آئین نخل گردانی در بادرود

آراستن نخل و بستن آن یک تا چند روز طول می‌کشد. مردمان بادرود در شب عاشورا، آیین نخل آرایی را با خواندن شعرهای آیینی انجام می‌دهند و مراسم سینه زنی و نخل گردانی، در شب عاشورا آغاز می‌شود.
ساختن تابوت‌های تمثیلی شهدا پیشینه‌ای بسیار دور دارد. آیین‌های نخل گردانی و تابوت گردانی، به اقتدار و شکوه قدسی شهیدان اشاره دارد. لفظ «نخل» به مفهوم درخت خرماست ولی در مراسم عزاداری اصطلاح نخل به تابوت واره‌ای می‌گویند که آن را بر دوش می‌کشند.
نخل، اتاقکی چوبی و حجیم و به شکل مکعب مستطیل است که از چوب ساخته می‌شود و با یک کف بندی تشکیل شده است. شکل ظاهری برخی نخل‌ها جناغی شکل سروی و برخی به صورت یک جناق قوسی شکل است.
«نخل» شهر بادرود از نوع جناقی سروی شکل است. مردم این شهر روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی ، نخل را از حسینیه به بیرون می‌آورند و بعد از طی مسیر‌های پیش‌بینی شده راهی مزار شهدای این شهر می‌شوند و زنان و مردان سوگوار با دخیل بستن به نخل بزرگ، نذورات خویش را اهدا می‌کنند. بعد از قرائت زیارت عاشورا، و نماز ظهر عاشورا نخل به محل حسینیه بازگردانده می‌شود.
 همواره در مسیر نخل گردانی بیشتر مردان و جوانان از اقشار مختلف که از گذشته نخل برداری و نخل گردانی برایشان به یادگار مانده است، به زیر نخل می‌روند.
 پشت نخل، دسته‌های عزاداری در غم روز عاشورا نوحه خوانی و سینه زنی می‌کنند.   
شهر بادرود در فاصله 55 کیلومتری کاشان و30کیلومتری نطنز و در 6 کیلومتری امامزاده آقا علی عباس (ع) جای گرفته است.
گزارش : خبرنگار کیهان در بادرود