20 تیراندازی در تعطیلات استقلال آمریکا با 100 کشته و 340 زخمی
آمریکاییها امسال تعطیلات ایام استقلال بسیار پرخونی را تجربه کردند. گزارشها نشان میدهد در سه روز تعطیلات دستکم 100 نفر بهدلیل تیراندازی کشته و 340 نفر دیگر زخمی شدهاند.
برآوردها نشان میدهد آمریکاییها از ۸۵۷ میلیون قبضه سلاح قابل دسترس برای افراد غیرنظامی در جهان، ۳۹۳ میلیون قبضه از این سلاحها را در اختیار دارند. بر اساس محاسبه شبکه خبری «سیانان» هر شهروند آمریکایی حداقل یکبار تجربه مواجهه با خشونت سلاح گرم در عمر خود را دارد. برآوردهای مؤسسه پژوهشی «Small Arms» مستقر در «ژنو» سوئیس نیز نشان میدهد که برای هر ۱۰۰ آمریکایی در حدود ۱۲۰ قبضه سلاح گرم وجود دارد اما برای کشور یمن که دومین کشور از نظر حمل سلاح بعد از آمریکا شناخته میشد از هر ۱۰۰ شهروند یمنی تنها ۵۳ نفر به سلاح گرم مسلح هستند. همین مسئله در کنار محرکهایی مثل تشدید منازعات اجتماعی، قطببندی جامعه و نژادپرستی موجب شده است که آمارهای مربوط به کشتارهای مسلحانه سال به سال رکوردهای جدیدی را ثبت کند.
در سال جاری میلادی نیز گزارشها نشان میدهد که آمریکا شاهد خونریزیهای بیامان مرتبط با سلاح گرم در 7 ماه اول امسال بوده است. آرشیو خشونتهای مسلحانه آمریکا اعلام کرد از ابتدای سال 2026 تاکنون بیش از 6600 نفر در حوادث مرتبط با سلاح گرم در آمریکا کشته شدهاند و 224 تیراندازی جمعی نیز به ثبت رسیده است، تیراندازیهایی که در هر یک از آنها دستکم 4 نفر کشته یا زخمی شدهاند اما فرد ضارب در بین قربانیان نبوده است.
گزارش رسانههای آمریکایی نشان میدهد آمریکاییها طی سه روز گذشته تعطیلات روز استقلال خونینی هم داشتهاند. به گزارش ایرنا از خبرگزاری تاس، سازمان غیردولتی «آرشیو خشونتهای مسلحانه آمریکا» گزارش داد که در جریان تعطیلیهای سهروزه روز استقلال آمریکا، ۱۰۰ نفر بر اثر تیراندازی کشته شدند. این سازمان در پیامی در شبکه ایکس اعلام کرد: آخر هفته چهارم ژوئیه روز استقلال آمریکا(شنبه 13 تیر)، تعداد ۲۰ مورد تیراندازیهای جمعی رخ داد که تقریباً بیسابقه بود و از سال ۲۰۲۱ تاکنون رخ نداده بود. تعداد کل قربانیان تیراندازی در این دوره شامل ۱۰۰ کشته و ۳۴۰ زخمی است.
تشبیه ترامپ به هروئین از سوی ونس
خبر دیگر از آمریکا این که «جیدی ونس» معاون فعلی ترامپ در مقالهای که ابتدا در ژوئیه ۲۰۱۶ (تیر 1395)در نشریه آتلانتیک منتشر شد و اخیراً به مناسبت دهمین سالگرد آن بازنشر یافته، دونالد ترامپ را به هروئین فرهنگی تشبیه کرده است. او با مقایسه زندگی آرام خود در «سانفرانسیسکو» و بحران اعتیاد به هروئین در زادگاهش در اوهایو، نشان میدهد که چگونه جوامع کارگری سفیدپوست آمریکا با مشکلات اقتصادی، فرهنگی و خانوادگی دستوپنجه نرم میکنند و به دنبال تسکین سریع هستند. به گفته ونس، ترامپ با وعدههای ساده مانند بازگرداندن مشاغل، ساخت دیوار مرزی و حل بحران اعتیاد، احساس قدرت و انتقام به حامیانش میدهد، اما این احساس موقتی است و نمیتواند بحرانهای عمیق اجتماعی، افزایش مرگومیر ناشی از موادمخدر و فروپاشی خانوادهها را درمان کند. وی در این مقاله تأکید میکند که مشکلات واقعی وجود دارند، ولی تکیه بر این «بالا رفتن کاذب» مانع مواجهه واقعی و خوداندیشی جامعه میشود. ونس در سال ۲۰۱۶ و در پایان مقاله هشدار میدهد که روزی حامیان ترامپ متوجه خواهند شد حتی با ریاستجمهوری او، مشکلات داخلی همچنان پابرجاست و باید به جای شعار «آمریکا را دوباره بزرگ کنیم»، به سمت مسئولیت فردی، خانوادگی و اجتماعی حرکت کنند.