تفاخر قومی و نژادی در تعاملات، ممنوع! (حکایت خوبان)

معاویه در نامه معروفی که برای زیاد ابن ابیه والی عراق فرستاد، نوشت: مراقب ایرانیان مسلمان باش، هرگز آنها را با عرب همپایه قرار نده... اما وقتی که میان یک زن عرب و یک زن ایرانی اختلاف واقع می‌شود و کار به آنجا می‌کشد که به حضور علی(ع) شرفیاب می‌شوند، و علی(ع) دست می‌برد و دو مشت خاک از زمین برمی‌دارد و به آن خاک‌ها نظر می‌افکند و آنگاه می‌گوید: من هرچه تأمل می‌کنم میان این دو مشت خاک فرقی نمی‌بینم. علی(ع) با این تمثیل عملی لطیف به جمله معروف رسول اکرم(ص) استناد می‌کند که فرمود: کلکم لادم و آدم من تراب لافضل لعربی علی عجمی الّا بالتقوی» یعنی همه از آدم و آدم از خاک است، عرب بر عجم فضیلتی ندارد، فضیلت به تقوا است نه به نژاد و نسب و قومیت و ملیت» وقتی که همه نسب به آدم می‌رسد و آدم خاکی‌نژاد است، چه جای ادعای فضیلت تقدم نژادی است؟(1)
____________
1- تحف‌العقول، ص34