معراج خانوادگی
عزت و عاقبتبخیری، ثمره دستهای آبلهزده و لقمه حلالی است که سفرههای پاک را متبرک میسازد. زندگی شهید محمد اشتیاقیمقدم، پرورده دامن مادری صبور و فداکار است که پس از فقدان زودهنگام همسرش در سال ۱۳۷۳، با توکل به خدای متعال و عزتنفسی ستودنی، بار تربیت و پرورش پنج فرزند را به دوش کشید. محمد، فرزند چهارم این خانواده، از همان دوران خردسالی دل در گرو مسجد و بسیج داشت؛ جوانی مستقل، خویشتندار و اهل عمل که تحصیلات عالیه را در رشته حقوق با موفقیت به پایان رساند و همواره در مسیر خدامحوری، خدمت به محرومان و پایبندی به حقالناس گام برداشت.زندگی کوتاه او و همسرش، شهیده «زهرا فعلی» (معلم دلسوز)، تجلیِ تمامعیارِ ایثار و خداباوری بود. از برپایی موکبهای خدمترسانی به زائران اربعین در کربلا و شتافتن به یاری زلزلهزدگان سرپلذهاب گرفته تا دستگیریِ گمنامانه از خانوادههای نیازمند در تهران و راهاندازی «سهشنبههای مهدوی»؛ این زوج جوان سراسر عمر خویش را وقف آرمانهای مهدوی کردند. محمد حتی در سختترین لحظات جانبازی و بستری در بیمارستان، دغدغه آرامش کادر درمان را داشت و در برابر رنجهای جسمی خویش صبور و قدردان بود. سرانجام در سحرگاه
۱۷ فروردینماه ۱۴۰۵، تنها چند ساعت پس از جشن تولدی صمیمانه در جمع خانواده، شامگاهِ آرامش این بیتِ مطهر با حمله جنایتکارانه و مستقیم رژیم صهیونیستی به منزل مسکونیشان فرو ریخت. شهید محمد اشتیاقیمقدم به همراه همسر باوفایش و فرزند ۱۰ماههشان «امیرحسین»، بر اثر اصابت موشک به شهادت رسیدند. پیکرهای پاک این خانواده سه نفره که از زیر آوار کشیده شد، سندی دیگر از ایستادگی، مظلومیت و جاودانگی مؤمنانی شد که تا آخرین نفس بر عهد خویش با امام و شهدا استوار ماندند.