مطالبهگری مردم مؤمن و خانوادههای نگران
بیحجابی برای برخی از مرز پوشش مو عبور کرده و حالا نشانههای شکستهشدن مرزهای جدیدی از حیا و عفت در فضای عمومی دیده میشود؛ روندی که به اعتقاد کارشناسان نیازمند توقف فوری است.
مدتی است که در برخی معابر و فضاهای عمومی متأسفانه شاهد چهرهای زشت از مرزشکنی بیحجابی و رواج اباحهگری برخی زنان و دختران هستیم که به دلایل مختلف، عامدانه یا از روی غفلت این حرام شرعی و سیاسی را نادیده گرفتهاند.
به نظر میآید که روزبهروز با رها بودن و انفعال مسئولان مربوط، فروریختن مرزها و شدت این قانونشکنی گسترش مییابد. امروز حتی افرادی که خودشان بهنوعی در زمره ظاهر بیحجابی یا کمحجابی قرار دارند و پیشازاین گمان میکردند وضعیت کشف حجاب در همین حد برداشتن روسری متوقف میشود، نیز نسبت به نیمهعریاننمایی و گسترش بیحیایی برخی افراد در انظار عمومی معترضاند.
مسئله اما صرفاً به نوع پوشش چند فرد در یک خیابان یا مرکز خرید محدود نمیشود. آنچه در سالهای اخیر اهمیت بیشتری پیدا کرده، تغییر تدریجی مرزهای پذیرفتهشده در فضای عمومی است؛ به این معنا که رفتاری که زمانی برای بخش قابلتوجهی از جامعه غیرقابلتصور بود، ابتدا بهصورت محدود ظاهر شده، سپس در فضای مجازی بازنمایی شده و در نهایت تلاش شده است بهعنوان امری عادی و روزمره معرفی شود.
اگر میدانستند، چنین نمیکردند
یکی از جنبههای این رواج بیحجابی و فروریختن مرزهای بیحیایی، غفلت و بیاطلاعی بسیاری از دختران و زنان از فلسفه و ارزش و منافع حجاب برای فرد و جامعه و ازسویدیگر غفلت آنها از برنامه حساب شده دشمن برای ضربه به کشورمان از مسیر ترویج بیحجابی و برهنگی است.
روح بلند و ملکوتی رهبر شهید انقلاب شاد که ۱۵ فروردین ۱۴۰۲ نسبت به نقشه دشمن برای گرایش بانوان ایرانی به برداشتن حجاب در این زمینه هشدار دادند و فرمودند: «... کشف حجاب، حرام شرعی و حرام سیاسی است؛ هم حرام شرعی است، هم حرام سیاسی است. خیلی از کسانی که کشف حجاب میکنند نمیدانند این را؛ اگر بدانند که پشت این کاری که اینها دارند میکنند چه کسانی هستند، قطعاً نمیکنند؛ من میدانم. خیلی از اینها کسانی هستند که اهل دیناند، اهل تضرعاند، اهل ماه رمضاناند، اهلگریه و دعایند، [منتها] توجّه ندارند که چه کسی پشت این سیاستِ رفعِ حجاب و مبارزه باحجاب است. جاسوسهای دشمن، دستگاههای جاسوسی دشمن، دنبال این قضیّه هستند. اگر بدانند، حتماً نمیکنند.»
کمکاری مسئولان در برابر یک پروژه سازمانیافته
یکی از دلایل اصلی این ندانستن و غفلت از فلسفه و اهمیت و ارزش حجاب و همچنین پشت پرده نقشه دشمن برای ترویج بیحجابی، کمکاری دستگاههای تبلیغاتی دولتی و غیردولتی و همه کسانی است که در حوزه نظام آموزشی و فعالیتهای فرهنگی و تبیین این دو موضوع مهم وظیفه دارند. حالآنکه دشمن باانگیزه و تمامقد در این عرصه سرمایهگذاری کرده و وارد میدان شده است.
