جنگ مذهبی بین هندوها و مسلمانان در نپال 3 نفر کشته شدند
در پی کشته شدن سه نفر در درگیریهای مذهبی میان مسلمانان و هندوها در نپال، نخستوزیر این کشور خواستار آرامش دو طرف شد.
بالندرا شاه، نخستوزیر نپال، در پی وقوع درگیریهای خونین میان گروههای هندو و مسلمان در جنوب این کشور که منجر به کشته شدن سه نفر شد، با شکستن سکوت خود و ایراد اولین سخنرانی مهم ملی از زمان تصدی سمتش، شهروندان را به حفظ آرامش، مسئولیتپذیری و «کنار زدن ابرهای ناآرامی» فراخواند. این خشونتها که از روز یکشنبه در روستایی در منطقه سونساری و در نزدیکی مرز هند آغاز شد، ریشه در اختلافات میان پیروان دو آئین بر سر صدای بلند موسیقی و نصب پرچمهای مذهبی در جریان یک مراسم هندو داشت که با دخالت پلیس و تیراندازی برای متفرقکردن جمعیت، منجر به جانباختن دو نفر در صحنه درگیری و کشتهشدن قربانی سوم در جریان اعتراضات روز پنجشنبه در منطقه سیراها، علیرغم برقراری مقررات منع رفتوآمد گردید. در حالی که مقامات برای جلوگیری از گسترش تنشها، مقررات منع رفتوآمد شدیدی را در سراسر سونساری و مناطق همجوار اعمال کردهاند، نخستوزیر با درخواست از جامعه مدنی، احزاب سیاسی، رهبران مذهبی و رسانهها برای پیشهکردن صبر و خویشتنداری در راستای حفظ وحدت ملی، وعده داد که دولتش تحقیقاتی کاملاً منصفانه و شفاف را برای سپردن عاملان این وقایع به دست عدالت انجام خواهد داد؛ گفتنی است این تنشها در حالی رخ میدهد که هندوها ۸۰درصد جمعیت نپال را تشکیل میدهند اما مناطق جنوبی این کشور میزبان جمعیت قابلتوجهی از مسلمانان است.
نپال کشوری محصور در خشکی در دل هیمالیاست که به عنوان پلی میان دو قدرت بزرگ آسیا، یعنی هند و چین، شناخته میشود و تاریخ آن با پیوندی عمیق میان سیاست و مذهب گره خورده است. این کشور که تا سال ۲۰۰۸ تنها پادشاهی هندوی جهان محسوب میشد، پس از یک دهه جنگ داخلی خونین به جمهوری فدرال تغییر وضعیت داد، اما همچنان با چالشهای ساختاری در مسیر ثبات سیاسی و حفظ تعادل میان اکثریت هندو و اقلیتهای مذهبی و قومی روبهروست. نپال از نظر اقتصادی یکی از کشورهای در حال توسعه با اتکای شدید به کشاورزی، گردشگری کوهستان (به واسطه قله اورست) و حوالههای ارزی کارگران مهاجر است و در جغرافیای سیاسی منطقه، بهدلیل موقعیت راهبردیاش، همواره کانون رقابت نفوذ میان پکن و دهلینو بوده است؛ وقوع تنشهای مذهبی اخیر در مرزهای جنوبی، نشاندهنده حساسیت بالای این منطقه در حفظ انسجام ملی در دوران گذار به یک سیاست پایدار است. متأسفانه، مشابه چنین درگیریهایی در کشور همسایه، هند، تاریخی طولانی دارد.