آنچه در دو روز ابتدائی از اکرانهای عمار گذشت (نگاه)
شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار از جمعه، سوم بهمنماه اکرانهای خود را در سینما بهمن تهران برای مخاطبان و علاقهمندان آغاز کرد و در دو روز ابتدائی خود شاهد طیف گستردهای از حضور اهالی هنر، رسانه و مردم بود.
شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار از جمعه سوم بهمنماه با آغاز اکران آثار در سینما بهمن تهران، بار دیگر شور هنر انقلاب را در میان مردم زنده کرد. از همان ساعات ابتدائی نخستین روز، فضای سینما رنگ و بوی متفاوتی داشت؛ مردمی از طیفهای گوناگون، خانوادهها، فیلمسازان جوان و علاقهمندان پرشور، پس از یک سال انتظار، با اشتیاق پا به جشن هنر مردمی گذاشتند.
در سانسهای ابتدائی، کودکان و نوجوانان نخستین مخاطبان بودند. آثار پویانمایی ویژه آنان، لبخند و هیجان را به سالنها آورد.
پس از آن، نوبت به مستندهایی رسید که نگاه عمیقتری به موضوعات فرهنگی و اجتماعی داشتند. سالنهای شماره ۱ و ۳ سینما بهمن، با اکران مستندهای «رو به آفتاب» به کارگردانی امیر اسرافیلی و «سنگر روایت» ساخته محمدعلی ابراهیمی، پر از تماشاگرانی بود که با تمرکز و علاقه دنبال میکردند. در سالن شماره ۲ نیز، چهارده اثر پویانمایی روی پرده رفت و رنگ و جان تازهای به فضای جشنواره بخشید.
اما شور جشنواره در سانس سوم بیشتر اوج گرفت؛ جایی که ترکیبی از «نماهنگها»، «مستندها» و «نشست خبری»، فضای سینما را به محفل گفتوگو و اندیشه تبدیل کرده بود. در سالن شماره 2 نماهنگ «امانت عشق» به کارگردانی محمدرضا حاجی غلامی، با نگاهی عاشقانه به پیادهروی اربعین آغازگر بود و «همبازی» از مهدیس باقیان، روایت تأثیرگذار تنهائی کودکی بدون خواهر و برادر، آن را به پایان رساند. در همان زمان، نشست خبری مستند «چگونه بانک بزنیم؟» در سالن شماره ۳ با حضور کارگردان اثر، حامد نوروزی، و دو کارشناس اقتصادی برگزار شد. گفتوگوها در این نشست به مسائل بانکی و دغدغههای مالی جامعه پرداخت و کارشناسان از رویکرد جسورانه مستند در بیان واقعیتهای اقتصادی سخن گفتند.
در سانس چهارم و پنجم روز نخست، دو فیلم بلند داستانی «خدای جنگ» و «موسی کلیمالله» به نمایش درآمدند و سالن شماره ۲ را مملو از خانوادهها و علاقهمندان ساختند؛ اکرانی که نشان داد رویکرد داستانی جشنواره، همچنان گرم و پرطرفدار است. فیلم «خدای جنگ» روایتی از یک اتفاق واقعی و مهم معاصر در حوزه پیشرفتهای موشکی ایران را به تصویر کشیده است.
روز دوم جشنواره نیز با همان شور و جنبوجوش آغاز شد. سانس اول باز هم به کودکان اختصاص داشت و لبخند کوچولوها در سالنها، آغازگر روزی تازه بود. سپس در سانس دوم تحت عنوان سانس ویژه، تماشاگران به مشاهده مستندهایی پرداختند که هر یک زاویهای خاص از واقعیت را بازتاب میدادند؛ «پیدایم کن» ساخته محمد مصلحی و «ماجرای نیمهشب» از مهدی مطهر در سالن شماره ۱، و در کنار آن، «من جلال آل احمد هستم» از علی اکبری و «ساختمان شیشهای» ساخته حسین پالیزدار در سالن شماره ۲ اکران شدند.
در ادامه، مستند «ساختمان شیشهای» موضوع دومین نشست خبری جشنواره بود. حسین پالیزدار، کارگردان اثر و سید محمدمهدی پوریزدانپرست، کارشناس تاریخ، در گفتوگویی جدی، نقش چنین آثاری را در جلوگیری از «فراموشی تاریخی» یادآور شدند. همزمان در دیگر سالنها، «مستندها» و 16 آثار «پویانمایی» دیگر اکران و با استقبال مردم روبهرو شدند.
در سانس چهارم، فضای سینما، رنگی احساسیتر به خود گرفت. خانواده شهید امینعباس رشید در سالن شماره ۳ حضور یافتند تا همراه تماشاگران، مستند «طلبه رشید» اثر محمدمهدی عابدی و محمدمهدی نظری را ببینند. این اثر، روایتی صمیمی و انسانی از زندگی طلبهای است که عشق، ایمان و شهادت را به هم پیوند میزند. در حاشیه اکران، نوه خردسال شهید رشید فضائی احساسی را برای مردم حاضر در سینما به همراه داشت.
همزمان با برگزاری اکرانها و برنامهها، حال و هوای رسانهای جشنواره نیز گرم بود؛ بخشی از سینما به استودیوی سیار برنامه «فانوس» از شبکه افق اختصاص یافته بود که به صورت زنده پخش میشد و گزارشهایی از اکرانها و نشستهای خبری را روی آنتن میبرد. عوامل ضبط برنامه در گوشهای از سالنها مشغول به کار بودند تا این رویداد هنری بهخوبی منعکس شود.
آخرین سانس دومین روز نیز، با مجموعهای متنوع از مستندها و دوازده فیلم داستانی کوتاه و نیمهبلند، پرونده دو روز نخست جشنواره را بست؛ دو روزی که سرشار از حضور مردمی، گفتوگو، اندیشه و عشق به سینمای متعهد بود.
اکران آثار شانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار تا هشتم بهمنماه در سینما بهمن تهران ادامه یافت و علاقهمندان برنامههای دقیق اکران را از طریق سایت رسمی عمارفیلم یا پیامرسانهای جشنواره دنبال میکردند؛ جشنی که بار دیگر نشان داد، سینمای انقلاب همچنان با مردم زنده است.
محمد محمدی