اصغر فرهادی چرا حاضر به بیان این واقعیت‌ها نیست؟(اخبار ادبی و هنری)

در برنامه «هفت» جمعه 26 فروردین شبکه سوم سیما، بهروز افخمی مجری این برنامه به روایت خاطره‌ای از حسین معززی‌نیا، منتقد سینما درباره حضور در جشنواره فیلم کن، همراه با اصغر فرهادی پرداخت. افخمی گفت که معززی‌نیا برای او تعریف کرده که اصغر فرهادی در کن گفته بود: «در اروپا همه تلویزیون‌ها در دست اسرائیل است و اجازه نمی‌دهند کاری را که می‌خواهید، بکنید». حسین معززی‌نیا نیز با انتشار متنی، ضمن اعتراض به افخمی به خاطر نقل قول بدون اجازه از وی، نوشت: «اصل واقعه به این ترتیب است: من در آن دوره از جشنواره کن که فیلم «گذشته» در بخش مسابقه شرکت داشت، چند ساعت بعد از نمایش فیلم، چند دقیقه‌ای با آقای فرهادی گپ زدم. نه به قصد مصاحبه، بلکه به منظور گفت‌وگویی عادی ... بحث به فضای فرهنگی پاریس رسید و مصاحبه‌هایی که آقای فرهادی در آن ایام با بعضی از نشریات مشهور فرانسه انجام داده بود و اختلاف نظری که با یکی از روزنامه‌نگاران لیبراسیون پیدا کرده بود. ایشان داشت تعریف می‌کرد بعضی از ژورنالیست‌های فرانسوی خیلی متعصب‌اند و روی تصوری که از مسائل مختلف دارند به ‌شدت اصرار می‌کنند. حتی سر نظراتی که درباره سینمای ایران و وضعیت سانسور و تنگناهای فیلمسازی در کشور ما دارند تعصب دارند و اگر با نظریه آنها مخالفت کنی فکر می‌کنند داری خلاف واقع می‌گویی تا از حکومت ایران دفاع کنی. در ادامه این بحث بود که آقای فرهادی گفت در خیلی از موارد این شکلی رفتار می‌کنند و مثلاً درباره مسائل مربوط به اسرائیل تعصب دارند و به ‌شکل آشکاری از منافع آنها حمایت می‌کنند. و در ادامه گفت اینها واقعیت دارد و قابل بحث است اما اگر این حرف‌ها را بخواهی در کشور خودمان طرح کنی گروه‌های تندرو جور دیگری تفسیرش می‌کنند و آن را مصادره به مطلوب می‌کنند.»
اما مسئله مهم این است که چرا اصغر فرهادی هیچ‌گاه حاضر نیست درباره این گونه واقعیت‌ها که خود از نزدیک با آنها برخورد کرده، سخن بگوید؟ آیا سکوت درباره برخورد متعصبانه برخی رسانه‌های غربی و حمایت آنها از رژیم‌صهیونیستی، نوعی رفتار کاسب‌کارانه محسوب نمی‌شود؟  
آیا رسانه‌های مخالف رژیم صهیونیستی در ایران لزوماً تندرو هستند و با فرض مصادره نظر، می‌توان به کتمان واقعیت‌ها پرداخت؟