زخمی که با اظهارات «جهانگیر الماسی» بازتر شد

انتشار ویدئوی اظهارات تلخ و تکان‌دهنده «جهانگیر الماسی»، بازیگر پیشکسوت و مطرح سینما و تلویزیون، ابعاد تازه‌ای از بی‌عدالتی، انحصارطلبی و شکاف طبقاتی در مناسبات اقتصادی سینما و شبکه نمایش خانگی را برملا کرد.
الماسی که روزگاری از چهره‌های مطرح و پرکار هنر هفتم بود، در این ویدئو صریحاً از وضعیت وخیم معیشتی خود پرده برداشته و می‌گوید: «من پول خرید غذا ندارم و هفته‌ای فقط چهار بار غذا می‌خورم»؛ سخنانی دردناک که نشان‌دهنده حذف تدریجی هنرمندان اصیل به دست باندهای انحصار و مافیا در عرصه تصویر است.
این شرایط اسفبار در حالی بر اکثر بدنه سینما و بازیگران پیشکسوت یا کمتر شناخته‌شده سایه انداخته که در سوی دیگر، چند سلبریتی معدود بابت چند دقیقه حضور یا چند سکانس کوتاه در آثار نمایش خانگی و سینما، دستمزدهای نجومی و میلیاردی دریافت می‌کنند.
نکته قابل تأمل و تکان‌دهنده، سکوت و بی‌تفاوتی محض مسئولان «خانه سینما» در قبال این تبعیض آشکار است. نهادی که باید حامی تمام هنرمندان و صنف سینما باشد، به نظر می‌رسد توسط افرادی اداره می‌شود که خود از تمکن مالی بالا برخوردار بوده و فرسنگ‌ها با درک مشکلات معیشتی بدنه سینما فاصله دارند. خانه سینما به‌عنوان یک نهاد صنفی باید به دست هنرمندان متعهد و دردآشنایی چون الماسی‌ها اداره شود تا چتر حمایتی آن به جای ذی‌نفعان متمول، شامل حال همه بدنه سینما گردد.