کلاه خیانتپیشگان پهلوی از نمد شایعات خزر!
جریانهای رسانهای وابسته به پهلویچیها که تبارشان با نوکری اجنبی و حراج خاک وطن گره خورده، این روزها آستین بالا زدهاند تا از آب گلآلود شایعات درباره کنوانسیون حقوقی دریای خزر، برای خود ماهی بگیرند.
کاسبان تحریف و شایعه با تکرار این ادعای مضحک که «منافع ایران در خزر به روسیه واگذار شده»، خبیثانه در پی ایجاد بیاعتمادی عمومی هستند؛ اما حافظه تاریخی ملت ایران هوشیارتر از آن است که بازیچه دست کسانی شود که کارنامهشان پر از شوهر دادن استانهای کشور است!
عاملان خیانت بزرگ بحرین، امروز در حالی ژست دلواپسی برای خزر میگیرند که شهریور ۱۳۴۵ محمدرضا پهلوی در مصاحبه با روزنامه «گاردین» لندن گفته بود: «بحرین با توجه به اینکه ذخایر مروارید در سواحل آن به پایان رسیده است، از نظر ایران اهمیتی ندارد.»
شاه خائن که جرأت و توان ایستادگی در برابر اراده بریتانیا را نداشت، دیماه ۱۳۴۷ در دهلینو بیآنکه تلاشی برای حفظ تمامیت ارضی کشور کند، با پز مضحک دموکراسیخواهی گفت: «چنانچه مردم بحرین علاقهمند به الحاق به کشور من نباشند، ایران ادعای ارضی خود را نسبت به این جزیره پس خواهد گرفت».
وقاحت سلطنتطلبها زمانی کامل شد که امیرعباس هویدا، نخستوزیر وقت، ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۰ در جلسهای محرمانه گفت: «بحرین بهمثابه یکی از دختران ما بود که این دختر شوهر کرد و رفت»!
حقیقت این است که برچسب «دادند رفت» شایسته همان خاندانی است که بحرین را شوهر داد. برعکس آن خیانت تاریخی، کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر (مصوب مرداد ۱۳۹۷ در آکتائو) خزر را پهنهای با وضعیت حقوقی ویژه تعیین کرده و تحدید حدود بستر و زیربستر را به توافقهای دوجانبه و چندجانبه آتی موکول کرده است که طبق تأکید مسئولان، ذرهای از حقوق حقه ایران کوتاه نخواهد آمد. اجرای این سند منوط به تصویب تمام ۵ کشور ساحلی است و ارسال لایحه آن به مجلس نیز در همین راستا و با رعایت کامل منافع ملی صورت
گرفته است.