کد خبر: ۳۳۲۰۴۲
تاریخ انتشار : ۰۹ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۰:۳۸
پیروزی برابر گامبیا در دو نیمه متفاوت

شمارش معکوس برای تصمیم بزرگ فوتبالی کدام بازیکنان تیم ملی، جام جهانی را از دست می‌دهند؟!

سرویس ورزشی-
دیدار دوستانه تیم‌های ملی ایران و گامبیا جمعه‌شب  در جریان اردوی آنتالیا برگزار شد که با برتری 
۳ بر یک شاگردان امیر قلعه‌نویی همراه بود. 
آریا یوسفی(۴۷)، رامین رضاییان (۵۹) و مهدی طارمی(۶۸) گل‌های ایران را در این دیدار به ثمر رساندند و عمر کولی (۴۲) برای گامبیا گل زد. ایران در این بازی با ترکیب علیرضا بیرانوند، محمدحسین کنعانی‌زادگان، علی نعمتی، آریا یوسفی (۶۶- مهدی ترابی)، احسان حاج‌صفی (۴۶- شجاع خلیل‌زاده)، سعید عزت‌اللهی (۷۰- محمد قربانی)، امیرمحمد رزاقی‌نیا (۴۶- رامین رضائیان)، محمد محبی (۸۶- امیرحسین محمودی)، امیرحسین حسین‌زاده (۶۶- شهریار مغانلو)، مهدی طارمی (۸۶- امید نورافکن) و کسری طاهری (۴۶- علی علیپور) به میدان رفت.
نگاهی به روش بازی تیم ملی برابر گامبیا
پیروزی مقابل تیمی که در رده 116 رنکینگ فیفا قرار دارد، شاید در نگاه اول اتفاقی عادی به نظر برسد، اما این مسابقه از جنبه‌های فنی و تاکتیکی نکات قابل توجهی داشت و تا حدودی رویکردهای جدید کادر فنی تیم ملی را به نمایش گذاشت. شاگردان امیر قلعه‌نویی این مسابقه را با آرایش پایه 2-2-4 آغاز کردند؛ سیستمی که شامل چهار مدافع، دو ‌هافبک مرکزی، دو‌ هافبک کناری و دو مهاجم بود. با این حال همانند بسیاری از تیم‌ها، ساختار ایران در جریان بازی ثابت نبود و بسته به فازهای مختلف مسابقه تغییر می‌کرد.
یکی از نکات مهم در ترکیب ابتدائی، استفاده همزمان از مهدی طارمی و کسری طاهری در خط حمله بود. از همان دقایق ابتدائی مشخص بود که کادر فنی به دنبال اجرای پرس از جلو است و حضور دو مهاجم بیش از آنکه صرفاً با اهداف هجومی باشد، برای تحت فشار قرار دادن خط دفاعی و ‌هافبک‌های حریف طراحی شده است. طاهری با انرژی و دوندگی بالا در خط نخست پرس حضور داشت و طارمی نیز با تجربه و هوش تاکتیکی خود در هدایت این فشار نقش ایفا می‌کرد.
در فاز تهاجمی اما شکل بازی ایران تفاوت‌هایی با آرایش اسمی تیم داشت. مهدی طارمی بارها از خط حمله جدا می‌شد و در فضای بین ‌هافبک‌ها و مدافعان گامبیا قرار می‌گرفت؛ نقشی که شباهت زیادی به یک بازیکن شماره 10 کلاسیک داشت. در این شرایط کسری طاهری در عمق دفاع حریف حرکت می‌کرد و وینگرهایی مانند محمد محبی و امیرحسین حسین‌زاده نیز با نفوذ از کناره‌ها به خط حمله اضافه می‌شدند.
نیمه دوم با حفظ ساختار چهار مدافعه آغاز شد، اما تغییرات نفرات، شکل بازی تیم ملی را تا حد زیادی تغییر داد. مهم‌ترین تحول، عقب‌تر آمدن مهدی طارمی و تبدیل شدن او به محور اصلی گردش توپ در میانه میدان بود. در این شرایط بسیاری از حملات ایران از طریق او سازماندهی می‌شد و بازیکنان هجومی در اطرافش به دنبال استفاده از پاس‌ها و حرکات ترکیبی بودند.
