اعتراف «یونسکو» نسبت به عدالت جنسیتی و فرصت برابر تحصیل زنان و مردان در ایران
صـرفاً جهـت اطـلاع دلواپسان «سهمیهبندی جنسیتی»!
موضوع سهمیه بندی جنسیتی دانشگاه ها را می توان به عنوان یکی از بزرگترین تهمت ها و اهرم های فشار برخی از نهادهای به اصطلاح حقوق بشر بین المللی و مدافع حقوق زنان، علیه نظام جمهوری اسلامی ایران دانست.
در این میان اما کم نبوده و نیستند فمینیست های وطنی که با استناد به گزارشهای واهی این قبیل NGOها، سیاهنمایی را به اعلی درجه خود رسانده و به مزدوران بی جیره و مواجب مستکبرین غربی تبدیل می شوند.
شهریور ماه سال گذشته بود که موسسه مطالعاتی و صدالبته معلوم الحال «رخداد تازه»، نشست «زنان و عدالت آموزشی» را به بهانه هایی واهی همچون "ربودن حق تحصیل زنان در دانشگاه ها” و "شکایت زنان از تبعیضهای آموزشی”، برگزار نمود.
جالب آنجا بود که در این نشست، پرستو الهیاری - زندانی امنیتی و عضو کمپین ضداسلامی یک میلیون امضاء - در موضوع ربودن حق تحصیل زنان، اظهار داشت: «در واقع حق و سهم زنان از دانشگاه ها در حال دزدیده شدن است چراکه در دولت دهم که یک سری سهمیهها برای زنان را حذف کرد. اکثر رشته های حذف شده در نوبت روزانه دانشگاهها بود و رشتههای شبانه که هزینه تحصیل توسط دانشجو پرداخت میشود با حذف کمتری مواجه بودند. از جمله عواقب این تبعیض جنسیتی، ناچاری دختران به حضور بیشتر آنان در دانشگاههای آزاد و غیردولتی و فشار مالی بیشتر به خانواده هاست.»!
از سوی دیگر چندی پیش بود که شهیندخت مولاوردی، معاون امور زنان رئیس دولت یازدهم، در دست نوشته ای غیرمنصفانه و سراسر تهمت و افترا مدعی شده بود: «با وجود تمامی شعارهای اغراق گونه و انتزاعی در 8 سال گذشته و تشکیل ستادها و کارگروه ها تحت عناوین حفظ و تحکیم و تعالی و صیانت و... و تصویب و ابلاغ اسناد و بستههای اجرایی متنوع و سیاستهای تفکیک و محدودسازی و سهمیه بندی جنسیتی و... . وضعیتی که حوزه زنان و خانواده و بهطور کلی فرهنگ جامعه درگیر آن است و تحویل دولت یازدهم شده است و آسیبهای اجتماعی تهدیدگر آن قابل مقایسه با دورههای قبل نیست و خرابی های این حوزه اگر بیشتر از حوزه اقتصادی نباشد کمتر از آن هم نیست، با این تفاوت که آثار آن به مراتب مخرب تر، ویرانگرتر و ماندگارتر است.»!
حال پس از گذشت تنها چند ماه از این اظهارنظرات شاذ و شگفت آور، گزارش آموزش همگانی یونسکو (نهاد آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل) در سال ۲۰۱۵ نشان میدهد، جمهوری اسلامی از جمله کشورهای سرآمد در فراهم کردن فرصت برابر تحصیل برای دختران بهشمار می رود.
این گزارش جامع که در بسیاری از شبکه های اپوزویسیون فارسی زبان نیز انعکاس داشته است، تاکید می کند که ایران در میانه سال های 2000 الی 2015 میلادی (1378 الی 1393 شمسی) جزو یکی از کشورهای برتر دنیا در زمینه هایی همچون "آموزش و مراقبت از کودکان”، "آموزش همگانی”، "باسوادی بزرگسالان”، "فرصت های برابر جنسیتی” و "کیفیت آموزش” محسوب می شود.
به علاوه، این گزارش درباره فعالیت های آموزشی ایران میافزاید: «به طور کلی ایران از نظر شاخص توسعه آموزش همگانی در رده ۶۹ قرار گرفته است. از نظر شاخصهای دیگر ایران رشد نشان میدهد و از جمله از نظر برابری فرصت تحصیل برای دختران بطور دائم پیشرفت کرده است. ایران همچنین در بین کشورهایی است که آموزش پیشدبستانی در آن مورد توجه قرار گرفته است. از سوی دیگر ایران از کشورهایی است که به هدف تعیین شده برای گسترش تحصیل همگانی، رسیده است.»
در بخش های دیگری از این گزارش پیرامون کشورمان میخوانیم: «ایران که در سال ۱۹۹۰ مرگ کودکان زیر پنج سال در آن بیش از ۶۰ در هزار بود از کشورهایی است که به اهداف توسعه هزاره (MDG) در کاهش دو سوم (تقریبا 20 در هزار) موارد مرگ کودکان زیر پنج سال دست می یابد. علاوه بر این، آموزش پیش دبستانی در ایران هم از ۱۹۹۰ تاکنون تقریبا دو برابر شده است و ادامه تحصیل از مقطع ابتدایی به متوسطه بهطور دائم رشد نشان می دهد.»
جالب آنکه سالیان مورد بررسی در این گزارش، دوران فعالیت دولت های نهم و دهم را نیز در بر می گیرد و این درحالیست که عمده سیاهنمایی های مغرضین داخلی و معاندین خارجی درخصوص اعمال سهمیه بندی جنسیتی به برهه 8 ساله زمامداری دولت سابق (1384 الی 1392) باز می گردد که این خود جای شگفتی بسیار دارد!با این وجود، اگرچه این گزارش نیز در برخی موارد به انعکاس درست و صحیح واقعیات موجود نپرداخته و انگیزه های سیاسی را در برخی از بندهای آن دخالت داده است اما انتشار آن بیانگر این نکته مهم است که علیرغم هجمه سنگین تبلیغاتی ضد کشورمان، تلاش های جمهوری اسلامی در زمینه عدالت آموزشی برای زنان و مردان، انکار ناپذیر می باشد.