در این زمینه، ابوالفضل اقبالی، عضو هیئتعلمی دانشگاه الزهرا (س) میگوید: «وضعیتی که شما در خیابان میبینید حاصل یکروند تحولیِ کاملاً طبیعی در جامعه ایران نیست، بلکه نشانههای آشکاری از یک طرحِ کلان و منسجم برای تغییر نظم سیاسی از رهگذر نافرمانیِ مدنی و استحاله فرهنگی دارد. رشد قارچگونه کافهها و کلونیهای اباحهگری، ضریب دادن به سبک زندگی اقلیتی ولنگار در پلتفرمهای آنلاین، تغییرات روزبهروز پوشش ظاهری زنان به سمتِ جنسیپوشی و... همگی حاکی از آن هستند که ترویجِ بیبندوباری در ایران یک پروژه امضادار است.»
وی با اشاره به کمکاری مسئولان ذیربط در مسئله بیحجابی افزود: «ظواهر امر نشان میدهند که این پروژه از سال ۱۴۰۱ بدون هیچ مانع جدی از سوی حاکمیت در حال پیشروی و تحقق گامبهگام اهداف خود است. غالب مسئولانِ مؤثر جمهوری اسلامی هم در شناخت ابعاد این پروژه (علیرغم تذکرات صریح رهبر شهید انقلاب) ناتوان بودند و هم در ممانعت از گسترش آن کوتاهی کردند و در نهایت ما را به این نقطه رساندند.»
شیوع یک ذهنیت خطرناک!
امروز کوتاهی حاکمیت و مسئولان مربوطه باعث شده که این ذهنیت غلط یعنی «تکثر پوشش بانوان برای جامعه حل شده است»! حتی در بین برخی محافل مهم سیاسی جا بیفتد و عادی انگاشته شود.
حالآنکه در واقعیت، هرکس اندکی دغدغه کرامت انسانی، امنیت اخلاقی جامعه و حریم خانواده را دارد به این وضعیت معترض است. همانطور که گفته شد، حتی افرادی که در ابتدا طرفدار بیحجابی بودند، نشانههایی وجود دارد که امروز از قانونشکنی و شکستهشدن مرزهای حیا و عفت در زنان و البته مردان گلایه دارند و معتقدند در صورت هرگونه اِعمال قانون در این حوزه از آن حمایت میکنند.
صدای مردم را بشنوید
در واکنش به وضعیت زشت و آسیبزای ترویج بیحجابی و بیحیایی، مدتهاست که صدای اعتراض و گلایه اقشار مختلف مردم به گوش میرسد. امروز این صدای «مطالبه اجتماعی» برای مسئله حجاب و تغییر ذهنیت غلطی که عنوان شد، باید موردتوجه مسئولان قرار بگیرد. در کنار صدای مطالبهگری مردم مؤمن و خانوادههای نگران، در سالهای اخیر شاهد اعتراض و مطالبه کارشناسان و فعالان اجتماعی و سیاسی نسبت به این وضعیت رهاشده هستیم. استمرار این مطالبهها نشان میدهد که موضوع صرفاً یک اختلافنظر میان گروههای سیاسی نیست و ابعاد اجتماعی آن نیازمند توجه جدی است. همچنین، در کنار صدای مطالبهگری مردم مؤمن و خانوادههای نگران، در روزهای اخیر شاهد اعتراض و مطالبه کارشناسان و فعالان اجتماعی و سیاسی نسبت به این وضعیت رها شده هستیم.
