کد خبر: ۹۴۰۶۳
تاریخ انتشار : ۱۱ دی ۱۳۹۵ - ۲۰:۵۵
انصراف مربیان نامی یکی پس از دیگری

نبود گزینه مناسب، سیچلو را سرمربی تیم ملی والیبال می‌کند؟!

داستان انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال ایران هر روز وارد فصل جدیدی می‌شود.


ابتدا مندس، آناستازی و استویچف سه مربی بودند که فدراسیون برای نشستن روی نیمکت تیم ملی آن‌ها را انتخاب کرد. مندس به خاطر باشگاهش نپذیرفت، آناستازی مثل همیشه فقط مذاکره کرد و به نوعی فدراسیون را سرکار گذاشت. این را از حرف‌های امیر خوش خبر سرپرست تیم ملی میتوان فهمید. او اعلام کرد که از ابتدا هم می‌دانسته که آناستازی پیشنهاد ایران را قبول نمی‌کند چرا که او تمایل به کار ندارد اما این موضوع را اعلام نمی‌کند. حال اینکه چرا فدراسیون با وجود اینکه این موضوع را می‌داند اما اصرار دارد با این مربی ایتالیایی مذاکره کند مشخص نیست.
بعد از این دو مربی به نظر می‌آمد استویچف سرمربیگری تیم ملی ایران را می‌پذیرد اما در کمال تعجب و با ارائه یک دلیل  او سرمربی‌گری ایران را نپذیرفت. طبق آنچه فدراسیون والیبال اعلام کرده، استویچف گفته است که نمی‌تواند حضور ایران در میان چهار تیم برتر المپیک 2020 توکیو را تضمین کند و به همین دلیل به ایران نمی‌آید. استویچف پس از انتشار خبر انصرافش از حضور در ایران، اعلام کرد با توجه به شرایط موجود و اهداف ترسیم شده فدراسیون والیبال ایران برای قرار گرفتن بین چهار تیم مرحله پایانی المپیک ٢٠٢٠ نمی‌تواند مسئولیت سرمربیگری تیم ملی والیبال ایران را بپذیرد، چرا که نمی‌تواند مطمئن باشد با تیم ملی والیبال ایران در المپیک ٢٠٢٠ به مرحله نهایی برسد.
با وجود قطعی شدن نیامدن استویچف، رئیس فدراسیون والیبال اعلام کرده هنوز به استویچف امیدوار است! و تا قبل از پلی‌آف لیگ برتر سرمربی را تعیین می‌کند.
اما بعد از اینکه همه دست رد به سینه نیمکت تیم ملی والیبال ایران زدند، «مائورو بروتو» از طریق مدیر برنامه‌هایش اعلام کرد تمایل به سرمربیگری ایران دارد. فدراسیون هم اعلام کرد که او همچنان گزینه ایران است. بعد از ناامیدی از حضور مربیان خوب در تیم ملی، فدراسیون منتظر مربیانی است که خودشان تمایل دارند که در ایران کار کنند.
رئیس فدراسیون والیبال ایران در صحبت‌های تازه خود اعلام کرده که لهستانی‌ها با 15 مربی مذاکره کرده‌اند و بعد دجورجی را انتخاب کرده‌اند. اما نکته‌ای که آقای داورزنی باید به آن توجه کند این است که تمامی این مربیان تمایل داشتند در لهستان کار کنند و فدراسیون این کشور قدرت انتخاب زیادی داشت. این کشور همزمان با این مربیان مذاکره کرد و یکی را به عنوان سرمربی برگزید اما فدراسیون والیبال ایران مجبور است روی یک گزینه کار کند و منتظر باشد آیا او درخواستش را می‌پذیرد یا خیر؟
بیشتر مربیان خوب دنیا در حال حاضر تیم دارند و شرایط هم به گونه‌ای جلو رفته که نام‌های بزرگ از لیست ایران خارج شده‌اند و باید دید چه کسی نشستن روی نیمکت ایران را قبول می‌کند. آیا فدراسیون در نهایت به دنبال دم دست‌ترین گزینه خود یعنی سیچلو می‌رود و یا این بار با شروط عقلانی مربی در شأن والیبال ایران را انتخاب می‌کند.