14 ساله بود که نماز شب می‌خواند(حدیث دشت عشق)

شهید «علیرضا کارگر بیده» 22 مرداد ماه 1350متولد شد . او بچه سر براهی بود. مهربان و حرف گوش کن، از 4 سالگی نمازش را یاد گرفته بود.
 همیشه به او می‌گفتم اگر نماز بخوانی فرشته‌ها می‌آیند و پول زیر جا نمازت می‌گذارند. بچه زرنگی بود. کلاه سرش نمی‌رفت. هر موقع که می‌ایستاد به نماز چهار چشمی مواظب بود که چه کسی پول زیر جانمازش می‌گذارد.کلاس پنجم بود عمه‌اش به سوریه رفته بود و از آنجا یک شلوار لی برایش سوغات آورده بود. علیرضا می‌گفت من نمی‌پوشم. ما داریم می‌گوییم مرگ بر آمریکا حالا من شلوار لی بپوشم. از 12 سالگی نمازش را می‌خواند روزه‌اش را می‌گرفت و 14ساله بود که نماز شب می‌خواند، دروغ نمی‌گفت، غیبت هم نمی‌کرد. سوم راهنمایی بود که عضو بسیج  شد. اول نظری شناسنامه‌اش را دستکاری کرد. و از سال1350که بدنیا آمده بود، به سال 1348تغییر داد. و برای اولین‌بار از قم به جبهه اعزام شد. این آخری که منزل شوهرخواهرش، سردار باقرزاده رفته بود سردار تا به چهره علیرضا نگاه کرد. گفته بود که این می‌رود و دیگر بر نمی‌گردد. همین‌طور هم شد. سرانجام در تاریخ23/3/67 در کربلای شلمچه به آرزوی دیرینه‌اش رسید. روحش شاد و راهش پررهرو باد.