سرکوب خاموش دانشجویان حامی فلسطین در دانشگاه‌های فرانسه

سرویس خارجی-
دانشجویان فرانسوی که در اعتراض به جنگ غزه به فعالیت‌های حمایتی از مردم فلسطین روی آورده‌اند، از فشارهای امنیتی فزاینده از جمله بازداشت، احکام انضباطی و مداخلات خشونت‌آمیز پلیس خبر می‌دهند؛ آنچه آنان می‌گویند نشان از سرکوب خاموش دانشجویان حامی فلسطین دارد.
آزادی بیان همواره یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌هایی بوده که کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه، خود را مدافع و پرچمدار آن معرفی کرده‌اند؛ اما تاریخ معاصر این قاره نشان می‌دهد که این اصل در بزنگاه‌های سیاسی، امنیتی و ایدئولوژیک بارها با محدودیت‌ها و استثناهای گسترده مواجه شده است؛ به‌طوری که خودش تبدیل به استثنا شده است. از سرکوب جنبش‌های دانشجویی و کارگری در دهه‌های گذشته گرفته تا محدودیت‌های اعمال‌شده بر فعالان ضدجنگ، روزنامه‌نگاران مستقل، مخالفان برخی سیاست‌های دولتی و معترضان به تحولات بین‌المللی، همواره مواردی وجود داشته که مرز میان حفظ نظم عمومی و محدودکردن صدای منتقدان محل مناقشه بوده است. در سال‌های اخیر نیز همزمان با تشدید تنش‌های سیاسی و امنیتی در اروپا، نهادهای دولتی و انتظامی در برخی کشورها، از جمله فرانسه، با استناد به ملاحظاتی چون امنیت ملی، مبارزه با افراط‌گرایی، مقابله با نفرت‌پراکنی یا حفظ آرامش اجتماعی، دامنه‌ای از محدودیت‌ها را بر فعالیت‌های مدنی و سیاسی اعمال کرده‌اند، روندی که از نگاه منتقدان، نشانه تضعیف تدریجی صداهای مخالف و جریان‌های اعتراضی است.
دیدن تصاویری که از غزه و جنایات رژیم آپارتاید اسرائیل علیه فلسطینیانِ در حصار منتشر می‌شد، کافی بود تا قلب هر «انسانی» را به درد آورد. خیزش دانشجویی در پاریس طی سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، با برگزاری تجمعات گسترده علیه جنایات و استراتژی نسل‌کشی رژیم در نوار غزه همراه بوده است، رویدادهایی که طی آن دانشجویان ضمن محکوم‌کردن این جنایات، قطع فوری همکاری‌های دانشگاه‌های فرانسه با شرکت‌های تسلیحاتی و نهادهای آکادمیک این رژیم را خواستار شده‌اند تا نشان دهند اخلاق در نهاد دانشگاهی فرانسه به کلی ذبح نشده است. طرفه آن‌که توهین به مقدسات ادیان، به‌ویژه اسلام، را ذیل آزادی بیان توجیه می‌کنند و آزاد می‌دارند و انتقاد از قتل‌عام مردمِ بی‌دفاع را ذیل نفرت‌پراکنی می‌گذارند و ممنوع می‌کنند؛ اما باز هم در این آشفته بازار مردمی در اروپا هستند که تن به این ماجرای حیرت‌آور ندهند.
سرکوب خاموش دانشجویان حامی فلسطین
به گزارش ایرنا به نقل از خبرگزاری آناتولی، یکی از اعضای «کمیته فلسطین دانشگاه سوربن» با اشاره به تغییر رویکرد دولت فرانسه در برابر معترضان می‌گوید: «اکنون شاهد آن هستیم که دولت به‌جای استفاده از شیوه بازداشت‌های گسترده- که در یکی دو سال گذشته رایج بود- استراتژی خود را بر وارد کردن ضربات مالی به دانشجویان متمرکز کرده است و سعی دارد با هزینه‌های سنگین مالی، ما را در تنگنا قرار دهد.» براساس اظهارات این عضو کمیته فلسطین دانشگاه سوربن، تنها در جریان اعتراضات ۱۴ آوریل (۲۵ فروردین) امسال علیه طرح پیشنهادی «یادان» (که هرگونه انتقاد از تل‌آویو را جرم می‌داند و معترضان آن را لایحه‌ای ضد آزادی و ضد فعالیت‌های ضدصهیونیستی می‌دانند)، بیش از ۷۰ دانشجو هر کدام به پرداخت ۴۰۰ یورو جریمه محکوم شدند که مجموع آن از ۳۵هزار یورو فراتر رفت. این طرح پس از فشارهای عمومی در ۱۶ آوریل (۲۷ فروردین) لغو شد، اما جریمه‌ها همچنان پابرجاست.
خشونت پلیس و همسویی مدیرهای دانشگاه‌ها با دولت
همچنین، یکی از اعضای فدراسیون اتحادیه‌های دانشجویی با اشاره به ورود خشونت‌آمیز پلیس به دانشگاه سوربن در تجمعات اخیر، می‌گوید: «پلیس دانشجویان را با زور از محوطه خارج کرد، مورد ضرب و شتم قرار داد و دست به رفتارهای نژادپرستانه زد.» وی به پرونده‌سازی‌های قضایی علیه دانشجویان اشاره کرد. از جمله یک دانشجوی ۱۸ساله در دانشگاه «پاریس ۱ پانتئون-سوربن» که به دلیل حذف برخی افراد از یک گروه مجازی (به‌دلیل دنبال کردن حساب ارتش اسرائیل)، توسط دانشگاه به اتهام واهی «یهودی‌ستیزی» به دادگاه ارجاع شده است. یکی دیگر از فعالان نیز با تأکید بر اینکه مدیریت دانشگاه‌ها، دولت و پلیس برای خاموش‌کردن صدای مخالفان نسل‌کشی هماهنگ عمل می‌کنند، تصریح کرد: دانشجویان حتی به‌دلیل نصب پرچم فلسطین در راه‌پله‌ها یا چسباندن پوسترهای حمایتی، به هیئت‌های انضباطی معرفی می‌شوند.