کد خبر: ۴۳۷۴۴
تاریخ انتشار : ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۲۱:۱۹

فکر و خیال نکنید سرطان می گیرید!

نتایج تحقیقات جدید حاکی از آن است که عمل ابتدایی فکر کردن می‌تواند رشد تومورهای مرگبار مغزی را افزایش دهد.


دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد  دریافتند، تومور گلیوم که مرگبارترین نوع تومور مغزی است، با فرآیند ایجاد افکار، رشد می‌کند. این تومورها اغلب در قشر مغز گسترش می‌یابند که لایه خارجی چند لایه مغز بوده و به انسان در درک جهان، ایجاد تفکرات آگاهانه و استفاده از زبان کمک می‌کند.
تومور گلیوم دلیل اصلی مرگ ناشی از تومورهای مغزی در کودکان و بزرگسالان است. میزان زنده ماندن مبتلایان به ندرت در 30 سال گذشته بهبود یافته است.محققان در تحقیقات خود فرآیندی موسوم به تولید غلاف میلین را ربودند که لایه محافظتی در اطراف الیاف عصبی ایجاد کرده و به آنها اجازه حمل سریع‌تر افکار را می‌دهد. آنها با بررسی مدل‌های موش دریافتند که تومورهای مغزی در زمان نزدیکی به این سلول‌های عصبی فوق فعال، سریع‌تر رشد می‌کردند.به گفته دانشمندان، این امری نادر برای عملکرد اصلی یک اندام است که رشد تومورهای درونش را هدایت کند، اما نتایج این تحقیقات حاکی از آن بود که یک عملکرد مغزی به هدایت سرطان مغز منجر می‌شود.
محققان یک پروتئین خاص موسوم به neuroligin-3 را شناسایی کردند که به میزان زیادی مسئول افزایش رشد تومور در ارتباط با ایجاد تفکرات در قشر مغز است. در بافت‌های سالم، این پروتئین به هدایت شکل‌گیری و فعالیت سیناپس‌ها پرداخته و نقش مهمی را در توانایی مغز برای تعمیر خودش ایفا می‌کند.
اما تحقیقات جدید نشان داد که نوع اسرارآمیزی از neuroligin-3 به افزایش رشد تومور کمک می‌کند.
محققان، سلول‌های سرطانی انسان را در قشر مغز موش‌های دارای این پروتئین حساس به نور کاشتند. پس از تشکیل شدن تومورها، نورون‌های نزدیک توسط نور فعال شدند. سپس رشد تومور این موش‌ها با یک گروه کنترل که تومور در مغز آنها کاشته شده بود، اما عصب آنها فعال نبود، مقایسه شد.
اندازه افزایش یافته تومور در موش‌ها در اثر تحریک با نور نشان داد که فعالیت مغزی، تومورهای مغزی را تغذیه می‌کند.
در حالت نظری، پزشکان می‌توانند رشد این تومورها را با استفاده از آرام‌بخش‌هایی که فعالیت ذهنی را کاهش می‌دهد، کندتر کنند، اما پیامدهای اخلاقی جدی در این درمان دخیل هستند.
محققان امیدوارند که دستاورد آنها بتواند به توسعه داروهایی منجر شود که به طور خاص فعالیت‌های تحریک‌کننده neuroligin-3 را متوقف می‌سازند.