ادامه بازداشت شیعیان در بحرین رژیم آلخلیفه اینبار سراغ کودکان رفت
سرویس خارجی-
جمعیت «وفاق ملی اسلامی» بحرین اعلام کرد که دستگاههای امنیتی آلخلیفه در تداوم جنگ علیه شیعیان چندین شهروند بحرینی دیگر از جمله چند کودک و یک مداح را دستگیر کردند.
رژیم آلخلیفه از قرن هجدهم میلادی با تصرف بحرین توسط قبیله بادیهنشین و سنیمذهب آلخلیفه، که ریشه در منطقهای نزدیک قطر امروزی داشت، قدرت را به صورت ملوکالطوایفی در این بخش از قلمرو ایران به دست گرفت.
این خانواده اقلیت سنی بر اکثریت شیعه بومی بحرین حکومت کرد و الگوی «تقسیم و حکومت» را با کمک قدرتهای استعماری، بهویژه «انگلیس»، دنبال کرد. شیعیان که بخش عمده جمعیت بومی و ساکنان اصلی این استان ایرانی بودند، از حقوق سیاسی و اقتصادی محروم شدند، زمینهایشان مصادره شد و بهموقعیت کارگرانِ زمینِ اشغالگران تنزل یافتند.
این سرکوب ساختاری در طول دههها با تبعیض سیستماتیک در اشتغال دولتی، نیروهای امنیتی (که اغلب با جذب مزدوران سنی از کشورهای دیگر تقویت میشد) و مهندسی جمعیتی از طریق اعطای تابعیت به سنیهای خارجی ادامه یافت تا تعادل جمعیتی به نفع اقلیت حاکم تغییر کند که بنا به دلایلی تغییر نکرد.
در دوران مدرن، بهویژه پس از استقلال بحرین در ۱۹۷۱، سرکوب شیعیان تشدید شد.
اعتراضات شیعیان در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با بازداشتهای گسترده، کشتار و تبعید پاسخ داده شد. نقطه اوج آن در قیام ۲۰۱۱ (بیداری اسلامی) رخ داد که هزاران نفر از شیعیان برای مطالبات دموکراتیک و پایان تبعیض به خیابانها آمدند؛ رژیم با کمک نیروهای سعودی و اماراتی و حمایت غرب این اعتراضات مسالمتآمیز را بهشدت سرکوب کرد، دهها نفر را کشت، صدها نفر را شکنجه و زندانی کرد و احزاب مخالف را منحل کرد. این سیاستها شامل سلب تابعیت، محرومیت از مشاغل مهم و اتهامزنیهای امنیتیِ بیپایه (مانند ارتباط با ایران) بوده و تا امروز ادامه دارد و بهعنوان یکی از بارزترین نمونههای حکومت اقلیت بر اکثریت در منطقه شناخته میشود.
ادامه دستگیری شیعیان
جمعیت وفاق بحرین حالا در بیانیهای خبر داده است که دستگاههای امنیتی در تداوم اقدامات خود علیه شهروندان شیعه چندین نفر دیگر را پس از احضار و بازجویی دستگیر کردهاند. براساس این بیانیه، دستگاه حاکمه رژیم آلخلیفه ناصر الكشری (مداح)، حاج عبدالجبار ميرزا، حاج حسين درويش، ايهاب الحمدی، احمد حسن، سيد عبدالله ماجد، حسين الخياط، محمود مسلم، حاج مهدي صالح، دو برادر به نامهای علی و حسن الغانم، رضا ابراهيم محمد حماده، سيد حسين جعفر و محمد سرحان را دستگیر کردهاند.
جمعیت وفاق ملی بحرین تصریح کرد که مقامات بحرینی علاوهبر افراد مذکور دو کودک به نامهای مصطفى يوسف و زين محمد ابراهيم را نیز دستگیر کردهاند.
طبق این بیانیه، روستاهای شیعهنشین نیز شاهد وضعیت آمادهباش شدید امنیتی بودند و دستگاه حاکمه نیروهای خود را در اطراف اکثر روستاها مستقر کرده بودند و پس از پایان مراسم و احضار تعدادی از شهروندان، اقدام به دستگیری
آنها کردند.
آنطور که فارس نوشته است، این دستگیریها بخشی از کارزار فزاینده تحت هدایت رژیم دستنشانده آلخلیفه در واکنش به وقایع جاری در منطقه است.
آلخلیفه اخیرا تابعیت ۶۹ نفر و خانوادههایشان را سلب و ادعا کرد که آنها با ایران ابراز همدردی و از اقدامات ایران علیه بحرین، تمجید کردهاند.
اتهامات ادعایی مطرحشده علیه بازداشتشدگان شامل «جاسوسی برای سپاه پاسداران ایران»، «خیانت»، «اشتراکگذاری فیلم حملات ایران»، «ستایش از اقدامات ایران» و «تحریک به خشونت» بوده است.
برخی بازداشتها نیز بهدلیل اعتراضات یا پستهای شبکههای اجتماعی مرتبط با تحولات منطقهای انجام شده است. چندی پیش نیز مجلس شورای نمایندگان بحرین، عضویت سه نماینده را بهدلیل مخالفت با اقدامات انجام شده علیه افراد متهم به «همسویی با ایران» لغو کرد.
تناقض آلخلیفه
گفتنی است، رژیم آلخلیفه با این دستگیریهای گسترده، بهویژه بازداشت کودکان، بار دیگر نشان داد که سرکوب را نه صرفاً ابزاری برای حفظ قدرت خود در بحرانها، بلکه بهمثابه یک استراتژی وجودی در طولانیمدت میبیند. در کشوری که بیش از هفتاد درصد جمعیت آن شیعه هستند، اقلیت حاکم تنها با استمرار جو ترس و خفقان میتواند سلطه خود را ادامه دهد. اما این سیاستهای کوتاهبینانه، بهجای حل بحران مشروعیت، آتش نارضایتی را در عمق جامعه بحرین شعلهورتر میکند و جامعهای را میسازد که در آن نسل جدید با خاطرهای از کودکی در زندان بزرگ میشود، نسلی که احتمالاً روزی حساب این ظلمهای انباشته را خواهد خواست.
در واقع تناقض در همین است که آنچه آلخلیفه نجاتدهنده خود میپندار، میتواند باعث سرنگونیاش شود.
از منظری ژئوپلیتیکی، بحرین امروز به صحنهای برای تسویهحسابهای منطقهای تبدیل شده است. هر اعتراض یا حتی همدردی ساده با تحولات منطقه، بلافاصله با برچسب «جاسوسی برای ایران» سرکوب میشود.
این رویکرد نهتنها شکاف طایفهای را تعمیق میبخشد، بلکه بحرین، این استان ایرانی را به یک «دولت امنیتی» تمامعیار تبدیل کرده که در آن حقوق بشر و مشارکت سیاسی قربانی رقابتهای بزرگتر خلیجفارس شدهاند.
در نهایت، تا زمانی که رژیم آلخلیفه بهجای گفتوگوی ملی، به سرکوب کودکان و مداحان متوسل شود، ثبات ظاهری امروزش چیزی جز آرامش قبل از طوفان نخواهد بود. بگذریم از اینکه اعتمادبهنفسِ بیمارگونه آلخلیفه ناشی از حمایتهای آمریکا و انگلیس است که همواره چشم خود را بر روی همه این جنایات بسته و طبق معمول حقوق بشر را در مسلخ سیاست قربانی کردهاند.