حسین شریعتمداری، مدیرمسئول کیهان در یادداشتی نوشت: «اگر حفظ حجاب، یک واجب الهی و نص قانونی است- که هست- و اگر کشف حجاب، پدیدهای خانمانسوز و برهمزننده اساس خانه و خانواده است- که چنین است- و اگر این پدیده پلشت، زندگی عفیفانه جوانان این مرز و بوم را به تباهی میکشاند- که میکشاند- و اگر این طرح فریب، با صرف هزینههای کلان و بهکارگیری همه توان از سوی دشمنان اسلام و انقلاب و بدخواهان مردم شریف ایران به میدان آورده شده است- که اسناد فراوانی از حضور دشمن در پس آن حکایت میکند- نجات این طیف از زنان و دختران که بازهم به قول رهبر شهید انقلاب «دختران خود ما هستند» وظیفه قطعی نظام مقدس جمهوری اسلامی است. ازاینروی باید پرسید مسئولان محترم و همه کسانی که دست و زبان و توانی برای مقابله با این پدیده ناهنجار دارند، نهفقط در پاسخ به جوانانی که در این تور فریب افتادهاند، بلکه برای روز واپسین چه پاسخ پذیرفتنی و قابلقبولی در چنته دارند؟!» «عبدالله گنجی» فعال رسانهای و اجتماعی در صفحه شخصیاش در فضای مجازی خطاب به رئیسجمهور نوشت: «رئیسجمهور محترم! اصلاً ما مخلص خانمهایی که حجاب سر ندارند هستیم. با برخورد قهری هم مخالفیم. اما فکری به حال نمایشگاههای سیال/سیار بخشهای آناتومی دانشکدههای پزشکی در خیابان و کافه بکنید! بهعنوان مسلمان معتقد از تریبون قدرتمند ریاستجمهوری نهی کنید. تکلیف فردی را با مسئولیت حقوقی ادغام کنید. نارضایتیتان را ابراز کنید. خواستگاه اسلام به کنار، از هویت زن ایرانی دفاع کنید. مگر «برای ایران» شعارتان نبود؟ از ایران فرهنگی سخن بگویید. اینجا کیف اوکراین نیست!» «رضا پورحسین»، رئیس دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران نیز نوشت: «آنچه ما امروز بهعنوان حجاب ایرانی میشناسیم، نتیجه تداوم فرهنگی است و ریشهای بسیار کهن دارد که حتی پیش از اسلام نیز در ایران وجود داشته است؛ البته نه بهعنوان یک قانون فقهی، بلکه بهعنوان یک هنجار و ارزش فرهنگی، و نشانهای از شأن و وقار اجتماعی.»
لزوم متوقفشدن یکروند خطرناک
باوجود تلاش تولیدات برخی برای عادیسازی بیحجابی و بیحیایی در جامعه آن هم در بسترهای فضای مجازی و فیلم و سریالهای گوناگون، نباید مطالبات جهادی و دلسوزان مردم و کارشناسان مورد بیتوجهی مسئولان قرار بگیرد.
جدا از حمایت از افراد محجبه، تولیدات فرهنگی و رسانهای نرم، فعالیتهای پرورشی در نظام آموزشی کشور و پیشنهاداتی ازایندست، به نظر میرسد راهکاری فوری برای توقف این روند از تابوشکنیها و فتح مرزهای بیحیایی در جامعه باید تدوین و عملیاتی شود.
ابوالفضل اقبالی، کارشناس حوزه اجتماعی در این باره میگوید: «چالشِ اصلی که نیازمند رسیدگیِ فوری و بدون تعلل است، «روندِ گسترش اباحهگری» است؛ لذا هدف اصلی و اولویتدار امروز جمهوری اسلامی در این عرصه، «توقف روند» است.»
دوگانهسازیهای نادرست
ممکن است این شبهه ایجاد شود که در بحبوحه جنگ با دشمن، باید مسائلی مثل حجاب را رها کرد!
از این منظر، جنگ نباید به معنای تعطیلی سیاستهای مرتبط با حفظ مؤلفههای هویتی جامعه تلقی شود؛ دراینرابطه حجتالاسلام اسماعیل رمضانی میگوید: «اتفاقاً خداوند متعال در قرآن کریم، آیه حجاب را در جریان جنگ احزاب نازل کرده است؛ یعنی اساساً شأن نزول آیه حجاب در میانه یک جنگ بوده است. چراکه حتی اگر ما در یک جنگ نظامی نیز شکست بخوریم، لزوماً دچار ضربه هویتی نخواهیم شد. امام حسین(ع) نیز در کربلا شکست نظامی خورد، اما شکست هویتی نخورد.»
حفظ هویت فرهنگی جامعه نه مسئلهای حاشیهای، بلکه بخشی از همان صیانت از سرمایه اجتماعی کشور است. کشوری که در برابر تهدیدهای بیرونی ایستادگی میکند، همزمان باید نسبت به سرمایههای فرهنگی و اجتماعی خود نیز حساس باشد. در نهایت، آنچه امروز بیش از هر چیز اهمیت دارد، توقف روند است. نباید اجازه داد شکستن یک مرز مقدمه شکستن مرز بعدی شود و جامعه پس از مدتی با پدیدههایی مواجه شود که چند سال قبل حتی تصور عادیشدن آنها نیز دشوار بود.