نبرد دونفره بین ترامپ و کروز

دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان

فصل پنجم: ناراحتی بعید، شکست غیرقابل باور
در ماه مارس، انتخابات مقدماتی عملاً به نبرد دونفره بین ترامپ و کروز محدود شد. ترامپ تقریباً همه چرخه‌های خبری را هدایت و پیام عوام‌گرای خود را ویرایش می‌کرد، اما ما می‌دانستیم که اگر قرار است نامزد پیشتاز شود، باید به جمهوری‌خواهان دیرباور نشان دهد که قرار است برنامه‌های ملموس و راه‌حل‌های سیاسی جدی ارائه دهد.
من با هوارد کوهر1، مدیر اجرایی کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک)2 که یک گروه حمایتی جا افتاده است، ارتباط گرفتم و پیشنهاد دادم که ترامپ در جلسه پرسش و پاسخ در مجمع آتی آنها در واشنگتن دی‌سی شرکت کند. چهار روز قبل از این رویداد، ترامپ تماس گرفت و گفت که می‌خواهد به‌جای آن، یک سخنرانی سیاسی بزرگ داشته باشد. برای تنظیم سخنرانی، که اولین سخنرانی نوشته‌شده کمپین خواهد بود، با کن کورسون3 کار کردم. پیش‌نویس اول هیچ شباهتی به سخنرانی نامزدی نداشت، اما ترامپ پس از خواندن آن، ویرایش های گسترده‌ای به ما ارائه کرد که گویا خودش آن را نوشته است.
یک روز قبل از این رویداد، لواندوفسکی از مارالاگو4، املاک ساحلی قصر پدر همسرم در پالم بیچ، فلوریدا، با من تماس گرفت. لواندوفسکی گفت: «باید هرچه زودتر با او تماس بگیرید. او می‌خواهد سخنرانی را لغو کند. «ترامپ گزارش‌های خبری را دیده بود که نشان می‌داد معترضان اکنون به آیپک می‌آیند. بلافاصله با او تماس گرفتم. من گفتم: «این معترضان قرار نیست مانند معترضان در تجمعات اخیر شما باشند. اگر چیزی باشد، به نظر می‌رسد که هفتاد نفر برای خرید یک هات‌داگ یا استفاده از دستشویی در یک استادیوم بیست‌هزار نفری بلند می‌شوند. لغو در آخرین لحظه نشان‌دهنده ضعف و رأی‌دهندگان طرفدار اسرائیل شما را منزوی می‌کند.» ترامپ همچنین تمایلی به استفاده از دستگاه متن‌نما5 نداشت. او سیاستمدارانی که از آنها استفاده می کردند را دست می انداخت. پیشنهاد کردم: «ما یک متن‌نما در سالن رقص داریم که سخنرانی در آن بارگذاری شده است. پانزده دقیقه آن را امتحان کنید و ببینید نظرتان چیست. اگر آن را دوست نداشتید، دیگر هرگز مجبور نیستید یکی از آنها را ببینید.» او بیش از یک ساعت تمرین کرد و اپراتور تله پرومپتر اظهار داشت که ترامپ یک فرد بااستعداد است. آیپک حامی بود.
روز بعد وقتی ترامپ پشت تریبون رفت، پشت صحنه رفتم و برگشتم. در کمال تعجب، ترامپ عمدتاً به فیلمنامه پایبند بود، با یک استثنا. او این خط را خواند، «با رئیس جمهور اوباما در سال آخرش» و سپس یک تعجب اضافه کرد: «هی.» جمعیت خوشحال با کف زدن منفجر شدند. سرخوردگی آنها نسبت به رئیس جمهور اوباما از زمانی که او توافقنامه ایران را یک سال قبل امضا کرد بیشتر شده بود. هنگامی که ترامپ از صحنه خارج می‌شد، من را مورد تحسین نادری قرار داد: «آفرین».
حتی منتقدانش هم این نطق را تمجید کردند. چارلز کراتهامر6 از این سخنرانی به عنوان ریاست‌جمهوری نام برد. تنها تماس منفی‌ای که دریافت کردم از طرف کوهر بود که گفت اظهارنظر شوخ‌طبعانه ترامپ در مورد خروج قریب‌الوقوع اوباما با واکنش شدید کاخ‌سفید مواجه شده است. کوهر قرار بود بیانیه‌ای منتشر کند. من شوکه شدم. هشدار دادم: «داری اشتباه بزرگی می‌کنی. ترامپ اخیراً آیپک را داغ‌تر از همیشه کرد و اکنون شانس دو برابری بردن این انتخابات را دارد. چرا کسی را که توانایی زیادی برای ریاست جمهوری ایالات متحده دارد را از خود بیزار می‌کنید؟» بیانیه روز بعد منتشر شد. ترامپ آن را فراموش نکرد. در طول چهار سال ریاست‌جمهوری‌اش، او هرگز برای سخنرانی در کنفرانس آیپک برنگشت، علی‌رغم اینکه برای شرکت‌کنندگان آن، یک قهرمان بود.
یک ماه بعد، در هتل می‌فلاور7 در واشنگتن، ترامپ دوباره یک سخنرانی مهم و اساسی و دست‌نویس ایراد کرد که عنوان آن را «اول آمریکا»8 گذاشتیم. آن سخنرانی دهه‌ها سیاست خارجی بی‌سکان، خطرناک و بیهوده‌ای را که توسط رهبران هر دو حزب سیاسی انجام شده بود، به چالش می‌کشید و دیدگاه جدیدی را پیشنهاد کرد که از سی سال شکست قبلی در واشنگتن فاصله گرفت. اما این رویداد در می‌فلاور به‌دلیل دیگری هم قابل‌توجه بود. در طول یک مهمانی نوشیدنی9 مختصر، جف سشنز10، سناتور ایالات متحده از آلاباما، و من با تقریباً چهل مهمان از جمله سرگئی کیسلیاک11، سفیر روسیه در ایالات‌متحده آشنا شدیم. ما با هم دست دادیم، هدایای خوبی رد و بدل کردیم و از هم جدا شدیم. در آن زمان، هیچ فکری در مورد آن موضوع نمی‌کردم؛ این نوع مراسمات رسمی همیشه با مقامات عالی رتبه خارجی پر سر و صدا است. نمی دانستم که مواجهه خوشایند ما موضوع اصلی یک تحقیق و تفحص بزرگ، پیچیده و در نهایت بی معنی خواهد بود.
پانوشت‌ها:
1. Howard Kohr
2.  American Israel Affairs Committee (AIPAC)
3. Ken Kurson
4. Mar-a-Lago
5. teleprompter
6. Charles Krauthammer
چارلز کراتهامر یک ستون نویس سیاسی آمریکایی بود
7. Mayflower
8. «America First»
9. cocktail reception
10. Jeff Sessions
11. Sergey Kislyak