kayhan.ir

کد خبر: ۲۵۰۰۰۲
تاریخ انتشار : ۳۰ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۹:۰۲
 
 
داستان امام حسين(ع) كه ما بايد آن را زنده نگه داريم، در حقيقت هوشيارباش و بيدارباشى است كه آه! ديدى چه بر سر اسلام آمد!
ما بايد در اثر تجديد يادبود اين قضيه، هميشه هوشيار باشيم كه مبادا ديگر از اين مصيبتها بر اسلام وارد شود و ما برعكس چنين استفاده‏اى نكرده‏ايم
بايد فلسفه قيام حسينى مكرر در منابر گفته شود، فلسفه عزادارى‏ها گفته شود، -تا- همان اثر و منظور حاصل شود كه امام زين‌العابدين و امام باقر و امام صادق و امام كاظم‌(ع) توصيه مى‏كردند و كميت‏ها و دعبل خزاعى‏ها به وجود مى‏آمد و آثارى بر مرثيه‏گويى‏هاى آنها مترتب بود.
نبايد كارى كرد كه احساسات مردم در اين زمينه خاموش شود، بايد تندتر و تيزتر كرد، بايد كارى كرد كه احساسات مردم و عشق و علاقه مردم نسبت به حق تيزتر شود و نسبت به باطل مطلقاً احساسات نفرت‏آميز داشته باشند. 
مبارزه حق و باطل هميشه در دنيا بوده و هست. موسى و فرعون هميشه در دنيا هست، ابراهيم و نمرود هميشه در دنيا هست، محمّد و ابو جهل هميشه در دنيا هست، على و معاويه هميشه در دنيا هست، حسين و يزيد هميشه در دنيا هست. 
منظور اين نيست كه هميشه در دنيا اشخاصى به مقام و درجه ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد و على و حسين هستند؛ مقصود اين است كه هميشه حق و باطل در برابر يكديگر هستند، جامعه هميشه بر سر دو راهى حق و باطل است. 
مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى (خطابه و منبر(ده گفتار)) 
ج‏25، ص: 342-353‌، با ویرایش جزئی
نام:
ایمیل:
* نظر: