مدیریت شجاع و معتقد به اصول نیاز حیاتی بسکتبال 

 

 

بسکتبال در کاپ آسیا ناکام بود و نتوانست انتظارات منطقی و نه زیاده‌خواهانه را برآورده سازد. می‌دانیم وخوب هم می‌دانیم که یک سر مسابقه و رقابت برد است و طرف دیگرش باخت. اما صحبت اصلا بر سر برد و باخت نیست. بر سر این است که بسکتبال رشته‌ای است که جوانان ما نشان داده‌اند که می‌توانند آن را به جایگاه بسیار بالاتری از اینکه حالا هست‌، بکشانند، چیزی مثل والیبال. 

این ادعا را هم نه فقط در حرف که در بعضی میادین عملا ثابت کردند، منتهی بسکتبال برای اینکه در مسیر پیشرفت و بزرگی کردن و حرکت به سوی جایگاه حقه قرار بگیرد، بیش از هر چیز نیازمند«مدیریت صحیح و هشیارانه» است. 

یعنی همان چیزی که والیبال مستعد ایران روزگاری نه چندان دور از آن برخوردارشد، همان چیزی که والیبال ایران را از جا کند وظرفیت‌های نهفته و بالقوه آن را آشکار کرد و به فعلیت رساند و... و به این‌جا رسانده ‌که برای تبیین آن به هیچ توضیحی نیاز ندارد.

 بسکتبال ما مستعد وتواناست خیلی بیش از آن که مقابل امثال اردن با اختلاف بیش از ده پوئن ببازد.اما این استعداد و توانایی باید مجال ظهور ونمود داشته باشد واین کاری است که فقط از یک مدیریت باانگیزه و شجاع و معتقد به اصول کار‌سازی چون« شایسته‌سالاری» برمی آید... بنابراین بهتر است تا دیر نشده در مسیری که مدیریت فعلی بسکتبال در پیش گرفته، خود ایشان تجدید نظر کند و آنچه را به صلاح بسکتبال کشور است، انجام دهد...