نجات عمار با تقیه از زیر شکنجه و تأیید رفتار او از سوی پیامبر(ص)(حکایت خوبان)

مشرکان قریش درصدد اسلام سمیه مادر عمار را که مسلمان شده بود، زیر شکنجه به شهادت رساندند زیرا حاضر نشد از دین اسلام برگردد، ولی عمار را رها کردند به سبب سخنی که از روی تقیه گفت و همه مشرکان از آن سخن خوشحال شدند. عمار پس از آزادی از حرفی که زده بود سخت پشیمان و ناراحت بود و این نگرانی شدید را نزد رسول خدا(ص) ابراز و اظهار شرمندگی کرد. اما حضرت فرمود: آیا دلت با زبانت در آن زمان که این حرف را زدی یکی بود و به آنچه گفتی راضی بودی؟ عمار عرض کرد: نه. حضرت فرمود: اگر بار دیگر هم در چنین وضعی قرار گرفتی، همین عمل را انجام بده و آنگاه آیه شریفه ذیل نازل شد: «من کفر بالله من بعد ایمانه الا من اکره و قلبه مطمئن بالایمان.(نحل-106) (1)
____________
1- دائرهًْ‌المعارف تشیع، ج11، ص461