غش کردن مدعیان اصلاحات برای کدخدا در موسم تغییر نظم جهانی!
نشست اخیر سران بریکس بار دیگر وزن بالای اقتصادهای نوظهور را به رخ غرب کشید؛ جایی که سهم اعضای آن از رشد اقتصادی جهان به بالای ۵۰ درصد رسیده و سهم گروه ۷ به زیر ۱۸ درصد سقوط کرده است.
در همین راستا، مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در دهلینو بر لزوم اصلاح واقعی سازوکارهای بینالمللی و عبور از بیانیهنویسی تأکید کرد.
با این حال، روزنامه زنجیرهای «سازندگی» با درج علامت سؤال در تیتر خود «بریکس علیه تحریم؟» بار دیگر دیپلماسی یأس را فعال کرده است. این روزنامه زنجیرهای ادعا کرده که «بریکس یک اتحادیه پولی یا تجاری یکپارچه نیست و سازوکار مشخصی برای محافظت از اعضا در برابر تحریمهای ثانویه آمریکا ندارد» و بانکهای اعضا برای حفظ دسترسی به سوئیفت، مسیر دشواری پیشرو دارند.
سازندگی همچنین مدعی شده «بانک توسعه جدید بریکس نیز نمیتواند راهحل فوری این مشکل باشد»؛ چراکه استانداردهای تحریمی آمریکا را رعایت میکند. این جریانات با طرح ادعاهایی چون «اختلاف نگاه اعضای بریکس» و ناکارآمدی آن، در نهایت با قلم دیپلماتهای سابق خود نتیجه میگیرند که تا زمان خروج از تحریمها و «پایان دادن به این جنگ نامربوط»، بریکس «خاصیت فوری و قابل دستیابی نخواهد داشت.»
اما در نقد این ادعاها باید گفت که روزنامههای زنجیرهای جریان مدعی اصلاحات هرگاه چنین نشستهای معادلهساز و مهمی برگزار میشود، عصبانی شده و ماتم میگیرند؛ چراکه اصولاً دنیای منهای آمریکا را نمیپذیرند و معتقدند در هوایی که آمریکا نیست نمیتوان نفس کشید! این جریان، فلسفه استراتژیک بریکس یعنی دلارزدایی، ایجاد پیمانهای پولی چندجانبه و ایجاد زیرساختهای مالی جایگزین برای بیاثر کردن ابزار تحریم را کتمان میکند.
باید از مدعیان اصلاحات پرسید اگر از پیمانهای بزرگی چون بریکس و شانگهای آبی گرم نمیشود، پیشنهاد شما چیست؟ باز هم تسلیم مطلق در برابر کدخدا؟! مگر ملت ایران تجربه برجام را فراموش کردهاند؟ آیا گلابیهای وعده دادهشده در برجام عاید ملت شد؟ مگر تفاهمنامهای را که ترامپ بندبهبند آن را نقض کرد و در نهایت گفت این سند مرده است، از یاد بردهاید؟! حضور فعال ایران در بلوکهای نوظهور جهانی، نقطه مقابل انزواست و چشمبستن بر این ظرفیتهای بینظیر برای دلخوشکردن به وعدههای پوچ عمو ترامپتان، راهبردی خسارتآفرین و شکستخورده است.