خدایا خواهم آمد و آنچه را که در توان دارم به پای تو خواهم ریخت(حدیث دشت عشق)

شهید «ابراهیم اصفهانی» 22 آبان سال 1341 در تهران چشم به جهان گشود. او سال چهارم دبیرستان بود که تهران را به مقصد قم ترک کرد و همراه درس حوزه‌ای درس دبیرستان را نیز ادامه داد.«اصفهانی»  سال 1359 وارد سپاه شد و مسئولیت ستاد مرکزی سپاه را به عهده گرفت و به همین دلیل فرماندهان با رفتنش به جبهه موافقت نمی‌کردند. تا اینکه بدون اطلاع  به جبهه رفت و دیگر به ستاد بازنگشت و تا تاریخ  شهادتش که حدود 3 سال می‌شد در جبهه ماند و چندین بار هم زخمی شد و بالاخره در تاریخ 21/12/64 در عملیات والفجر (8) منطقه عملیاتی اروند به درجه رفیع شهادت نائل آمد.فرازی از دل‌نوشته‌های شهید:خدایا! هر گاه که گناه می‌کردم به این امید گناه می‌کردم که مورد بخشش و رحمت تو قرار بگیرم. حال سزاوار نیست که از این دنیا بروم و پاک نشده باشم، شایسته کریمی و کرم تو نیست که من چشم امید به درگاه تو بدوزم و زمانی که به خون آغشته می‌شوم و روح از بدنم جدا می‌گردد مورد آزار گناهان خود باشم. خدایا! قلبم را در اختیار تو خواهم گذاشت، تا وجودم سرشار از تو گردد. خدایا! دردها و مشکلات و رنج راه را به من ارزانی بدار، که این گواراترین و لذت‌بخش‌ترین تفریحات عمرم محسوب می‌شود.خدایا، این توفیق را به من دادی که یاوه‌گویی عده‌ای دور از تو، مرا از حرکتم باز نداشت. اکنون خودت عاشقانه نگاهی به این حقیر گنهکار بکن و پیکرم را به قربانگاه بکشان.خدایا! خواهم آمد و آنچه را که در توان دارم به پای تو خواهم ریخت.