جبران «درماندگی اطلاعاتی» با ولخرجی

بذل و بخشش ۸۵ میلیون دلاری وزارت خارجه آمریکا در عرض ۲۳ روز، پرده از ورشکستگی اطلاعاتی ایالات متحده برداشت و ثابت کرد که «اشراف همه‌جانبه» ادعایی است که به افسانه می‌ماند. 
وزارت خارجه آمریکا با برنامه‌ای تحت عنوان «پاداش برای عدالت» به «پول‌پاشی» متوسل شد تا خلأ، شکاف و کاستی‌های اطلاعاتی را جبران کند. 
11 شهریور 1405، شبکه «ان‌بی‌سی» از حمله سایبری به 7 ایالت آمریکا خبر داد؛ حمله‌ای که سیستم‌های آب‌رسانی، تأسیسات مخابراتی و انرژی ایالات متحده را هدف گرفت؛ 13 شهریور 1405، دو روز پس از این عملیات، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که در ازای اطلاعاتی که به شناسایی یا تعیین محل «امیر یاریاب»، مقام‌های ارشد فرماندهی سایبری و جنگ الکترونیک سپاه پاسداران منجر شود، ۱۰ میلیون دلار جایزه پرداخت خواهد کرد. 
وزارت خارجه آمریکا از ۲۷ مرداد تا ۱۹ شهریور- طی ۲۳ روز- وعده پرداخت مجموعاً ۸۵ میلیون دلار جایزه نقدی در ازای دریافت اطلاعات داد.
27 مرداد 1405، برای 5 هکر ایرانی 10 میلیون دلار؛ 19 شهریور 1405 برای اطلاعاتی که به اخلال در سازوکارهای مالی سپاه پاسداران منجر شود، 
۱۵ میلیون دلار و 2 شهریور 1405 در ازای ارائه اطلاعات از 5 فرمانده ارشد سپاه پاسداران جایزه نقدی تعیین و اعلام کرد برای هر یک از 5 فرمانده ارشد 10 میلیون دلار پرداخت خواهد شد. 
تکرار فراخوان‌ «پاداش برای عدالت» از سوی وزارت خارجه در فاصله‌ای کوتاه و تعیین پاداش هنگفت برای دریافت اطلاعات، اوج درماندگی اطلاعاتی آمریکاست که ثابت می‌کند، اشراف اطلاعاتی افسانه‌ای بیش نیست و اتکای دشمن به جذب «نفوذی» است. شاید «طبل توخالی»، کوتاه‌ترین توصیف برای تشریح وضعیت فعلی دستگاه اطلاعاتی آمریکا باشد؛ دستگاهی پرهیاهو با بودجه و ادعای کلان که برای دستیابی به اطلاعات و جبران خلأ اطلاعاتی، محتاج پول‌پاشی و ولخرجی است. 
وقتی پیشرفته‌ترین فناوری‌ کارکرد عملیاتی خود را از دست داده و تا سطح خرید «سرنخ» تقلیل می‌یابد، فاصله ادعا و واقعیت دیگر پنهان‌کردنی نیست؛ فاصله‌ای که عجز آمریکا و دستگاه عریض و طویل اطلاعاتی این کشور را نمایش می‌د‌هد.