فوتبال ایران در راه جام جهانی(نکته ورزشی)
سرویس ورزشی-
اواسط هفته گذشته مراسم قرعهکشی مرحله دوم رقابتهای مقدماتی جامجهانی (2018- مسکو) برگزار شد و تیم ملی ایران با قرار گرفتن در گروه اول (A) این مسابقات با تیمهای کرهجنوبی، چین، ازبکستان، سوریه و قطر برای صعود به جامجهانی به رقابت برمیخیزد. درباره آسانی و سختی گروه، فعلا نمیتوان داوری کرد آنچه مسلم است وجود اصلی است در فوتبال و ورزش در سطح قهرمانی مبنی بر اینکه هیچ مسابقه و حریفی را نباید دستکم گرفت که دستکمگیری ناشی از غرور کاذب یا تحلیل غلط، خود سرآغاز شکست است. بنابراین باید برای هر حریفی حسابی جداگانه باز کرد و برای رویارویی با آن از آمادگی لازم برخوردار بود.
برای این کار باید از همین فردای قرعهکشی، بدون اتلاف وقت و درگیر شدن با حاشیههای مخرب، که در فوتبال ما تا دلتان بخواهد فراوان پیدا میشود، به کار تدارک و آمادهسازی تیم ملی فوتبال مشغول شد. بدون تردید پیروزی و موفقیت و در اینجا جواز صعود به جامجهانی را به دست کسی میدهند که بیشتر، بهتر، دقیقتر و بابرنامهتر کار و تلاش کند. اصل «مزد آن گرفت، جان برادر که کار کرد» در اینجا نیز صادق است.
قرعهکشی مسابقات مقدماتی جامجهانی در حالی صورت گرفت که فوتبال ما در آستانه برگزاری انتخابات ریاست فدراسیون است. این کار و اتفاقی است که باید درباره فوتبال ما رخ دهد، اما نباید موجب آسیب یا معطلی کار تیم ملی شود. مسئولان فعلی فدراسیون، شخص سرپرست و مسئول فعلی آن که همواره و همین اخیرا گفته است «قصد من خدمت به جامعه و کشورم است» باید تا آخرین لحظهای که در مسند و مصدر کار است با جدیت و دلسوزی به کار تیم ملی بپردازد و امکانات لازم و ضروری را برای آمادهسازی مناسب این تیم و سرمربی و بازیکنان آن فراهم آورد.
طی سالهایی که سرمربی فعلی تیم ملی، درباره این تیم مسئولیت داشته، به ویژه اخیرا دیده و شنیدهایم که ایشان از بعضی کمبودهای آزاردهنده و البته دمدستی مثل فقدان زمین تمرین مناسب و... چیزهایی از این قبیل گلایه و انتقاد داشته، بر مسئولان فوتبال و بلکه ورزش کشور لازم است که خواستههای منطقی، حداقلی و بدیهی ایشان و تیم تحت اختیارش را فراهم آورد، و البته در برابر زیادهخواهیها و روحیه طلبکارانه و... نه فقط ایشان، بلکه هر کس دیگر قرص و محکم بایستد و به آن وقعی ننهد. مربی تیم ملی و هر کسی که با او و در کنار او و برای فوتبال کار میکند، بزرگ است، اما یادمان باشد که تیم ملی فوتبال ایران از همه بزرگتر و محترمتر است. این تیم نماد و نشانه حضور ورزش کشور عزیز ایران در رقابتهای بزرگ بینالمللی و از جمله جامجهانی است. بنابراین وظیفه همگان و آنها که نه فقط از نظر شناسنامه، بلکه با همه وجود «ایرانی» هستند، مشخص است، آنها باید هر کجا که هستند، هر کسی که هستند، دست به دست هم داده، با همکاری و همدلی، به حمایت از تیم ملی فوتبال برخیزند و علیرغم اختلاف نظر و سلیقهها، در مقطع فعلی، در کمک و یاری تیم ملی و در مسیر موفقیت آن همزبان و همراه باشند.
