ناقوس مرگ و نفرین (بخش دوازدهم)

 پژمان کریمی
 جای پای بهائیت

درنشریه الکترونیکی تاریخ معاصر ایران موسوم به  «دوران» – مطلبی از«اسدالله فاضل مازندراني» از مبلغان بهايي آمده است   که نشان از استقبال جامعه ی بهایی از رضاخان دارد!
فاضل مازندرانی دربارة آغاز زمامداري رضاشاه مي‌نويسد:
« ...اعليحضرت رضاشاه پهلوي كه در آن هنگام سردارسپه و رئيس‌الوزراء بود به سلطنت نشست و در 29 جمادي‌الاولي 1344ق تخت و تاج شاهي ايران را تصرف نمود، از هر جهت «رونقي جديد و اصلاحاتي در اين كشور پديد آورد، به نظر مي‌آيد مملكت روي به امنيت و عدالت و تساوي آورد»!
رضا خان به حدی به بهائیان روی خوش نشان داد که اعطای ماموریت به سرلشگر  «شعاع الله علایی » برای رتق و فتق امور مالی قزاق و  انتصاب« سرگرد منیعی» به عنوان آجودان «محمد رضا «شگفتی  ساز نشد!
در همان دوران «رضاخانی» بود که بهاییان به دستور بیت العدل درصدد گسترش فعالیت‌ها و تحرکات تبلیغی خود برآمدند و در همین راستا «محفل روحاني ملي بهائيان ايران» را تاسیس کردند.
درپایگاه جامع تاریخ معاصر ایران آمده است:
«اين محفل (محفل روحاني ملي بهائيان ايران )مهم‌ترين تشكيلات تبليغاتي بهائيان ايران محسوب مي‌شد كه در سال 1300  در تهران تشكيل شد و نخستين سازمان منسجم و هماهنگي بود كه با برنامه‌ريزي‌هاي جهاني شوقي افندي(نتیجه ی بزرگ حسنعلی نوری ملقب به بهاالله  که در عکا متولد شد) گسترش يافت و شعبه‌اي از آن در خاك اسرائيل تأسيس شد. مدتي پس از تأسيس آن در مركز جهاني بهائيت در اسرائيل، به رسميت شناخته شد!»
بهائیان به حدی پاگرفتند و مجال عمل را فراخ یافتند که کم کم در زمان پهلوی دوم عناصر بهایی تبدیل به وزنه‌های تعیین‌کننده ی در سیاست و فرهنگ و اقتصاد کشور شدند.به نوشته ریچارد کاتم «شاه ایران بهائیان را عامل تعدیل ملی گرایان و شیعیان تلقی می‌کرد!”
کسانی چون «سرلشکر عبدالکریم ایادی (پزشک مخصوص شاه)،”امیرعباس هویدا (نخست وزیر)،فرخ رو پارسا(فعال سیاسی و وزیر آموزش و پرورش)،هژبریزدانی (کلان سرمایه‌دار)و...از جمله بهائیان نامداردوران پهلوی دوم شناخته می‌شوند!
باید گفت بهاییان می‌دانستند که چگونه  فرصت را قدر بدانند و مشتاق، مصادر قدرت را اشغال کنند. آنها می‌دانستند قدرت یعنی میدان عمل بزرگ برای اشاعه ی فرقه بهاییت و رسیدن به مطاع مالی بیشتر!
مسافربری که قطب اقتصادی تاسیس کرد
در مسیر تصدی عرصه فرهنگ،  «حبیب‌الله ثابت پاسال» با تاسیس تلویزیون در ایران در مهر 1337 گام بزرگی برداشت. قول مشهوری است که همه ی کارکنان تلویزیون پاسال،بدون استثنا بهایی بودند!
  نویسنده ی ضد انقلاب «عباس میلانی» می‌نویسد:«Habib Sabet”, Eminent Persians: The Men and Women who Made Modern Iran «آشنایی حبیب الله ثابت با تلویزیون به صورت کاملاً اتفاقی بود. پسرش ایرج پس از اتمام تحصیلاتش در راه بازگشت به ایران، یک کیت مدار بسته تلویزیون را برای پدرش آورد. ثابت از آنجایی که از دوستان نزدیک مادر محمد رضا پهلوی بود، برنامه‌ای شبانه در قصر مادر محمد رضا در سال ۱۹۵۹ ترتیب داده شد. در یک اتاق دوربینی نصب شد و در اتاق دیگر قصر تلویزیون قرار گرفت. حضار که برای اولین بار بود که تلویزیون را می‌دیدند، دختر کوچکی را بر روی پرده تلویزیون دیدند که آواز می‌خواند که این دختر کوچک همان گوگوش[فائقه آتشین در مقاطعی  همسر کاباره‌دار محمود قربانی ،بهروز وثوقی و مسعود کیمیایی] بود که بعدها یکی از نامدارترین خوانندگان پاپ ایران گردید...محمد رضا که در میان آن حضار در آن شب بود، به تلویزیون علاقه‌مند شد و از ثابت پرسید که آیا امکان آوردن این وسیله به ایران وجود دارد یا نه. ثابت که زمینه تجارتی نو برایش فراهم شده بود مشتاقانه قبول کرد. چند ماه طول نکشید که ساکنان تهران صاحب تلویزیون گردیدند... »
ثابت پاسال،پسر«اسکندر دلدم» بود.دلدم اول، یهودی بود که ناگهان به بهائیت گروید!پاسال فرد کم سوادی بود که ازراه کارگری و رانندگی تاکسی روزگار می‌گذراند.او اما به عنوان عضو محفل ملی بهائیان هدف حمایت قرار گرفت و مدتی بعد تبدیل به کلان سرمایه داری شد که می‌گفتند «او مالک ده درصد همه چیزایران است”! در در دانشنامه جهان اسلام تالیف« شمسینی غیاثوند»،کارخانه پپسی کولا،بانک توسعه و صنعت ایران  ،بانک ایران و خاورمیانه،بانک صنعتی ایران، سیمان مشهد،پلاسکوکارو...بخشهایی از دارایی‌های ثابت پاسال برشمرده شده است!
وی در 87سالگی و در آمریکا به مرگ رسید!
مروج ابتذال
  برنامه‌ها ی تلویزیون ثابت پاسال چنان که گمان می‌رفت ،درراستای گسترش سیاست‌های بهایی و ضد اسلامی حرکت کرد!این تلویزیون در کنار پخش برنامه‌های غیرنمایشی و شوی خارجی، به نوشته ی میلانی؛ فیلم‌های   Untouchable, The Lone Ranger  و فیلم‌های تیر انداز آمریکایی Annie Oakley  را پخش می‌کرد!
فیلم‌هایی که تنها ابتذال آن، سینمای بی‌محتوا و بی‌رمق آن روز ایران را متاثر کرد!
طولی نکشید که  زمزمه ی اعتراض‌های مردمی نسبت به انحصار تلویزیون در دست بهائیان، به گوش رسید.تا جایی که دولت مجبور به خرید تلویزیون ثابت پاسال شد .اما در سال 1345 ،اگر چه ادعا شد سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران تاسیس شده است اما ریاست پسر دایی فرح دیبا بر سازمان نیز نتوانست بی‌پشتوانه و فارغ از سایه ی حضور بهائیان فعالیت کند!
چنین بود که سازمان یاد شده،در برنامه‌هایی چون برنامه‌های خبری؛ سرمایه‌داران بهایی مانند ثابت پاسال ،هژبر یزدانی و در شوها؛خوانندگانی بهائی چون «سلی» و «عهدیه» را ترویج می‌کرد!