استفاده از طارمی در این نقش، مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارد. طارمی از نظر فنی، هوش بازی و کیفیت پاس در سطح بالایی قرار دارد و می‌تواند میان خطوط حریف مؤثر باشد اما از سوی دیگر، او ذاتاً یک مهاجم است و برابر تیم‌هایی که با بلوک دفاعی فشرده و خطوط متراکم بازی می‌کنند، ممکن است نتواند تمام قابلیت‌های خود را در این نقش به نمایش بگذارد. به همین دلیل موفقیت این ایده تاکتیکی در بازی‌های بزرگ‌تر نیازمند بررسی بیشتری خواهد بود.
ورود بازیکنان باتجربه‌تر در نیمه دوم تأثیر محسوسی بر عملکرد تیم داشت. حضور رامین رضاییان در سمت راست و علی نعمتی در سمت چپ، تعادل بیشتری به ساختار دفاعی تیم بخشید. نعمتی با ویژگی‌های دفاعی خود کمتر ریسک می‌کرد و رضاییان نیز با تجربه بالا زمان مناسب برای اضافه شدن به حملات را بهتر تشخیص می‌داد و حتی گل هم زد. نتیجه این تغییرات، کاهش آسیب‌پذیری ایران در ضدحملات حریف بود.
کدام بازیکنان خط می‌خورند؟
کمتر از ۴۸ ساعت تا پایان مهلت رسمی معرفی فهرست نهائی تیم‌های حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده است؛ مهلتی که برای بسیاری از تیم‌های حاضر در این رقابت‌ها تنها یک تشریفات اداری محسوب می‌شود اما برای تیم ملی فوتبال ایران به مجموعه‌ای از دغدغه‌های فنی، مدیریتی و حتی سیاسی تبدیل شده است. طبق مقررات فیفا، تمام ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی باید حداکثر تا اول ژوئن ۲۰۲۶ (۱۱ خردادماه ۱۴۰۵) فهرست نهائی خود را به این نهاد ارائه کنند. فهرست‌هایی که می‌توانند بین ۲۳ تا ۲۶ بازیکن داشته باشند و دست‌کم سه دروازه‌بان نیز در آنها حضور داشته باشد. فیفا نیز دوم ژوئن فهرست رسمی تمام تیم‌ها را منتشر خواهد کرد.
امیر قلعه‌نویی در حالی ۳۱ بازیکن را به آخرین اردوی آماده‌سازی تیم ملی دعوت کرده که تنها ۲۶ نفر می‌توانند راهی جام جهانی شوند. این یعنی ۵‌ بازیکن باید از رؤیای حضور در بزرگ‌ترین آوردگاه فوتبال جهان خداحافظی کنند. در نگاه نخست به نظر می‌رسید تصمیم نهائی سرمربی تیم ملی تنها به بررسی شرایط فنی بازیکنان بستگی داشته باشد اما مصدومیت روزبه چشمی شرایط را تغییر داد. ‌هافبک و مدافع باتجربه تیم ملی که در سال‌های اخیر یکی از مهره‌های قابل اعتماد کادر فنی تیم ملی محسوب می‌شد، به دلیل مصدومیت عملاً از فهرست نهائی خارج شده است تا نخستین خروجی قطعی اردو لقب بگیرد. با کنار رفتن چشمی هنوز چهار بازیکن دیگر باید از جمع ملی‌پوشان جدا شوند. در بخش دروازه‌بانی، قلعه‌نویی چهار گلر را در اختیار دارد. موضوعی که تقریباً حذف یک دروازه‌بان را جدا از نام علیرضا بیرانوند برای سه سنگربان دیگر (سیدحسین حسینی، پیام نیازمند و محمد خلیفه) قطعی کرده است.
در خط میانی چند بازیکن برای حضور در ترکیب نهائی رقابت نزدیکی با یکدیگر دارند. برآوردهای موجود در اردو نشان می‌دهد احتمالاً دو‌ هافبک از فهرست نهائی کنار گذاشته خواهند شد. در خط حمله نیز به نظر می‌رسد یک مهاجم دیگر قربانی فهرست نهائی شود تا تعداد نفرات به عدد مورد نظر کادر فنی برسد. این در حالی است که فاصله فنی بسیاری از بازیکنان حاضر در اردو بسیار اندک است و همین موضوع تصمیم‌گیری را برای کادر فنی دشوار کرده است. هر تمرین، هر بازی درون تیمی و حتی کوچک‌ترین جزئیات رفتاری می‌تواند در سرنوشت نهائی بازیکنان تأثیرگذار باشد.