تحلیلهای اقتصادی تحریفآمیز بدون ذرهای صداقت و انصاف!(خبر ویژه)
این روزنامه بیآن که به نقش دولت ائتلافی مدعیان اعتدال و اصلاحات در ثبت رکوردهای فاجعهبار اقتصادی و ناراضیکردن مردم اشاره کند، به قلم عباس عبدی نوشت: «در چند سال اخير و با اوجگيري تورم بالاي ۴۰درصدي
طي ۵ سال و به علاوه امسال، دولت جرات اصلاح قيمت انرژي و نان را ندارد و اين كار را با فشار به توليدكننده نهايي انجام ميدهد او هم با انواع ترفندها ميكوشد كه اين مشكل را دور بزند. نتيجه چه خواهد بود؟ تقابل مردم با يكديگر و تنشهاي شديد رواني كه فقط براي پايين نگه داشتن نرخ تورم از طريق مهار قيمت نان انجام ميشود. واقعيت اين است كه به لحاظ اخلاقي نميتوان از افزايش قيمت نان دفاع كرد... از سوي ديگر به وضوح ميبينيم كه توازن قيمتها بيش از تحمل اقتصاد و در حال بهم خوردن است. قيمت ناموس اقتصاد است و اين وضعيت بهطور قطعي به زيان اقتصاد و مردم است. دولتيها هم اين را خوب ميدانند. هم درباره نان و هم انرژي و بنزين. پس چرا نميتوانند كاري كنند؟ كارهايي هم كه در اين دو سال كردند شكست خورد. راهحل در سياست و بازسازي اعتماد است. تا روزي كه اين ترس وجود دارد كه حوادث ۹۶ و ۹۸ و ۴۰۱ تكرار شود، سياستگذاري واقعي و علمي قفل است. حتي سال گذشته هم كه ارز ۴۲۰۰ را اصلاح كردند نتوانستند به صورت صحيح انجام دهند آن را نصفه نيمه انجام دادند كه به مرور شكاف قيمتي آن بيشتر شد».
اعتماد همچنین از قول سعید لیلاز عضو مرکزیت حزب اشرافی کارگزاران نوشت: «معوقات وامهاي ارزي دريافتي در سال1401 از 8.8درصد سال 99 به 16.6درصد (در 3ماهه پاياني سال 1401) رسيده است. اگر اين آمارها درست باشند[!!] يعني ظرف 2سال درصد وامهاي معوقه دو برابر شده و وامهاي ارزي كشور عودت داده نشده است. اين موضوع در شرايطي كه اقتصاد ايران بسيار متورم است، نشان ميدهد كه منابع ارزي دولتي توسط برخي افراد و جريانات غارت شده است.
يكي از بزرگترين امواج فساد، دزدي و غارت سازمان يافته در اقتصاد ايران به خصوص ظرف 20سال اخير همين موضوع بوده است. چرا كه هيچكس وام ارزي دريافت شده را كه با منابع آن كالا وارد كرده يا كارخانه ساخته و... را به قيمت روز دريافت عرضه نكرده كه در زمان بازپرداخت بدهي بگويد بايد بدهي به قيمت زمان دريافت وام محاسبه شود. معتقدم اين اقدام هيچ كم از غارتهاي ارزي دوره احمدينژاد به مبلغ 22تا 30ميليارد دلار و دوره حسن روحاني به مبلغ حدود 30ميليارد دلار ندارد. آمارها اما نشان ميدهند، دولت رئيسي كوچكترين توفيقي در حل مسئله ناترازي بانكها و فساد آنها نداشته است».
درباره این دو تحلیل غلطانداز روزنامه اعتماد گفتنی است»
1) دولت رئیسی در وسط میدان مینگذاری شده از سوی دولت سابق، در حال فعالیت و پیشرفت است. نشان به آن نشان که همین روزنامه اعتماد و نویسنده سیاست باز بیصداقتش، دست کم و فقط درباره میراث قیمتگذاری 400 تومانی برای دلار، این موضوع را به طعنه و کنایه، «استخوان در گلوی دولت (رئیسی)» و «دو پوست موز (حذف یا ادامه) زیر پای دولت» خواندند. در اثر همین سوءمدیریتها، از یکطرف دهها میلیارد دلار ارز 4200 تومانی حیف و میل شد اما آن سالها احتمالا امثال لیلاز و عبدی مرده بودند که صدایی به هشدار و اعتراض بلند نکردند و گرنه انسان زنده و شرافتمند و با وجدان که خبط و جنایت یک دولت را به دولت بعدی نسبت نمیدهد و بعد از گذشتن از کار طلبکار نمیشود! در اثر آن بیتدبیری بالغ بر 45 هزار میلیارد تومان رانت به رانت خوران داده شد. مشابه همین سوء تدبیر در ماجرای تثبیت 4 ساله قیمت بنزین (بلکه قالب کردن برجام) برخلاف قانون افزایش سالانه قیمت انجام شد که خسارتی دست کم
144 هزار میلیارد تومانی ناشی از قاچاق و افزایش بیرویه مصرف را در پی داشت و پس از آن که خزانه دولت به ته دیگ خورد، با تصمیمی بدتر، ناگهان قیمت را سه برابر کردن که با موجسواری دشمنان در آبان 98 مواجه شد و مجددا به مدت 4 سال دیگر، جا ماندن قیمت بنزین از تورم و قاچاق و رکوردشکنی
137 میلیون لیتری در روز رخ داد. اینجا هم روزنامه اعتماد آن قدر انصاف و شرافت ندارد که بگوید ما این مصیبت را ایجاد کردیم و اگر هم دولت دست به اقدام اصلاحی بزند، همراه شبکه رسانهای معاند جنجال میکنیم تا نتواند راه خسارت به منابع ملی را ببندد.
