انتقادات از کی‌روش «فنی» نیست، «رفتار»ی است!(ضربه آزاد)

خیلی از کسانی که در «بحث کی‌روش»، چهره مخالف و منتقد را به خود گرفتند، از کارشناس و مربی گرفته تا مردم و علاقه‌مندان به فوتبال، از نظر فنی و سواد علمی و تجربه و کارنامه کاری، قبول داشتند که کی‌روش چهره مقبول و موجهی است، انتقاد اصلی آنها به بعضی رفتارها و برخی خواسته‌های او درباره فوتبال ایران بود که بوی «کبر» و «منیت» و «منت‌گذاری» و «توهین» و «زیاده‌خواهی» می‌داد. حرف اینها این بود که فوتبال و تیم ملی هر چقدر هم در جای خود «مهم» باشد، ارزش آن را ندارد که برای استخدام یک مربی ذلیلانه و منفعل عمل کنیم. آنها می‌گفتند، این ملت برای احیا و حفظ عزت و آبرو و احترام و کسب احترام و اعتبار خود در طول تاریخ بهایی گران پرداخته است و برای آن انقلابی برپا کرده که هزاران شهید درخت آن را آبیاری کرده و برای دفاع از آن هشت سال در نبردی نابرابر مقابل دشمن سینه سپر کرده‌اند و...
هر کاری که عزت و احترام این ملک و ملت را به بازی بگیرد، کاری ضد انقلابی و مخالف آرمان‌های ملی و فرهنگی این سرزمین است ولو نیت خیر هم پشت آن باشد و...
از جمله این مخالفان، می‌توان به هنرپیشه معروف کشورمان اشاره کرد که از علاقه‌مندان به فوتبال بوده و از دیرباز یکی از سکونشینان و تماشاچیان فوتبال- به ویژه تیم پرسپولیس- به حساب می‌آید. بدون شک وی هم می‌داند کی‌روش کیست و منکر قابلیت‌های فنی او و تاثیرگذاری‌اش بر کار و بار تیم ملی کشورمان نیست، اما حرف او این بود که آقای کی‌روش که پرتغالی است مثل سابق که پرتغال به عنوان یک کشور استعماری ایران را مستعمره خود می‌دید و می‌دانست، به ایران امروز نگاه نکند که... امروز، پرتغال که جای خود دارد، آنها که لقب ابرقدرتی را با خود یدک می‌کشند و جزو قدرت‌های بزرگ دنیا محسوب می‌شوند، دارند یاد می‌گیرند با ایران و مردم ایران نباید با زبان زور و تهدید  و تحریم صحبت کرد، بلکه باید با آنها مودبانه و محترمانه برخورد کرد در شرایط عادلانه مذاکره نمود و خلاصه دوران گرگ- میشی خیلی وقت است در این مملکت سپری شده است.