آمریکا و تامین نیازهای جنگی صدام از یونیفورم نظامی تا بالگردهای جنگی(پاورقی)

 Research@kayhan.ir
 ارسال تسلیحات جنگی به عراق:
دولت ایالات متحده آمریکا، گرچه از ابتدای جنگ ایران و عراق، در مجامع جهانی‌سعی در بی‌طرف جلوه دادن خود داشت، اما از همان سال اول جنگ به صورت پنهانی شروع به ارسال تسلیحات جنگی برای رژیم صدام کرد. جالب است که نماینده آمریکا در سازمان ملل، در تاریخ 7 مهر 1359 اعلام کرد:
« اگر عراق از آمریکا کمک بخواهد، آمریکا هرگونه امکانات نظامی را در اختیار عراق قرار خواهد داد. »1
به اعتقاد آلن فریدمن نویسنده کتاب «خانه عنکبوت»، آغاز روابط آمریکا و عراق را باید در نخستین ملاقات الکساندر هیگ وزیر خارجه وقت آمریکا، با صالح نماینده عراق در سازمان ملل متحد، در حاشیه اجلاس عادی مجمع عمومی سازمان ملل در ماه سپتامبر 1981 ( شهریور 1360 ) جستجو کرد. از فردای این ملاقات، درخواست‌های نظامی عراق به آمریکا مطرح می‌گردد و «کمپانی صادرات فولاد آمریکا» که در واقع شعبه قدیمی یک شرکت تجاری در اسرائیل بوده است، به عنوان نخستین کمپانی مورد تماس قرار می‌گیرد و ملاقات‌های میان مسئولان این شرکت و مقامات عراقی از جمله ابوعلی یا همان حسین کامل داماد صدام، آغاز می‌گردد. «فرد حوبش» کارمند اردنی الاصل کمپانی صادرات فولاد آمریکا، به عنوان واسطه این معاملات نقش مهمی را ایفا می‌نماید. به دنبال ملاقات بین حسین کامل، فرد حوبش و لاری هیکی مدیر عامل کمپانی صادرات فولاد آمریکا در تابستان سال 1981، عراق سفارش تسلیحاتی یک میلیارد دلاری خود را به کمپانی آمریکایی مذکور ارائه می‌دهد .2
در جهت حمایت از عراق، ایالات متحده نه تنها خود را به انحای مختلف درگیر جنگ ایران و عراق کرد، بلکه با توجه به قدرت سیاسی، اقتصادی و نظامی خود، سایر کشورها را نیز در جهت این سیاست جانبدارانه خویش به کار گرفت. آمریکا از برزیل به عنوان نقطه انتقال کالا و اسلحه و از اردن به عنوان کشوری واسطه و یک مقصد نهایی جعلی و دروغین، استفاده کرد. عربستان سعودی و دیگر کشورهای منطقه نیز با اعطای کمک‌های مالی و ارسال تجهیزات نظامی و غیرنظامی مختلف در تقویت توان نظامی عراق، نقش بسزایی داشتند. دولت آمریکا همچنین تکنولوژی پیچیده خود را به‌طور مستقیم در اختیار کارخانه اسلحه‌سازی صلاح الدین عراق قرار داد. براساس این همکاری نظامی، انواع تسلیحات از جمله مین‌های ضد نفر در مقیاس گسترده، در اختیار عراق قرار گرفت .3
پس از حذف نام عراق از لیست دولت‌های حامی تروریسم، دولت ریگان اقدام به فروش سلاح به کشورهای حاشیه خلیج فارس نمود و به آنها اجازه داد تا آن را در اختیار عراق قرار دهند. این مجوز به دو دلیل صادر می‌شد: اول اینکه بندر بصره ـ تنها بندر عراق ـ تخریب شده بود و محموله‌های مسیر تنگه هرمز از سوی ایران مورد بازرسی قرار گرفته، محموله‌های به مقصد عراق توقیف می‌شد و دوم اینکه قانون مهار صدور تسلیحات آمریکا و جنجالی که ممکن بود در کنگره آمریکا بالا بگیرد، دولت آمریکا را از کمک مستقیم به عراق باز می‌داشت. بدین ترتیب با تأیید ریگان، کشورهای هم پیمان آمریکا در منطقه، نقش شرکت‌های خط مقدم را برای فروش تسلیحات آمریکایی به عراق، بر عهده گرفتند .4
در واقع، دولت آمریکا تمامی درخواست‌های جنگی عراق را از لباس‌های یونیفورم نظامی گرفته تا بالگردهای جنگی تأمین می‌کرد و ویلیام کیسی رئیس سازمان سیا، شخصاً بر این امر نظارت می‌کرد تا عراق به هر آنچه که نیاز دارد، دست یابد .5

منابع در دفتر روزنامه موجود است