2) عناصر سیاسی کار میدانند اصلاح ریل گذاریهای غلط هشت ساله، اگر بهاندازه همان هشت سال زمان نبرد، لااقل چهار سال زمان میبرد. با این وجود طوری انتظارآفرینی میکنند که انگار وضعیت گل و بلبلی را تحویل دادهاند و حالا انتظار دارند همه روندهای ناترازی تراز شده باشد. آنها با رندی تمام، «۶ برابر شدن نقدینگی (از عوامل اصلی تورم) در دولت روحانی، شکستن رکورد تورم و تاثیرات آن در بازار ارز و انرژی، نابودی ۱۸ میلیارد دلار و ۶۰ تن طلا از ذخایر استراتژیک، ناترازی سنگین در تامین گاز و برق و آب، ناترازی سنگین بودجهای و کسری ۴۸۰ هزار میلیارد تومانی، منفی شدن خزانه و انتشار ۲۰۰ هزار میلیارد تومان
پول بیپشتوانه، بدهی انباشته ۱۵۰۰ هزار میلیارد تومانی، و...» را کتمان میکنند، همان گونه که کاهش ناترازیها در تمام این عرصهها و از جمله عبور از تابستان و زمستان بدون قطعی برق و گاز، تسویه۲۷۰ هزار میلیارد تومان بدهی سود اوراق، تسویه ۱۰۰ هزار میلیارد تومان بدهی به صندوقهای بازنشستگی، اختصاص
۵۴ هزار میلیارد برای تسویه بدهی بانک مرکزی، مجبور کردن بانکها به شفافیت و رفع ناترازیها و توقف رفتارهای مخرب بانکی، و مجموعا تسویه ۴۶۴ هزار
میلیارد تومان از بدهیها و تعهدات دولت قبل» را سانسور میکنند.
3) منفیبافی عضو مرکزیت حزب کارگزاران در روزنامه اعتماد در حالی است که وی هفته قبل به روزنامه شرق گفت: من برخلاف دوستان اصلاحطلبمان به آینده اقتصاد ایران هزار بار امیدوار هستم. من گاهی وقتها میبینم برجستهترین نخبگان ایران در واکنش به حوادث یا اظهارنظرهایی که میشود، به چنان فرومایگی دچار میشوند و چنان فرومیغلتند که به یک پوپولیسم دردناک و پیشپا افتاده دچار میشوند. آن زمان است که واقعا برای ملت ایران ناراحت میشوم که ما داریم ادعا میکنیم اینها را میخواهیم راهبری و نمایندگی کنیم و میخواهیم جلو ببریم.
...من رفتم پژوهشی کردم و متوجه شدم ما شهریور 1400 از رکورد تاریخی بالاترین عدد تولید ناخالص داخلی ایران در سال 96 عبور کردیم. از شهریور 1400 تا الان هرچه رشد در اقتصاد ایران دارد اتفاق میافتد، جدید است که الان دو سال آن دارد تمام میشود... الان میزان ساختمانسازی در منطقه 22، اندازه کل دوبی است، بقیه تهران را اصلا کنار بگذارید. رسیدیم به یک خودانکاری که از لج همدیگر است... آن چیزی که من برای آینده ایران دارم میبینم، این است که ما سمتگیریمان به سمت توازن است. یعنی چه؟ یعنی در بودجه امسال
860 هزار میلیارد تومان پیشبینی درآمد مالیاتی توسط دولت شده. هر چقدر تمرکز دولتها از نفت کاسته شود، به ناچار بر مالیات خواهد افزود و این یعنی توازن طبقاتی، یعنی دموکراسی. درباره آینده ایران باید تأکید کنم که من به لحاظ مادی به آینده ایران خیلی امیدوار هستم... من به آینده ایران بسیار بسیار خوشبین هستم. فقط 40 درصد ظرفیت صنعتی ایران الان دارد استفاده میشود. بنابراین تا یک دورهای بیش از 10 سال، ما بدون سرمایهگذاری جدی حتی میتوانیم رشد اقتصادی دورقمی داشته باشیم».