ترویج «زیست عفیفانه» و تأکید بر «پوشش شایسته» بخشی از فرهنگ دانشگاهی است
۶۵۳ نفر از استادان بانوی دانشگاه‌های سراسر کشور در نامه‌ای به وزیر علوم، نکاتی را در خصوص زیست عفیفانه و پوشش شایسته، مطابق با موازین اسلامی در دانشگاه‌های کشور، مورد تأکید قرار دادند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما، در نامه ۶۵۳ نفر از استادان بانوی دانشگاه‌های سراسر کشور خطاب به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری آمده است: «ما جمعی از استادان بانو، عضو هیئت علمی دانشگاه‌ها، دغدغه‌ای علمی، فرهنگی و تربیتی را که مستقیماً با کیفیت و سلامت زیست دانشگاهی، آرامش روانی محیط‌های آموزشی و صیانت از شأن نهاد علم پیوند دارد، به حضورتان عرضه می‌داریم.
دانشگاه، کلیدی‌ترین نهاد پیشران توسعه کشور و به‌عنوان کانون اصلی علم‌ورزی، پژوهش و تعالی حرفه‌ای، نیازمند فضایی است که در آن تمامی امکانات و شرایط برای تحقق اهداف بنیادین آن، یعنی تولید علم، نوآوری و تربیت نیروی انسانی متخصص و متعهد و رشد متوازن فکری و اخلاقی، فراهم باشد. از این‌رو، هر آنچه به ارتقای تمرکز علمی، حفظ وقار محیط آموزشی، تقویت امنیت روانی و تنظیم مناسبات سالم انسانی در دانشگاه یاری رساند، در شمار لوازم بنیادین حکمرانی علمی و فرهنگی قرار می‌گیرد.
همان‌گونه که استحضار دارید، در بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان، ضوابط مشخصی برای پوشش و رفتار در محیط‌های آموزشی و پژوهشی، متناسب با شأن محیط، وجود دارد. حتی در بسیاری از مراکز علمی، استفاده از پوشش‌های نامتعارف، جلب‌توجه‌کننده و ناسازگار با فضای آموزشی، به‌صراحت محدود یا منع می‌شود؛ زیرا حفظ تمرکز، نظم، احترام متقابل و هویت حرفه‌ای دانشگاه، بدون التزام به چارچوب‌های رفتاری و ظاهری متناسب، دشوار خواهد بود.
این آیین‌نامه‌ها با درک عمیق این نکته تدوین شده‌اند که حفظ هویت آکادمیک و حرفه‌ای فضا، مستلزم جلوگیری از غلبه ظواهر و حواشی بر فعالیت‌های علمی و پژوهشی است. بنابراین، ممنوعیت استفاده از پوشش‌های نامتعارف و تأکید بر آراستگی استاندارد، یک رویه پذیرفته‌شده جهانی برای تضمین تمرکز بر ماهیت علمی و تخصصی دانشگاه است.
با عنایت به این رویکرد جهانی و ضرورت راهبردی آن، به نظر می‌رسد که ترویج «زیست عفیفانه» و تأکید بر «پوشش شایسته» مطابق با موازین اسلامی، به‌عنوان بخشی از فرهنگ دانشگاهی، در دانشگاه‌های کشور عزیز اسلامی ما نیز نه یک انتخاب، که یک ضرورت برای صیانت از رسالت اصلی دانشگاه است. فضایی که در آن شئون علمی و حرفه‌ای بر هر امر دیگری اولویت داشته باشد، بی‌شک به افزایش بهره‌وری علمی، تعمیق پژوهش‌ها و تربیت متخصصانی متعهدتر و کارآمدتر خواهد انجامید؛ لذا از آن مقام محترم استدعا داریم با اتخاذ تدابیر سنجیده و اقناعی و به‌کارگیری راهبردهای قانونی و فرهنگی به‌صورت توأمان، زمینه تقویت این رویکرد در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی کشور را فراهم آورید؛ از جمله:
- تدوین و ابلاغ چارچوب‌های روشن، متناسب و متین درباره الزامات پوشش و رفتار در محیط‌های علمی و ترغیب به قانون‌مداری و پایبندی به آن، با حسن نظارت بر اجرا؛ تقویت برنامه‌های فرهنگی و آموزشی برای تبیین نسبت میان شأن دانشگاهی، هویت حرفه‌ای و زیست عفیفانه؛ حمایت از مدیران دانشگاهی در صیانت از حرمت محیط‌های آموزشی و پژوهشی؛ بهره‌گیری از ظرفیت استادان، مشاوران و نخبگان علمی برای ترویج الگوهای متناسب با کرامت انسانی و منزلت دانشگاه، با نگاهی جامع و راهبردی.
امید است شاهد محیطی هرچه پویاتر و سرشار از موفقیت‌های علمی در تراز جمهوری اسلامی ایران باشیم.»