وظیفه مسئولان تیم ملی، به ویژه کادر فنی آن هم مشخص است. آنها باید برای موفقیت تیم ملی همه چیز را زیر نظر داشته باشند، با رعایت اصول و ضوابط اخلاقی و فنی، از میان خیل بازیکنان و جوانان مستعد ایرانی، به ویژه آنهایی که پیش چشم علاقهمندان و کارشناسان در لیگ کشورمان فوتبال بازی میکنند، «بهترینها» را برگزینند و از لجبازی و رنگبازی و خلاصه هرگونه «بازی درآوردنی»، پرهیز کنند و... چنانکه تاکنون هم کم و بیش همین بوده است و خوشبختانه طی چند سال اخیر، جوانان مستعد و برومندی در کوران لیگ کشف شده و به تیم ملی راه پیدا کردهاند به طوری که همان طور پیش از این نوشتیم، پیراهن تیم ملی حالا ارزش و اعتبار خود را دارد بازسازی و احیاء میکند. امیدواریم روزی برسد که با مدیریتی سالم و دقیق و مدبرانه، شخصیت و به قول فرنگیها «پرنسیب» فوتبال ایران نیز احیاء شود و... این دومی باید هدف بزرگ فوتبال ایران باشد.
صعود به جامجهانی بدون تردید یک موفقیت برای فوتبال ماست و باید یکی از اهداف مسئولان هم باشد اما آنچه از آن مهمتر است و ما به سهم خود همواره آن را مورد تاکید قرار دادهایم، این بوده و هست که مهمتر از صعود به جامجهانی، اصلاح فرهنگ و شکل و شیوه مدیریت فوتبال است به نحوی که ساختار و تشکیلات و مناسبات حاکم بر آن، قادر باشد از پس مشکلات مختلف و گوناگونی که این رشته جذاب و مردمی با آن دست به گریبان است برآید. واقعیت این است که فوتبال ما در محاصره مسائل و موانع گوناگونی است که به گمان ما در این میان مشکلات فنی فوتبال در اولویت قرار ندارد و در مراحل بعدی است، ضمن اینکه مشکل فنی را میشود به راحتی حل کرد. آنچه فوتبال ما را آزار میدهد، نفوذ و دستاندازی جریانات نااهل، فرصتطلب، منفعتجو و ضد اخلاق و مخالف رشد و پیشرفت فوتبال است که خیلی وقتها پیشرفت این رشته و منافع ملی و خواسته مردمی را قربانی منافع شخصی خود کردهاند. بدون شک این مشکلات و موانع دردسرساز که تاکنون مانع رشد و پیشرفت بایسته فوتبال ایران شدهاند، قابل حل و برطرف شدن است، به شرط آنکه با اصلاح شیوههای مدیریتی- و نه فقط تغییر نام مدیر- با ارادهای مصمم و عزمی ملی و انقلابی به مصاف این مشکلات و مشکلسازان برویم البته در این باره، دیگر مراجع و نهادها مثل مجلس شورای اسلامی نیز میتواند در اصلاح وضع فوتبال و رفع مشکلات و دفع مفاسد و مفسدهجویان، یار و یاور مدیران مصمم و جهادی باشند. مثلا درباره همین پرونده «فساد در فوتبال» که مجلس شورای اسلامی پیگیری میکند و حتی آن را منتشر هم کرده است، نباید کوتاه آمد و باید تا آخر و تا کشف منشأ و ریشههای فساد در فوتبال پیش رفت و...
در آن صورت شک نباید کرد که نه تنها هر دوره حضور در جامجهانی، برای فوتبال ما یک اتفاق حتمی است، بلکه باید منتظر درخشش ملیپوشان کشورمان در این عرصه و دیگر عرصههای مهم جهانی و بینالمللی هم باشیم.