نژادپرستی و خشونت مرگبار در مرکز پناهجویی
یافتههای یک بررسی نشان داد که شرایط غیرانسانی، ازدحام بیش از حد و نژادپرستی در یک مرکز پناهجویان در انگلیس با تصمیمهای دولت این کشور مرتبط بوده است.
به گزارش خبرگزاری میزان، در جریان یک تحقیق مستقل مشخص شد که مجموعهای از ناکارآمدیها و تخلفات ازجمله نژادپرستی، استفاده از زور و ازدحام شدید و مزمن جمعیت، در مرکز رسیدگی به وضعیت پناهجویان تازهوارد تحت مدیریت وزارت کشور انگلیس، ریشه در تصمیمهای اتخاذشده در سطوح عالی دولت داشته است.
به گزارش گاردین، دولت انگلیس دستور انجام تحقیقات مستقل درباره مرکز مانستون را صادر کرد تا مشکلات پیشآمده در بازه زمانی اول ژوئن تا ۲۲ نوامبر ۲۰۲۲ (۱۱ خرداد تا اول آذر ۱۴۰۱)، در این مرکز واقع در کنت را بررسی کند.
نزدیک به ۲۰۰ پناهجوی بازداشتشده در مانستون، به همراه وزیران کشور پیشین یعنی سوئلا براورمن و پریتی پاتل، چندین نهاد دولتی ازجمله وزارت کشور، خزانهداری، وزارت دادگستری و وزارت دفاع و همچنین بازرسی سلطنتی زندانها و آژانس امنیت بهداشتی انگلیس در این تحقیقات مشارکت دارند.
مشکلات زمانی آغاز شد که جمعیت حاضر در این مرکز بهشدت افزایش یافت و دچار ازدحام مفرط شد؛ مانستون بهگونهای طراحی شده بود که حداکثر هزار و ۶۰۰ تازهوارد را برای مدتی کمتر از ۲۴ساعت اسکان دهد، زیرا فاقد امکانات مناسب برای خواب یا دیگر نیازهای اولیه بود، اما پس از تصمیم وزیران درباره توقف انتقال بسیاری از پناهجویان به اقامتگاههای دیگر، وضعیت ازدحام جمعیت در این مرکز به سطحی خطرناک رسید.
در اوج بحران، تا چهار هزار نفر برای چندین هفته بهطور غیرقانونی در آنجا اسکان داده شده بودند که بیشتر آنها در شرایطی بسیار غیربهداشتی زندگی میکردند.
شیوع بیماریهای عفونی ازجمله دیفتری گزارش شد؛ بیماری دیفتری در صورت عدم واکسیناسیون، میتواند در حدود ۳۰ درصد موارد کشنده باشد؛ همچنین گزارشهایی درباره ضربوشتم و مصرف موادمخدر توسط نگهبانان، توهینهای نژادپرستانه از سوی آنان و مرگ مردی پس از ابتلا به دیفتری وجود داشت.
در این تحقیقات که به ریاست سوفی کارترایت، یک وکیل ارشد انجام میشود، اعلام شد که دو نخستوزیر پیشین، بوریس جانسون و ریشی سوناک که هر دو در مقاطع مختلف سال ۲۰۲۲ در این سمت حضور داشتند، در تصمیمگیریها درباره مرکز مانستون نقش داشتهاند.
لورا دوبینسکی کیسی، نماینده برخی از شرکتکنندگان، به این تحقیق گفت که تصمیم برای توقف اعزام بسیاری از پناهجویان به هتلها با تفکر خانه شماره ۱۰ همسو بوده است؛ وی گفت: دفتر نخستوزیری به وضوح نقش تصمیمگیری داشته است.
یکی از مقامهای ارشد وزارت کشور گزارشی نوشت و گفت: من پس از مشاهده بدترین شرایطی که در این محیط کار مشاهده کردهام، کلمات را به سختی میتوانم بیان کنم.
یک پناهجوی ۳۱ساله، پس از انتقال به مانستون بر اثر ابتلا به دیفتری در بیمارستان جان خود را از دست داد؛ وی با تأخیرها برای مراقبتهای پزشکی بستری شد و در حالی که در حال مرگ بود، با دستبند نگهداری میشد؛ دستبندها فقط ۲ ساعت و نیم قبل از مرگش برداشته شدند.
۶۰ خانواده به مدت ۹ روز در ۱۱ اتاق در یک ساختمان پادگان بدون آب گرم، دوش یا لباس تمیز، با یک توالت برای ۸۱ نفر و بدون صابون یا ضدعفونیکننده، جانمایی شده بودند؛ برخی از خمیردندان برای تسکین گزش استفاده میکردند و یکی از آنها از کاغذ کروسان برای پانسمان زخمها استفاده میکرد.
ظرفیت طراحیشده برای این مرکز، نگهداری همزمان حدود هزار نفر و برای مدتی حداکثر ۲۴ساعت (طبق محدودیت قانونی) بود، اما تا نوامبر ۲۰۲۲، هزاران نفر در چادرهای بزرگ میخوابیدند و شیوع بیماری و فقدان مراقبتهای کافی برای کودکانی که از عبور از کانال مانش دچار آسیبهای روحی شده بودند، مشهود بود.
در این دوران بحرانی، دولت انگلیس امیدوار بود که سرانجام بتواند پناهجویان را به رواندا اعزام کند.
شماری از شهود در جلسه روز جمعه گفتهاند که رفتارهای نژادپرستانه، خصمانه و تهاجمی از سوی برخی کارکنان نسبت به بازداشتشدگان وجود داشته است؛ ازجمله اتهامهایی درباره اینکه برخی کارکنان تهدید کردهاند در صورت تمایل افراد به استفاده از سرویس بهداشتی، وعدههای غذایی آنها را قطع خواهند کرد.
تیم تحقیق اکنون به گردآوری شواهد ادامه خواهد داد، اما تاریخ برگزاری جلسههای کامل استماع هنوز تعیین نشده است.