رسیدن به مدال و موفقیت با دوپینگ محال است
ایران بزرگترین قربانی دوپینگ در کشتی جهان
فهرست محرومان کشتی جهان نشان میدهد که ایران بیشترین خسارت را از بابت دوپینگ در کشتی دیده است.
دوپینگ در رشتههای قدرتی بیشتر از سایر ورزشها به چشم میخورد که در ورزش کشتی، ایران بیشترین قربانی را داده است. با نگاهی به سوابق دوپینگ در کشتی جهان مشاهده میکنیم که از بین پنج ورزشکاری که برای همیشه به خاطر دوپینگ محروم شدهاند سه نفر ایرانی هستند.
همچنین در بین 19 ورزشکاری که در حال حاضر به خاطر دوپینگ به مدت دو یا چهار سال محروم هستند، ایران یک نماینده دارد که البته شاخصترین چهره در بین این 19 کشتیگیر محروم است.
علیرضا غریبی، امیر علیاکبری و طالب نعمتپور سه چهره شاخص کشتی فرنگی ایران بودند که به خاطر دو بار ارتکاب به دوپینگ برای همیشه از حضور در ورزش محروم شدند. دو کشتیگیر دیگری که به خاطر دوپینگ با محرومیت مادامالعمر مواجه شدند، هارون دوغان، چهره شاخص ترکیه و همچنین یک کشتیگیر آرژانتینی است که این آمار نشان میدهد ایران بیشترین ضربه را از پدیده دوپینگ در کشتی جهان خورده است.
اخیرا محمدحسین محمدیان، دارنده مدال برنز جهان و کشتیگیر جوان و خوشآتیه که میتوانست جانشین مناسبی برای رضا یزدانی در تیم ملی باشد، با محرومیت چهار ساله مواجه شده است. هر چند که گفته میشود این کشتیگیر برای مداوای پای آسیبدیدهاش نزد پزشک رفته و به خاطر مصرف داروهای تجویز شده از سوی پزشک با محرومیت مواجه شده است، اما همه این حرفها نمیتواند توجیه قابل قبولی باشد.
در شرایطی که فدراسیون کشتی در سالهای اخیر عزم جدی برای مبارزه با دوپینگ داشته و با آزمایشهای سلامت که همواره از کشتیگیران میگیرد و خیلیها را هم به صورت محرمانه با تنبیه مواجه کرده، مواجه شدن با محرومیتهای سنگین به خاطر چنین مسائل پیش پا افتادهای به هیچ وجه قابل قبول نیست که بیش از همه خود کشتیگیر مقصر است؛ آن هم کشتیگیری که سابقه کسب مدال جهانی دارد و میتوانست یکی از نمایندگان ایران در المپیک باشد.
زمانی که حتی مصرف مسکن برای سردرد و یا آمپول بتامتازون که به بیماران عادی دائم تجویز میشود دوپینگ به حساب میآید اقدام کشتیگیران در درمان و مصرف دارو آن هم بدون در جریان گذاشتن کمیته پزشکی فدراسیونشان گناهی نابخشودنی است.
به نظر میرسد جدا از تلاش فدراسیون کشتی برای مبارزه با دوپینگ، خود کشتیگیران پیش از هر کسی این مسئولیت را بر گردن دارند تا مراقب چنین موضوعاتی باشند تا هم به خود و هم به اعتبار ورزش ایران در ابعاد بینالمللی لطمه وارد نکنند. دوپینگ به ویژه در سنین کم شاید بتواند یک ورزشکار را حتی تا حد ملی برساند اما با توجه به پیشرفتهای صورت گرفته در آزمایشهای دوپینگ، رسیدن به مدال و موفقیت با دوپینگ محال است و بیشترین ضربه را خود ورزشکار خواهد خورد. پس ضروری است کشتیگیران از ابتدا و از سن کم درست آموزش دیده و مربیان ردههای نوجوانان و جوانان عواقب دوپینگ را به چهرههای نوپا گوشزد کنند.