سلیمی با چشمان باز به چین می‌رود؛ خستگی، رقیب پنهان پولادمردان
تیم ملی وزنه‌برداری ایران در حالی آماده حضور در مسابقات جهانی ۲۰۲۶ نینگبو چین می‌شود که خستگی ناشی از بازی‌های آسیایی ناگویا، احتمال تغییر در فهرست اعزامی و رقابت با مدعیان جهانی، کار شاگردان بهداد سلیمی را دشوار کرده است؛ میدانی که نخستین گام در مسیر گزینشی المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس به‌شمار می‌رود.
دو هفته سرنوشت‌ساز تا جهانی چین
تیم ملی وزنه‌برداری ایران پس از پایان بازی‌های آسیایی ناگویا، با فاصله‌ای کوتاه تمرینات خود را از سر گرفت تا برای حضور در رقابت‌های جهانی آماده شود. بهداد سلیمی، سرمربی تیم ملی، با تأکید بر اهمیت این مسابقات، از دشواری کار ملی‌پوشان سخن گفته و احتمال کنار گذاشته‌شدن برخی وزنه‌برداران به‌دلیل نرسیدن به شرایط ایده‌آل بدنی را منتفی ندانسته است.
اگرچه پیش از این نام هشت وزنه‌بردار در چهار دسته وزنی اعلام شده بود، برنامه منتشرشده مسابقات جهانی از حضور ۱۰ نماینده ایران حکایت دارد. با این حال، سلیمی تأکید کرده است که افزایش تعداد نفرات در دستورکار نیست و ممکن است برخی ورزشکاران در صورت نداشتن آمادگی مطلوب، در آخرین مرحله از اعزام بازبمانند.
این موضوع نشان می‌دهد کادر فنی در فاصله کوتاه باقی‌مانده تا آغاز رقابت‌ها، بیش از هر چیز باید میان حفظ ترکیب اصلی و اطمینان از آمادگی واقعی ملی‌پوشان تعادل برقرار کند؛ تصمیمی که می‌تواند در نتیجه نهایی تیم تأثیرگذار باشد.
از طلای ناگویا تا آزمون دشوار جهانی
وزنه‌برداری ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا با کسب دو مدال طلا توسط علی داوودی و علی عالی‌پور، بخشی از انتظارات را برآورده کرد، اما ناکامی مصطفی جوادی و علیرضا نصیری مانع از تحقق کامل اهداف کادر فنی شد.
سلیمی معتقد است عملکرد کلی تیم قابل‌قبول بوده و تبدیل مدال نقره دوره گذشته به طلا، اتفاق مثبتی برای وزنه‌برداری ایران محسوب می‌شود. با این حال، شرایط رقابت‌های جهانی با بازی‌های آسیایی تفاوت دارد. در چین، مدعیان بیشتری وارد میدان می‌شوند و ورزشکاران برای کسب جایگاه مناسب در مسیر المپیک، با آمادگی و انگیزه بالایی رقابت خواهند کرد.
از همین‌رو، نمی‌توان صرفاً با تکیه بر نتایج ناگویا درباره شانس مدال‌آوری ایران در مسابقات جهانی قضاوت کرد. سطح رقبا، کیفیت رکوردهای انتخابی و مهم‌تر از همه، توانایی ملی‌پوشان در بازیابی توان جسمانی پس از یک رقابت سنگین، از عوامل تعیین‌کننده خواهند بود.
نصیری؛ سرمایه‌ای که نباید از دست برود
یکی از موضوعات مهم در اظهارات سرمربی تیم ملی، وضعیت علیرضا نصیری است؛ وزنه‌برداری که با وجود توانایی‌های فنی و قدرت بدنی بالا، هنوز در مدیریت استرس مسابقات با مشکلاتی روبه‌رو است.
سلیمی با حمایت از این ملی‌پوش جوان، او را یکی از سرمایه‌های وزنه‌برداری ایران دانسته و ابراز امیدواری کرده است که نصیری در مسابقات جهانی و المپیک ۲۰۲۸ بتواند توانایی‌های خود را به نمایش بگذارد.
واقعیت این است که در سطح اول وزنه‌برداری جهان، فاصله میان آمادگی تمرینی و عملکرد موفق روی تخته گاهی به اندازه چند لحظه تصمیم‌گیری و کنترل فشار روانی است.
بنابراین، حمایت از نصیری باید در کنار برنامه‌ریزی تخصصی برای افزایش تجربه مسابقه‌ای و مدیریت استرس قرار گیرد. تداوم اعتماد به این وزنه‌بردار می‌تواند در بلندمدت نتیجه‌بخش باشد، اما رقابت جهانی فرصتی است که او باید بخشی از توانایی‌های بالقوه خود را به عملکرد واقعی تبدیل کند.
برنامه نمایندگان ایران روی تخته چین
رقابت‌های جهانی وزنه‌برداری ۲۰۲۶ از ششم آبان‌ماه در نینگبو چین آغاز می‌شود. براساس برنامه اعلام‌شده، نمایندگان ایران از ۱۱ تا ۱۷ آبان‌ماه به میدان خواهند رفت:
دوشنبه ۱۱ آبان، ساعت ۱۴:۳۰: مصطفی جوادی و عبدالله بیرانوند؛ دسته ۸۵ کیلوگرم، گروه A
سه‌شنبه ۱۲ آبان، ساعت ۱۴:۳۰: ریحانه کریمی؛ دسته ۶۹ کیلوگرم، گروه A
چهارشنبه ۱۳ آبان، ساعت ۱۱:۳۰: حمیدرضا زارعی؛ دسته ۹۵ کیلوگرم، گروه B
چهارشنبه ۱۳ آبان، ساعت ۱۴:۳۰: علی عالی‌پور؛ دسته ۹۵ کیلوگرم، گروه A
پنجشنبه ۱۴ آبان، ساعت ۹: نسیم قاسمی؛ دسته ۷۷ کیلوگرم، گروه C
جمعه ۱۵ آبان، ساعت ۱۲: علیرضا معینی؛ دسته ۱۱۰ کیلوگرم، گروه B
جمعه ۱۵ آبان، ساعت ۱۴:۳۰: علیرضا نصیری؛ دسته ۱۱۰ کیلوگرم، گروه A
یکشنبه ۱۷ آبان، ساعت ۹:۳۰: علی داوودی و علیرضا یوسفی؛ دسته فوق‌سنگین، گروه A
آزمون آمادگی، نه فقط قدرت
مسابقات جهانی چین برای وزنه‌برداری ایران تنها فرصتی برای کسب مدال نیست؛ این رقابت‌ها محکی جدی برای ارزیابی ظرفیت تیم در مسیر المپیک لس‌آنجلس خواهد بود.
در چنین شرایطی، مدیریت خستگی، انتخاب ترکیب آماده و کاهش خطاهای فنی و روانی، به اندازه قدرت بدنی اهمیت دارد.
سلیمی و کادر فنی در فرصت باقی‌مانده باید از داشته‌های خود بهترین استفاده را ببرند. اگر ملی‌پوشان بتوانند با آمادگی مطلوب و اجرای مطمئن روی تخته حاضر شوند، شانس ثبت نتایج ارزشمند وجود دارد؛ اما نام‌های بزرگ و مدال‌های ناگویا به‌تنهایی تضمینی برای موفقیت در چین نخواهند بود.