صبر و مدارا بهتر از دشمنی و پرخاشگری است(حکایت خوبان)
«بکر بن صالح» نقل میکند: دامادم به امام جواد(ع) نامهای نوشت که پدرم مرد ناصبی بد اعتقاد و بسیار خبیث و متعصب است، از جانب او خیلی رنج و ناراحتی میکشم و به شدت مورد زحمت و اذیت و آزار قرار گرفتهام، اگر صلاح میدانید- جانم به فدای شما باد- برایم دعا کنید. در ضمن قربانت گردم بیان فرمایید که نظرتان در این باره چیست؟ آیا با وی به دشمنی و پرخاش و جدال برخیزم و کار خود را با او یکسره کنم یا مدارا نمایم؟ حضرت در پاسخ او نوشت: مضمون نامهات را فهمیدم و به آنچه درباره پدرت یاد کردهای پیبردم، و انشاءالله درباره تو دست از دعا نمیکشم و برایت دعا خواهم کرد، و مدارا برای تو بهتر از دشمنی و پرخاشگری است، زیرا همراه هر مشکل و گرفتاری، گشایش و آسانی است. بنابراین صبر و بردباری را پیشه ساز که عاقبت نیک از آن پرهیزکاران است. خداوند تو را بر ولایت آن کس که ولایتش را پذیرفتهای ثابتقدم بدارد، ما و شما در امانت و پناه خدا هستیم، همان خدایی که پناهندگان و اماناتش ضایع و تباه نمیگردند.
بکر گوید: پس از آن خداوند دل پدر دامادم را مهربان و مطابق میل وی دگرگون نمود، به طوری که دیگر در هیچ چیز با او مخالفت نمیورزید.(1)
__________________
1- بحارالانوار، ج 50، ص 56