دامغان شهری محروم از امکانات

شهرستان دامغان با جمعیتی بالغ بر 100 هزار نفر از حیث امکانات پزشکی، درمانی، رفاهی و گردشگری همواره در سطح استان محروم و مظلوم واقع شده و هیچ وقت جهت احقاق حقوق مسلم مردم این شهر اقدام شایسته‌ای به عمل نیامده است. به عنوان مثال در سال جاری با التفات به شیوع بیماری کرونا و کمبود امکانات پزشکی جهت درمان بیماران کرونایی در بیمارستان ولایت دامغان، مردم این شهر با امضای طوماری خواستار بهره‌برداری مجدد کلینیک برادران رضایی شدند، ولی کمافی‌السابق صدای مردم مظلوم دامغان شنیده نشد که نشد.
شهرستان دامغان از حیث پزشک متخصص شدیدا دچار خلأ و کمبود است به نحوی که در حال حاضر با وجود بیماری کرونا تنها یک پزشک عفونی شهر به بیمارستان گرمسار منتقل شده و شنیده‌ها حاکی از آن است که گاه‌وبی‌گاه برای ویزیت به دامغان می‌آیند و گمانه‌زنی‌هایی درخصوص استعفای ایشان به گوش رسیده است. موج چهارم کرونا در راه است و دامغان نه امکانات کافی دارد و نه پزشک متخصص. همچنین متخصص مغز و اعصاب، گوش، حلق و بینی در این شهر نداریم و درخصوص متخصص چشم و ارتوپد نیز تنها یک متخصص مشغول به کار است.
شرایط به نحوی بحرانی است که در روزهای اخیر شخصی برای درمان خونریزی بینی مادر خود به‌دلیل نبودن متخصص در بیمارستان ولایت دامغان مجبور به عزیمت به شاهرود شده است!! این تبعیض و تفاوت آشکار نسبت به مردم شریف دامغان به دور از انصاف و عدالت است.
اخیرا نیز با بی‌توجهی مسئولان ذی‌ربط به‌خصوص اهمال شبکه بهداشت و درمان در امر بهداشت شهر بیماری سالک بیش از پیش به مردم شهر نزدیک شده و شنیده‌ها حاکی از آن است که در سال گذشته بیش از پانصد نفر در شهرستان دامغان سالک گرفته‌اند و این دست روی دست گذاشتن مسئولان به نحوی است که درگیر شدن و همه‌گیری مردم دامغان با معضل سالک در آینده نه چندان دور بسیار نزدیک است. با عنایت به شرح فوق لازم است مسئولان استان و شهرستان نسبت به ورود پزشکان متخصص عفونی، مغز و اعصاب، گوش، حلق و بینی، چشم، ارتوپد و سایر موارد بستر لازم را فراهم نمایند.
دامغان - مهدی برناکی