شهادت با طعم سلام برحسین(ع)(حدیث دشت عشق)

اواخر تحصیلات دبیرستانی او مصادف با اوجگیری انقلاب اسلامی بود که با بهره‌گیری از راهنمائی‌های معلمان خود، قدم‌های موثری در راه آگاهی دادن به نزدیکان و دوستان و همه‌ آنان که امیدی به بیداری‌شان بود برداشت. او عاملی در به راه انداختن تظاهرات در روستای خود علیه نظام فاسد شاهنشاهی شد. فعالیت‌های مستمر او در بسیج اهالی محل، برای برپایی تظاهرات در کوران انقلاب باعث شد که اوباش و فریب خوردگان دستگاه فاسد پهلوی، نقشه قتل او را بکشند و بارها او را تعقیب کردند که با هوشیاری ایشان و کمک دوستان و همراهان نجات یافت. در سال ۱۳۵۹ به دنبال اخذ مدرک دیپلم روانه‌‍ خدمت مقدس سربازی شد. در اواخر خدمت سربازی در منطقه عملیاتی «آبادان» با اصابت ترکش خمپاره‌ از ناحیه‌ی پای چپ مجروح شد و به درجه جانبازی نائل آمد.«پایگاه مقاومت بسیج شهید چمران» را با همکاری دوستانش که تعهد پاسداری از انقلاب و اسلام را داشتند تشکیل داد و مسئولیت اداره آن را به عهده گرفت. در بهار ۱۳۶۱ در تیر ماه همان سال به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد .استعداد سرشار او سبب شد که در تاریخ ۲۵/۶/۶۱ جهت گذراندن دوره‌های آموزشی بهیاری و نظامی به آموزش‌های ضمن خدمت اعزام شود؛ دوره در تاریخ ۲۷/۷/۶۲ به پایان رسید و بعد ازآن به مسئولیت یگان (ش‌م‌ر) لشکر ۱۴ امام حسین(ع) منصوب شد. از این به بعد فصل نوینی در زندگی شهید آغاز شد؛ آموزش لشکر در جهت آشنایی با عوامل شیمیایی و طریقه مقابله با آنها. به همراه یگان خود در لشکر امام حسین(ع) در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل به دفاع از انقلاب اسلامی پرداخت و چندین بار توفیق شرکت در عملیات‌های افتخارآفرین را به همراه رزمندگان اسلام پیدا کرد. عملیات والفجر مقدماتی، والفجر ۱، والفجر ۲، والفجر ۳، والفجر ۴، والفجر۶، والفجر ۸! او پنج روز پس از فتح  فاو ساعت ۴:۳۰ روز جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۶۴ در حال بازدید از سنگرهای منطقه عملیاتی فاو مورد اصابت ترکش توپخانه دشمن قرار گرفت و با ندای «السلام علیک یا اباعبد الله» به لقاء دوست پیوست.