زنگهای خطر برای صنعت کشاورزی انگلیس به صدا درآمدند
سرويس خارجي-
بر اساس نتایج یک تحقیق دانشگاهی، پیامدهای تجاوز و جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل به تدریج در حال افزایش فشار بر بخش کشاورزی انگلیس است و رشد قابلتوجه هزینه سوخت، حملونقل و نهادههای تولید، زنگ خطر را برای مزارع این کشور به صدا درآورده است.
پسلرزههای جنگی که آمریکا و رژیم آپارتاید اسرائیل علیه ایران آغاز کردند همچنان جهان، به ویژه در حوزه اقتصاد، را میلرزاند. بر اساس گزارش دانشگاه ریدینگِ انگلیس که خود مدیریت حدود ۸۰۰ هکتار زمین کشاورزی و دامداری را در منطقه برکشایر برعهده دارد، اثرات این بحران هم در سطح محلی و هم در مقیاس ملی محسوس است. این مجموعه که شامل فعالیتهای زراعی در مزرعه سونینگ و دامپروری در مزرعه هال است، به عنوان نمونهای عملی از شرایط فعلی کشاورزی در انگلیس مورد توجه قرار گرفته است.
دکتر «اسون کوپس»، مدیر مزارع این دانشگاه، با اشاره به افزایش شدید هزینهها میگوید قیمت «گازوئیل قرمز»- سوخت اصلی ماشینآلات کشاورزی- تقریباً دو برابر شده و از حدود ۶۹ پنس به بیش از ۱.۱۵ پوند در هر لیتر رسیده است.
با توجه به مصرف سالانه حدود ۱۰۰ هزار لیتر سوخت، این افزایش به معنای تحمیل هزینهای اضافی در حدود ۲۵ هزار پوند فراتر از پیشبینیهای بودجهای است. به گفته او، همزمانی این افزایش با فصلهای کاشت و برداشت، فشار مالی را دوچندان کرده و آثار آن اکنون بهوضوح در حال نمایان شدن است.
در کنار سوخت، هزینههای مرتبط با حملونقل و نهادههایی مانند خوراک دام و کود شیمیایی نیز روندی صعودی پیدا کردهاند. شرکتهای حملونقل به تدریج هزینههای اضافی خود را به کشاورزان منتقل میکنند و این مسئله موجب شده فشار از چندین جهت به تولیدکنندگان وارد شود. هرچند برخی کشاورزان- از جمله مزارع دانشگاه ریدینگ- با خرید زودهنگام کود شیمیایی تا حدی از افزایش قیمتها در امان ماندهاند، اما تداوم این وضعیت میتواند در فصلهای آینده چالشهای جدیتری ایجاد کند.
کارشناسان معتقدند این وضعیت یادآور پیامدهای جنگ اوکراین است، با این تفاوت که اگرچه شدت افزایش قیمتها در آن زمان بیشتر بود، اما اکنون نیز نشانههای یک بحران مشابه در حال شکلگیری است.
در کوتاهمدت، برخی مزارع تلاش میکنند با بهبود بهرهوری و کاهش هزینههای عملیاتی- مانند محدود کردن عملیات خاکورزی- فشارها را مدیریت کنند، اما در صورت تداوم قیمتهای بالا، احتمال افزایش ۱۰ تا ۱۵ درصدی هزینههای کلی تولید وجود دارد؛ مسئلهای که میتواند کشاورزان را ناچار به تغییرات اساسی در مدل کسبوکارشان کند. از منظر کلان، اقتصاددانان تأکید میکنند که اختلال در مسیرهای اصلی حملونقل، بهویژه در منطقه خلیجفارس، زنجیره تامین جهانی سوختهای فسیلی و بهتبع آن کودهای شیمیایی را مختل کرده است. این اختلالات حتی در مواردی که ارتباط مستقیم با بازار بریتانیا ندارند، به سرعت بر قیمتهای جهانی تأثیر میگذارند. در نهایت، با توجه به اینکه کشاورزان انگلیسی در بازارهای جهانی «قیمتپذیر» محسوب میشوند و قدرت انتقال مستقیم افزایش هزینهها به مصرفکننده را ندارند، ادامه این روند میتواند به افزایش قیمت مواد غذایی در این کشور منجر شود. در سطحی گستردهتر نیز، کارشناسان هشدار میدهند که در کشورهای کمدرآمد، چنین بحرانهایی ممکن است حتی به بروز کمبودهای شدید غذایی و خطر قحطی بینجامد.
بدترین و بهترین وضعیت محتمل!
گفتنی است، صندوق بینالمللی پول (IMF)، روز سهشنبه، ضمن بازبینی نزولی پیشبینی خود از رشد اقتصاد جهانی به دلیل افزایش قیمت انرژی ناشی از جنگ تحمیلی علیه ایران، هشدار داد جهان در حال حاضر به سمت سناریوی نامطلوبتری با رشد بسیار ضعیفتر در حال حرکت است. با توجه به عدم قطعیت گسترده در مورد تحولات غرب آسیا که مقامات مالی شرکتکننده در جلسات بهاری صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی در واشنگتن را نگران کرده، صندوق بینالمللی پول سه سناریوی رشد ضعیفتر، بدتر و شدید را بر اساس وضعیت جنگ تحمیلی علیه ایران ارائه
کرده است.
طبق بدترین چشمانداز صندوق بینالمللی پول، اقتصاد جهانی در آستانه رکود اقتصادی قرار دارد و قیمت نفت به طور متوسط در سال ۲۰۲۶، به ۱۱۰ دلار در هر بشکه و در سال ۲۰۲۷ به ۱۲۵ دلار خواهد رسید. صندوق بینالمللی پول خوشبینانهترین سناریو را برای «پیشبینی مرجع» چشمانداز اقتصادی جهان خود انتخاب کرده است که یک درگیری کوتاهمدت را فرض میکند و انتظار دارد قیمت نفت در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ به حالت عادی بازگردد و میانگین آن ۸۲ دلار در هر بشکه برای سال باشد که بسیار پایینتر از قیمت آتی حدود ۹۶ دلار نفت برنت در روز سهشنبه است.
شوک نفتی
خبر دیگر آنکه روزنامه «فایننشال تایمز» نیز در گزارشی در تحلیل بازارهای انرژی مینویسد، با نزدیک شدن آخرین نفتکشهایی که پیش از آغاز جنگ از تنگه هرمز عبور کردهاند به مقصد، بازار جهانی نفت وارد مرحلهای حساس شده است، مرحلهای که به گفته تحلیلگران میتواند ظرف چند هفته آینده به کمبود واقعی سوخت در اروپا و آمریکا منجر شود.
این کشتیها که پیش از آغاز درگیریها حرکت کرده بودند، انتظار میرود تا حدود ۲۰ آوریل به پالایشگاههایی در مالزی و استرالیا برسند. همین موضوع، شوک عرضهای را که پیشتر در آسیا آغاز شده، تشدید میکند.