ظلم به نفس(سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک راه خدا!) اگر انسان به آن حقوقی که در استعداد فطری او هست، به حقوق خودش تجاوز کند و حق خودش را در عالم پایمال کند، این از مصادیق ظلم به نفس است. اگر انسان در مرحله فکر و اندیشه استعداد این را دارد که فکرش فکر حق باشد، یعنی حقیقت را دریابد، ولی فکر خودش را به راه‌های باطل منحرف کند، تحت‌تاثیر تقلیدها، تلقین‌ها و هواهای نفسانی یک افکار کج و معوجی پیدا کند، باز هم به خودش ظلم کرده است. (1)
___________
1- انحطاط و ترقی تمدن‌ها، شهید مرتضی مطهری(ره)، ص 120