تحریمها، یک منبع درآمد غیرنفتی برای خود فراهم کرده است.
پروفسور «اعظمی حسن»، استاد دانشگاه مالزی در این باره به اسپوتنیک گفت: جهان توان تحمل بسته شدن کامل تنگه هرمز را به دلیل تأثیر اقتصادی آن ندارد و همین مسئله به ایران اهرم قدرتمندی بخشیده است. این اهرم جغرافیایی به ایران کمک کرده تا از «حالت تحت محاصره» خارج شود و به دولتی بدل گردد که از موقعیت خود برای کسب درآمد بهره میبرد.
«طاهر ناظر»، تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیک هم تأکید کرد که حتی اگر درآمد حاصل از عوارض بر تنگه هرمز به جای میلیاردها، صدها میلیون دلار باشد، برای پوشش هزینههای دریایی و ثبات در برابر نوسانات نرخ ارزِ خارج از سیستم مالی سوئیفت (SWIFT) حیاتی است. این درآمد، جایگزین نفت نیست، اما یک ابزار مکمل برای افزایش تابآوری مالی ایران محسوب میشود.
نویسنده آمریکایی: تنگه هرمز محدودیتهای واشنگتن را
برملا کرد
«آلفرد دبلیو مک کوی»، نویسنده و تاریخدان آمریکایی و که استاد تاریخ در دانشگاه ویسکانسین- مدیسون نیز اخیرا طی تحلیلی تاکید کرد: جنگ دونالد ترامپ علیه ایران میتواند به الگوی جدیدی از ماجراجوییهای نظامی شکستخوردهای تبدیل شود که در طول تاریخ به سقوط امپراتوریهای بزرگ کمک کردهاند.
وی اضافه کرد: این نوع از جنگها هزینه سنگینی را تحمیل میکنند، اتحادها را تضعیف و محدودیتهای قدرت را آشکار میکنند و در نهایت منجر به کاهش نفوذ و تضعیف جایگاه بینالمللی میشوند.
مک کوی همچنین عنوان داشت: آنچه به عنوان نظامیسازی کوچک شناخته میشود، اغلب توسط قدرتهای بزرگ در دورههای افول به منظور بازیابی اعتبار خود مطرح میشود. با این حال، این تلاشها اغلب نتیجه معکوس میدهد و به جای متوقف کردن فروپاشی، آن را تسریع میکند؛ از شکست آتن در سیسیل در ۴۱۳ قبل از میلاد تا فاجعه پرتغال در مراکش در سال ۱۵۷۸ و بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ که به کاهش نفوذ انگلیس منجر شد.
وی گفت: جنگ با ایران ویژگیهای مشابهی خواهد داشت. تهران با بستن تنگه هرمز، واقعیتهای جدیدی را در میدان تحمیل کرد که باعث بحران انرژی و فشارهای اقتصادی در عرصه جهانی شد و در نتیجه محدودیتهای آمریکا در دستیابی به اهداف استراتژیک تعیینکننده را آشکار کرد. این جنگ با توجه به مخالفت چندین متحد آمریکا با مشارکت در آن همراه با تشدید انتقادات بینالمللی منجر به انزوای بیشتر آمریکا شده است. در همین حال قدرتهای رقیب، مانند چین، در صحنه جهانی باثباتتر به نظر میرسند.
به گزارش مهر، مک کوی اضافه کرد: حتی اگر واشنگتن به دستاوردهای نظامی دست یابد یا به توافقی برسد، ممکن است متحمل یک شکست راهبردی شده باشد. این جنگ به تسریع زوال هژمونی آن منجر میشود.