قائممقام اسبق شرکت ملی پالایش و پخش:
شیوهنامه وزارت نفت برای احداث پالایشگاهها شفاف نیست
قائم مقام اسبق شرکت ملی پالایش و پخش بااشاره به شیوه نامه وزارت نفت برای احداث پالایشگاه توسط بخش خصوصی گفت: خیلی موارد این شیوهنامه شفاف نیست.
جلیل سالاری در گفتوگو با خبرگزاری فارس درباره شیوهنامه وزارت نفت برای فراخوان بخش خصوصی در زمینه احداث پالایشگاه و پتروپالایشگاه گفت: متاسفانه این شیوهنامه مشکلات اساسی دارد. خیلی موارد این شیوهنامه شفاف نیست، در نتیجه نمیتوان در مورد سایر موارد آن نیز صحبت کرد.
وی افزود: برای مثال در شیوهنامه تهیه شده از سوی وزارت نفت، مشخص نیست، محل تحویل خوراک کجاست. در حالی که باید محل آن کاملا دقیق و روشن باشد. فرض کنید سرمایهگذاری بخواهد پالایشگاهی با ظرفیت یکصد هزار بشکه احداث کند. در این حالت خوراک را باید از کجا تحویل بگیرد.
این مسئول سابق اضافه کرد: کجای دنیا این گونه عمل میشود که ما بخواهیم در ایران به این شیوه کار کنیم؟ خط لوله حریم دارد، برای مثال اگر کسی در چابهار پالایشگاه احداث کند و بخواهد خوراک را از غرب کارون تحویل بگیرد، آیا افرادی را استخدام خواهد کرد که خط لوله را به طور مرتب کنترل، نظارت و راهبری کنند؟ اصلا چنین چیزی امکانپذیر است؟
سالاری ادامه داد: اگر بخش خصوصی از پالایشگاه تا دریا خط لوله احداث کند، مجددا باید در آنجا مخازن ذخیره بسازد و سپس از طریق اسکله فرآورده را صادر کند، اما در این طرح مشخص نیست، قرار است کدام اسکله این کار را انجام دهد. ساخت اسکله هم کار حاکمیتی است و هیچ بخش خصوصی در ایران اسکله ندارد.
وی افزود: یک وقت ممکن است گفته شود قرار است میدان نفتی را به بخش خصوصی بدهند که خودش آن را توسعه دهد و سپس بهرهبرداری کند، اما در فراخوان مدنظر وزارت نفت، میدان نفتی دست فرد دیگری است و سرمایهگذار پالایشگاه ملزم است خودش خط لوله، مخزن ذخیرهسازی و اسکله را بسازد.
قائممقام اسبق شرکت ملی پالایش و پخش بیان کرد: هیچ کدام از اسکلههای کشور ظرفیت مازاد ندارند که بتوان از آنها برای صادرات فرآوردههای تولیدی این پالایشگاهها استفاده کرد. به همین دلیل به نظر من این شیوهنامه اجرایی نیست، زیرا مبانی آن ایراد دارد.
سالاری ادامه داد: در حال حاضر اگر بخش خصوصی بخواهد وارد فرایند ساخت پالایشگاه شود، به ورطه بوروکراسی اداری میافتد. ضمن آنکه در این طرح به پتروپالایشگاهاشاره شده که برای ساخت یک پتروپالایشگاه با ظرفیت 250 هزار بشکهای حداقل 750 هکتار زمین لازم است. این کار نیاز به آب دریا دارد.