جایی برای محرومین نیست!
مجتبی برزگر
مردم، هنرمندان و عموماً کسانی که لحظهها را برایشان ماندگار میکنند، بسیار دوست دارند. این اتفاق برای اکران نوروزی ما افتاد. البته نه فقط به خاطر اینکه برخی از مهمترین فیلمهای جشنواره فیلم فجر روی پرده نقرهای آمده بودند. بلکه در مقاطع مختلف مردم فرهنگپرور و هنردوست ایران اسلامی با اولویتدادن به تفریحهای فرهنگی همچون سینما و تئاتر پشتیبانی فرهنگی خودشان را از این تلاشها به منصه ظهور رساندهاند. اما در صف طولانی سینماها به نکته قابل تأسفی برخوردم که مسئولین، خاصه مدیران ارشاد و تصمیمگیرنده در اکران و تماشاخانههای تئاتر را مقداری به تأمل وامیدارد: چرا باید مردم فیلمهایی را که دوست دارند و یا در صحنه تئاتر بخواهند از نزدیک بازی هنرمندان مورد علاقهشان را ببینند، با قیمتهای غیرمتعارف و گزافی مواجه میشوند؟! شاید برخی در لابهلای همین صفها تا قیمت بلیت را متوجه شدند با حالت تعجب و دلخوری از این حداقل توجهی که مسئولین ذیربط میتوانند برای حداکثر بهرهبرداری مخاطبین داشته باشند به خانوادهشان بگویند «جایی برای ما نیست» تا مثلاً فرزندشان را به یک نوعی قانع کرده باشند.
ما فقط یاد گرفتهایم در تریبونها و بیلبوردهای تبلیغاتی خودمان، راه سینما و تئاتر را نشان دهیم و بگوییم فلان فیلم و یا نمایش به تازگی اکران و به روی صحنه آمده است؛ نمیگوییم امروز این نمایش و یا فیلم را در این سئانس و یا فلان روز رایگان و یا نیمبها عرضه میکنیم و نه فقط یک روز سهشنبه! البته نیمبهاها هم به اندازه یک بلیت چند سال قبل برابری میکند.
از مسئولین انتظار میرود برای قاطبه فرهنگدوستان و استقبالکنندگان از هنر زیبای سینما و تئاتر احترام ویژهای قائل شوند و بر مدیریت اکرانها و نمایشها یک نظارت جدی صورت دهند و در تعیین تعرفهها، طبقات پایین جامعه را نیز در نظر بگیرند؛ چرا که اگر به این روند ادامه دهیم دیری نمیپاید که حضور در تالارهای سینما و نمایشهای تئاتر تبدیل به کالای لوکسی میشود که تنها عده قلیلی از افراد جامعه میتوانند از این تغذیه فرهنگی بهرهمند شوند. از طرفی، بلیتها را نه فقط برای عدهای و یا گروهی بلکه در این همیاری فرهنگی بسیاری دیگر را نیز سهیم کنند! چه اشکالی دارد که شرایطی فراهم شود تا خانوادههایی با سطح درآمد پایینتر نیز بتوانند با دغدغه کمتری فرزندان خود را به تماشای محصولات سینمایی یا تئاتر ببرند؟ قطعاً مسئولین دغدغهمند میتوانند در توسعه فرهنگ و هنرمان نفرات علاقهمند بسیاری را سهیم کنند؛ اصولاً مردم ما در این راستا دغدغههای بسیار تأثیرگذاری دارند که فقط توجه شما مسئولین را میطلبد.