کد خبر: ۳۲۵۵۰
تاریخ انتشار : ۲۸ آذر ۱۳۹۳ - ۱۹:۳۶
ردپای 60 سال خیانت و جنایت روایتی مستند از دخالت‌ها و جنایات‌ آمریکا در ایران 1392-1332

امیر انتظام: آخوندها با نفوذ بیگانگان مخالفند و مشکل ساز خواهند بود!؟(پاورقی)


 Research@kayhan.ir
 مهندس بازرگان که در اثر حملات گوناگون برخی نیروهای انقلابی و نشریات مختلف به امیرانتظام، موقعیت او را در خطر می‌بیند ؛ برای این که او را از آسیب این حملات در امان نگه دارد، وی را به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در کشورهای اسکاندیناوی، به اروپا اعزام می‌کند. امیرانتظام در استکهلم سوئد با جورج کیو معاون پیشین پایگاه سیا در ایران، ملاقات می‌کند. طبق یک سند سرّی سازمان سیا به تاریخ 9 شهریور 1358، امیرانتظام در ملاقات با جورج کیو اظهار می‌دارد که وی در استکهلم فقط دو مأموریت دارد که اولی عبارت است از برقراری دوباره رابطه اطلاعاتی با سازمان سیا ؛ زیرا دولت تهران احساس کرده که اگر در باره ترتیبات امر در خارج از تهران مذاکره شود، آسان‌تر است. 1
اظهارات فوق نشان می‌دهد که مهندس بازرگان از ترس برملا شدن ارتباط دولت موقت با سازمان سیا، ترجیح داده که ادامه ارتباط با سیا را در خارج از کشور دنبال نماید.
امیرانتظام در همین ملاقات به جورج کیو می‌گوید :
« آخوند ‌ها در آینده نزدیک مشکل ایجاد خواهند کرد چون آن‌ها با نفوذ بیگانگان در ایران سرسختانه مخالف هستند» .2
معنای دیگر این حرف آن است که امیرانتظام و حامیانش، یعنی نهضت آزادی و دولت موقت، با نفوذ بیگانگان در ایران مخالفتی ندارند.
جورج کیو نیز در گزارشی که از این ملاقات برای ستاد سازمان سیا ارسال می‌کند، می‌گوید که امیرانتظام همان فردی است که از اوایل دهه 1960 میلادی (دهه1340 شمسی) با او ارتباط داشته است. 3
امیرانتظام پیش از خروج از ایران، به آمریکایی ‌ها گفته بود که مایل است با آن‌ها در خارج از کشور دیدار کرده، اطلاعات داخل کشور را در اختیار آنان قرار دهد. در این رابطه، در یک نامه سرّی سایروس ونس وزیر امور خارجه آمریکا، خطاب به سفارت آمریکا در سوئد، به تاریخ 9 مرداد 1358، چنین آمده: «امیرانتظام پیش از آن که ایران را به قصد مأموریت جدیدش به عنوان سفیر در استکهلم ترک نماید، به مأمور ما گفت که مایل است با کارمندان دولت آمریکا در خارج از ایران گفت و گو نماید ... او متذکر گردیده که مایل است وقایع ایران را پس از رسیدن به استکهلم، تحلیل نماید ... اگر سفیر موافق باشد، ما آماده هستیم که کارمند سیاسی سابق تهران، جان استمپل را برای ملاقات اعزام کنیم» .4
طبق یک گزارش سرّی وزیر امور خارجه آمریکا به تاریخ 18 مرداد 58، امیرانتظام در ملاقات با استمپل، موارد زیر را اظهار می‌دارد: الف – عادی سازی روابط با آمریکا، باید به آهستگی پیش رود تا سوء ظن کسانی را که نظر خوبی نسبت به آمریکا ندارند، برنیانگیزد.  ب – در مورد ارتباط با دولت موقت، احتمالاً بهترین شیوه، حفظ تماس با خود نخست وزیر در هر 15 الی 20 روز یک بار می‌باشد ». 5
در نامه دیگر وزیر امور خارجه آمریکا خطاب به سفارت آمریکا در تهران، در مورد تبادل اطلاعات دولت موقت با سازمان سیا، چنین آمده است :
« سازمان سیا از کاردار آمریکا در استکهلم می‌خواهد که به امیرانتظام اطلاع دهد که ما حاضریم تبادل اطلاعات بعد از دهم سپتامبر ( 19 شهریور ) انجام شود. کاردار از امیرانتظام خواهد خواست که با یزدی تماس بگیرد و یزدی با شما تاریخ دقیق تبادل اطلاعات را تعیین کند. هدف ما از انجام این روش این است که اطمینان حاصل شود که یزدی و امیرانتظام در مواضع شان نسبت به این ملاقات ‌ها هماهنگی کامل دارند ... امکان دارد که جورج کیو [مأمور سیا] برای گفت وگوهای بیشتر با امیرانتظام، سفر دیگری به استکهلم بنماید» .6
سند فوق نیز به خوبی حکایت از آن دارد که هم ابراهیم یزدی و هم عباس امیرانتظام، در جریان تبادل اطلاعات با سازمان سیا، کاملاً با هم هماهنگ بوده اند.
خود امیرانتظام نیز در خاطراتش نقل می‌کند که در شهریور و مهر 58، چند دیدار با جورج کیو و جان استمپل در استکهلم داشته است .7
سرانجام پس از سقوط دولت موقت، امیرانتظام به کشور احضار و توسط دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه و محکوم شد. حجت الاسلام رهبرپور، رئیس دادگاه‌های انقلاب اسلامی، طی مصاحبه‌ای در آبان 74 در این رابطه می‌گوید :
« جرم عباس امیرانتظام به هیچ عنوان سیاسی و عقیدتی نبوده، بلکه وی به اتهام جاسوسی به نفع بیگانه و فراری دادن عوامل مخالف نظام و سرسپردگان طاغوت به خارج از کشور، در سال 59 و 60 محاکمه و به حبس ابد محکوم شده است ... او اشیاء و عتیقه جات تاریخی و گران قیمت این کشور را از طریق پاویون دولت از فرودگاه خارج کرده است ... امیرانتظام در جلسه دادگاه اعتراف کرده بود که در نظر داشته است هر روز یک هزار نفر از مخالفان نظام را از کشور خارج کند» .8
اما محکومیت در دادگاه و زندانی شدن نیز باعث نشد که امیرانتظام دست از گرایش‌های آمریکایی و صهیونیستی خود بردارد. وی در سال 1377 که به طور موقت از زندان آزاد شده بود، در مصاحبه با روزنامه دوم خردادی جامعه اظهار می‌دارد :
« ما یک دولت کوچک هستیم و حق نداریم با آمریکا به دلیل این که استعمارگر است، قطع رابطه کنیم». 9
وی در بخش دیگری از این مصاحبه، از نبودن رابطه با اسرائیل چنین اظهار ناراحتی می‌کند :
« چه دلیلی دارد که با اسرائیل رابطه نداشته باشیم ؟ »10
لازم به توضیح است که پس از محکومیت امیرانتظام، مجامع ضد انقلاب و صهیونیستی از او حمایت کردند. چنان‌که بنیاد کرایسکی که یک یهودی صهیونیست اتریشی آن را پایه‌ریزی نموده بود، جایزه اول خود را به او اعطاء کرد .11